Όταν ρώτησα τους γονείς μου γιατί μετακομίσαμε δυτικά αφού το πρώτο μας σπίτι ήταν σε αρκετά κεντρική περιοχή της Θεσσαλονίκης, μου είπαν ότι έφταιγα εγώ. Είχα αρρωστήσει όταν ήμουν μωρό και κανείς δεν καταλάβαινε τι είχα, αλλά το μόνο σίγουρο ήταν πως μου έπεφταν τα μαλλιά. Στο τέλος με πήγαν σε έναν στρατιωτικό γιατρό που τους συμβούλεψε να με πάρουν μακριά από το κέντρο.

Βασικά αν θυμάμαι κάτι πολύ έντονα από τα παιδικά μου χρόνια, ήταν οι πολλές μετακομίσεις. Πολύ κούτα. Και ήρθαμε εδώ στο τέλος. Η μάνα μου έλεγε στον πατέρα μου πως θα μας φάνε οι λύκοι (δεν είχε λύκους ρε μάνα, είχαν ήδη φύγει) γιατί η περιοχή μόλις είχε αρχίσει να αναπτύσσεται.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Σήμερα μου έφερε ένα γράμμα από την Τουρκία ο ταχυδρόμος. Δηλαδή ένα δώρο ή κάτι ενδιάμεσα σε γράμμα και σε δώρο που έχω αγοράσει.

Ένα κομμάτι χαρτί που μετράει αρκετά χρόνια πια. Μια φωτογραφία της παλιάς Θεσσαλονίκης, της πόλης που αγαπάω.

Κι αν είχα χρονομηχανή, νομίζω πως σε αυτή την πόλη θα επέλεγα να επιστρέφω. Ξανά και ξανά, μέχρι να δω όλα τα χρώματα της στο πέρασμα των χρόνων .  Αυτό είναι η Θεσσαλονίκη για εμένα, αυτό ήταν πάντα, η πόλη που λαχταρούσα να επιστρέψω όπου και να βρισκόμουν. Ίσως γι’ αυτό να μη μπόρεσα να ριζώσω πουθενά αλλού.

Να πω ότι δε σκιάχτηκα όταν τους είδα, ψέμματα θα πω. Έχω διάφορες φωτογραφίες από το ανθρώπινο μωσαϊκό που ζούσε κάποτε στη Θεσσαλονίκη, αλλά νομίζω πως μόνο αυτή μου έχει βγάλει τόσο αρνητικά συναισθήματα.

Χρωστάμε πολλά ευχαριστώ στους ανθρώπους που φωτογράφιζαν τον τόπο μας και εκτύπωναν όλες αυτές τις κάρτες στο εξωτερικό. Μας έχουν αφήσει μεγάλη κληρονομιά.

Παρέα με την Άρτεμη, το Δημοσθένη, τον Βασίλη και τον Περικλή πρέπει να το απέκτησα αυτό το κουσούρι. Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που διάλεξα το πρώτο βιβλίο του Μπερνάρ Λεντερίκ από τα ράφια μιας δανειστικής βιβλιοθήκης. Τρία είναι στο σύνολο, μα νομίζω πως το πρώτο είναι το πιο όμορφο, μια και περιέχει τα πρώτα χρόνια των παιδιών στη Θεσσαλονίκη του 1881.

Πάντα σκεφτόμουν ότι πρέπει να τα αγοράσω αυτά τα βιβλία κάποια στιγμή, μα ακόμα δεν έτυχε. Είναι από αυτά τα “θα” που περιμένουν στη λίστα μαζί με άλλα.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Προχθές αποφάσισα πως θέλω να κάνω τον τουρίστα στην πόλη μου. Όσο αστείο κι αν ακούγεται αυτό αρχικά, ομολογώ πως έχει ενδιαφέρον.

Το να κάνεις τουρισμό στην πόλη σου και να την αντιμετωπίσεις όπως θα αντιμετώπιζες μια ξένη άγνωστη πόλη ή όπως την αντιμετωπίζουν οι τουρίστες, είναι αρκετά γοητευτικό.

Καμιά φορά ξεχνάμε σε πόσο ενδιαφέρουσες περιοχές ζούμε επειδή είναι τόσο προσιτές προς εμάς. Κι αν το καλοσκεφτείς όμως, συνήθως τις χάνουμε μέσα στους γρήγορους ρυθμούς της ζωής μας.

Άρχισα να περπατάω τη Θεσσαλονίκη αργά. Να προσέχω όσα συνήθως προσπερνάω στα γρήγορα, να επισκέπτομαι χώρους που θεωρητικά μου είναι γνωστοί αλλά πρακτικά άγνωστοι.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Ξέρει κανείς τι υπάρχει πίσω από αυτήν την πύλη, που βρίσκεται στην αυλή της εκκλησίας της Αγίας Σοφίας και για ποιο λόγο την έχουν κλείσει με μπετόν;

Τη φωτογραφία την έβγαλα πριν από λίγες ημέρες

Κάτοικοι των δήμων Σταυρούπολης, Ευκαρπίας και Πολίχνης συγκεντρώθηκαν σήμερα έξω από το δικαστικό μέγαρο της Θεσσαλονίκης για να διαμαρτυρηθούν σχετικά με τον πλειστηριασμό τμήματος έκτασης που ανήκει στη ΔΙΑΝΑ.

Για χρόνια ανέχονταν δίπλα τους τα τοξικά απόβλητα του εργοστασίου, με κίνδυνο της υγείας αλλά και της ίδιας τους της ζωής.

Γνωρίζουν πως τις εκτάσεις αυτές τις έχουν πληρώσει ήδη, και τις απαιτούν.

Ο πλειστηριασμός δεν πραγματοποιήθηκε και αναβλήθηκε για την επόμενη Πέμπτη, κάτι που θα γίνεται κάθε εβδομάδα μέχρι να πραγματοποιηθεί η αγορά.

Οι τρεις δήμαρχοι κατέθεσαν Υπόμνημα στην εισηγήτρια της πτώχευσης, στο οποίο αναφέρεται ότι θα διεκδικήσουν με κάθε νόμιμο τρόπο την εξυγίανση του χώρου, καθώς δεν είναι διατεθειμένοι να ανεχθούν την περαιτέρω υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των περιοίκων. Την απαίτηση αυτή οφείλουν να λάβουν υπ’ όψιν τους και οι πιθανοί ενδιαφερόμενοι αγοραστές, λόγω του τεράστιου κόστους που θα υποχρεωθούν να επωμιστούν για την εξυγίανση του εδάφους.

Δήλωσαν επίσης, πως τα καταβληθέντα ποσά καθιστούν το Ελληνικό Δημόσιο πιστωτή και πως η έκταση του εργοστασίου της ΔΙΑΝΑ θα πρέπει να αποδοθεί στο Δημόσιο και κατ’ επέκταση στους ίδιους τους δημότες.

Σε αναμονή των εξελίξεων λοιπόν…

Και όσο περιμένουμε, καλό είναι να δούμε ποιοι ήταν οι βουλευτές της Θεσσαλονίκης που ενδιαφέρθηκαν για ένα σημαντικό θέμα της πόλης τους:

- Ερώτηση Τ. Κουράκη προς τους Υπουργούς Οικονομίας και Οικονομικών, Ανάπτυξης, ΠΕΧΩΔΕ, Μακεδονίας-Θράκης

- Η με αριθμό 408/14-1-2008 Επίκαιρη Ερώτηση της Βουλευτή του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος κ. Χρύσας Αράπογλου προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, σχετικά με την τμηματική εκποίηση των ακινήτων του πρώην εργοστασίου «ΔΙΑΝΑ» κ.λπ..

Σαν λίγοι μου φαίνονται εμένα…

Καλέ ούτε ο Ψωμιάδης δεν ήρθε (έκοβε κανένας σύλλογος πίτα την ίδια ώρα;)

(Note for me: στις επόμενες δημοτικές εκλογές να θυμηθώ να ξαναδώ τις φωτογραφίες αυτές, για να δω πόσο ενδιαφέρονται για το δήμο μου οι υποψήφιοι)

Κι αφού ξοδεύτηκαν 2.249.881 € από τις τσέπες του Ελληνικού λαού, για τη μεταφορά των άκρως επικίνδυνων φυτοφαρμάκων και τοξικών αποβλήτων της ΔΙΑΝΑ, κάτι που δεν ήταν δική μας υποχρέωση αλλά υποχρέωση της ίδιας της εταιρίας, τώρα ξεπουλάμε!

Όποιος προλάβει, τρεχάτε κόσμε

Πουλάμε γη, γη που φιλοξενούσε για χρόνια επικίνδυνα χημικά, γη ποτισμένη με απροσδιόριστης επικινδυνότητας υγρά, γη με μολυσμένο υδροφόρο ορίζοντα.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Έχεις πεινάσει ποτέ; Έχεις μείνει στο δρόμο χωρίς χρήματα στην τσέπη;

«Την ανθρωπιά και την απανθρωπιά μην την ψάχνεις ούτε στην εκκλησία, ούτε αλλού. Την ανθρωπιά και την απανθρωπιά θα τη δεις εδώ, στο δρόμο, στο πεζοδρόμιο. Αν καθίσεις μαζί τους για λίγο, όλα θα τα δεις» αναφέρει χαρακτηριστικά ο Κ. Ηλίας άστεγος που βρίσκεται εδώ και 5 χρόνια κοντά στην Παναγία Δέξια.

Ρίξε μια ματιά. Εδώ γύρω αναπνέουν, ανάμεσα μας.

Ότι ξέρατε μέχρι τώρα για το κέντρο της Θεσσαλονίκης ξεχάστε το. Γίνεται ένας μικρός πανικός στους δρόμους. Αφού μας σκάβουν τα πάντα για το… μετρό, από σήμερα άρχισαν και να μονοδρομούν πάρα πολύ κεντρικούς δρόμους της πόλης

Αν έχετε σκοπό να μετακινηθείτε με δικό σας μεταφορικό μέσο, καλό είναι να ξεκινήσετε μισή ώρα τουλάχιστον νωρίτερα από το συνηθισμένο. Θα σας περιμένουν διάφορες εκπλήξεις, σαν να παίζετε το παιχνίδι του χαμένου θησαυρού.

Διαβάστε τη συνέχεια »