Πιάνοντας το νήμα, που στην περίπτωση μας είναι και μεταξωτό, ακολουθείς μονοπάτια που σε βγάζουν σε άγνωστους προορισμούς. Κι ας είναι ακόμα κάτω από τα πόδια σου.

Το βαμβάκι που εξήχθη από τη Θεσσαλονίκη το 1847 είχε αξία 8.805.357 γροσιών και το μαλλί 1.416.980 γροσιών. Η συνολική αξία των αγροτικών προϊόντων που εξήχθησαν από τη Θεσσαλονίκη –με 1.373 πλοία– ανήλθε το 1847 σε 87.429.974 γρόσια.
Στο ποσό αυτό τα δημητριακά αντιπροσωπεύουν τις 66.869.083 γρόσια. Ο καπνός ακολουθεί αμέσως μετά τα δημητριακά με 5.174.560 γρόσια. (1850, J. Jonesco – Η Θεσσαλονίκη των Περιηγητών)

Οι “μεταξωτές” ιστορίες των περιηγητών της Θεσσαλονίκης πολλές. Το γιατί το έμαθα μετά από 3 δεκαετίες (και κάτι ψιλα) που ζω στη Θεσσαλονίκη παραμένει άγνωστο. Εμένα για το μετάξι από το Σουφλί μου έλεγαν τόσα χρόνια.

Που είναι οι μουριές και το μετάξι που μπορεί να βγάλει αυτη η ευλογημένη και πολυαγαπημένη γη; Τι απέγινε;