Το real estate και η αγροτική γη
Έτυχε χθες, να με πάει μια φίλη βόλτα λίγο έξω από τη Θεσσαλονίκη για να δω το νέο σπίτι που χτίζει, ανάμεσα στα χωράφια και έξω από ένα απομακρυσμένο σχετικά χωριό της βορειοδυτικής Θεσσαλονίκης.
Τα γιατί και τα πως αφορούν κυρίως την ποιότητα ζωής αλλά δεν είναι αυτός ο σκοπός της δημοσίευσης μου.
Το μικρό χωράφι που αγόρασε, γιατί για χωράφι μιλάμε, κόστισε ένα σκασμό χρήματα, δεν έχει πρόσβαση σε άσφαλτο και φυσικά δε διαθέτει φως, νερό και τηλέφωνο. Είναι κατά κάποιο τρόπο στη μέση του πουθενά ανάμεσα σε χωράφια που καλλιεργούνται.
Με το που έριξε τα μπετά συνειδητοποίησε ότι τα γειτονικά χωράφια άρχισαν να πωλούνται σε διπλάσιες σχεδόν τιμές.
Η αγροτική γη έπαψε πλέον να έχει αξία ως αγροτική γη για να φυτέψεις πατάτες και σιτάρια. Η αγροτική γη φόρεσε τα καλά της και ελπίζει να γίνει ακριβοπληρωμένο γκαζόν προσεχώς.
Και μπορεί να είναι αμαρτία αυτό που θα πω, αλλά δε πρόκειται να λυπηθώ κανέναν αγρότη του νομού Θεσσαλονίκης (αλλά και των κοντινών νομών τώρα που το ξανασκέφτομαι) στη ζωή μου. Δεν υπάρχει και λόγος να τους λυπηθώ, εκπαιδεύονται γρήγορα στην τέχνη του real estate και γνωρίζουν καλά πως να μετατρέψουν ένα κομμάτι γης σε χρυσάφι. Και ξέρετε πόσα χωράφια έχουν στην κατοχή τους ε;
Το μόνο που συνεχίζει να με προβληματίζει, είναι ποιος θα συνεχίζει να φυτεύει πατάτες σε λίγα χρόνια κι επειδή προβλέπω να μην φυτεύει κανείς τίποτα, αναρωτιέμαι πόσες χιλιάδες χιλιόμετρα θα ταξιδεύουν αυτές οι έρμες οι πατάτες μέχρι να φτάσουν σπίτι μου από την μακρινή Ασία.
5 σχόλια στο “Το real estate και η αγροτική γη”
dimitris
Καλα κανουν και τα μοσχοπουλανε τα οικοπεδακια. Και εδω σε μας ετσι κανουν. Και γιατι να καθησουν να καλλιεργησουν πατατες; Επειδη το κρατος ενδιαφερεται που οι πατατες φευγουν απο αυτους στην τιμη που εφευγαν και πριν 20 χρονια, και καρπονονται τον κοπο τους καποια αλλα αρπακτικα; Βλεπω τους γονεις μου να παιδευονται ολη τη μερα με τα χωματα και να μη βγαζουν ουτε μεροκαματο. Εγω τους λυπαμαι
άρης
Σου έχει τύχει να περπατάς σε μία έρημη πλατεία μέρα μεσημέρι και το μόνο άλλο άτομο υποσυνείδητα να αλλάζει πορεία και να πέφτει πάνω σου λες και είσαστε δύο ουράνεια σώματα χωρίς έλεγχο της πορείας σας? Ελπίζω ο φίλος σου να πήρε αρκετά μεγάλο χωράφι γιατί σε λίγο καιρό μπορεί να ενοχλεί με τη μουσική του του νέους του γείτονες που ήρθανε να χτίσουν ακριβώς δίπλα του από το πουθενά λες κι αυτός κάτι ξέρει που αυτοί θα το μάθουν με αυτό το τρόπο. Όσο για τις πατάτες θα έλεγα πως μου αρέσουν περισσότερο τηγανητές παρά ψητές.
magica
@dimitris το πρόβλημα που αναφέρεις είναι διαφορετικό και σαφώς φταίνε και οι ίδιοι οι αγρότες που δεν έχουν αποκτήσει τη φωνή και την πυγμή να τα βάλουν με το κράτος αλλά και με τα ίδια τα συνδικάτα τους που κοιμούνται γαλήνια τόσα χρόνια αντί να λύσουν τα προβλήματα τους. Κι άλλωστε δεν υπάρχει λόγος να τους λυπάσαι ούτε κι εσύ μια και γνωρίζεις καλά τι “περιουσία” διαθέτουν στα χέρια τους. Όταν τα πουλήσουν κι αυτοί, θα βγάλουν κάτι περισσότερο από τα μεροκάματα όλων των προηγούμενων χρόνων.
@Άρης μου άρεσε η παρομοίωση σου. Κάπως έτσι είναι
dimitris
οχι δεν ειναι διαφορετικο το προβλημα. Αυτο ακριβως ειναι το προβλημα. Μην ξεχνας οτι οι αγροτες στην πλειοψηφια τους ειναι ανθρωποι που εχουν τελειωσει το δημοτικο σχολειο και μερικοι ουτε και αυτο. Ειναι δυσκολο να συνδικαλιστουν και να βρουν ακρη. Επισης το κρατος τους βοηθαει παρα πολυ χρωστωντας τους ακομα αποζημιωσεις απο το 2004 και ισως και πιο πριν. Ο αγροτης δεν ειναι υπαλληλος να παιρνει μισθο για να ζησει.Ενα χιονι, ενα χαλαζι κτλ του καταστρεφει τα παντα και μετα μενουν μονο τα εξοδα. Αφου δεν τον προστατευει κανενας γιατι να μην τα πουλησει ολα; Χεστηκε στην τελικη αν οι πατατες που θα φας ειναι απο την Αιγυπτο. Οι γονεις μου ειχαν στρεμματα με λεμονιες ως το 2004. Τωρα αγοραζουμε λεμονια για το φαγητο γιατι ο παγος ξερανε ακομα και τα δεντρα. Κανενας δε νοιαστηκε για αυτο και ο ΕΛΓΑ δινει κατι ψιλοποσα για αποζημιωση. Τα νεα δεντρα που φυτευτηκαν ξαναπαγωσαν και αυτα. Τα εξοδα ομως τρεχουν. Τι να κανουν αυτοι οι ανθρωποι; Τα πουλανε και αγοραζουν διαμερισματα και εχουν το κεφαλι τους ησυχο. Μπορει να τους κατηγορησει κανενας για αυτο; Αφου κανενας δεν τους βοηθαει.
magica
Δημήτρη η λύση δεν είναι στην αγορά διαμερισμάτων όμως. Η λύση είναι στις νεώτερες γενιές που έχουν μια καλύτερη μόρφωση πλέον και που μπορούν να βοηθήσουν τις παλιότερες αυτές γενιές. Συντονισμένα μπορούν να ασκήσουν πιέσεις με τη βοήθεια όλων μας. Το πρόβλημα τους δεν είναι προβλημά τους, είναι πρόβλημα μας, όλων μας.
Trackbacks
Link for trackback: