Τους είδα, εσύ;
Στο ψέμα της οθόνης σου γαλήνια κοιμόσουν
χουχουλιασμένος στη ζεστασιά της κουβέρτας σου
σχεδίαζες ήδη τις διακοπές των Χριστουγέννων
κι αναρωτιόσουν για τα μελομακάρονα
και τους κουραμπιέδες
ο πόλεμος είχε τελειώσει, η εξέγερση κόπασε
αυτό σου δείχναν όλοι
αυτό ήθελες να δεις κι εσύ
κάποια παιδιά στο Σύνταγμα τραγουδούσαν
τη Δημοκρατία που ξέχασες απαιτούσαν
δε θα το δεις, δε θα το μάθεις
και δε θα καταλάβεις ποτέ
πως γεννιούνται οι επαναστάτες
που στο χέρι κάποτε κρατούσαν λουλούδια
συνέχισε να κοιμάσαι, έχει κρύο έξω και δακρυγόνα
μη μου μιλήσεις, μη με ρωτήσεις
δε θέλεις να μάθεις την αλήθεια
βάλε μια κούπα ζάχαρη ακόμα στους κουραμπιέδες
ο δρόμος θα είναι καθαρός πριν ξυπνήσεις
Ένα σχόλιο στο “Τους είδα, εσύ;”
ο δείμος του πολίτη
Ζήτω το χουχούλιασμα του καναπέ…
)
Trackbacks
Link for trackback: