Πριν λίγο καιρό αναρωτιόμουν γιατί οι τεράστιοι ενημερωτικοί μουσαμάδες που καλύπτουν τα πλαϊνά τμήματα των χώρων όπου γίνονται οι εργασίες του μετρό Θεσσαλονίκης δεν είναι και γραμμένοι και στα αγγλικά ώστε να μπορούν να ενημερωθούν και οι τουρίστες για τις εργασίες του μετρό που πραγματοποιούνται στην πόλη.

Πλέον δε χρειάζεται να αναρωτιέμαι μια και δεν μπορείς να δεις τους ενημερωτικούς μουσαμάδες. Έχουν μετατραπεί σε βάση για διαφημιστικές αφίσες χώρων ψυχαγωγίας και συναυλιών. Το θέαμα στην Εγνατία είναι πραγματικά οικτρό.

Και πραγματικά αναρωτιέμαι αν θα πάρει την πρωτοβουλία κανένας υπεύθυνος για να αρχίσει να κόβει κώλους και πρόστιμα στους μαγαζάτορες που προκαλούν εκτός από αφισορύπανση και φθορά σε κάτι που πληρώνουμε από την τσέπη μας.

Σήμερα ο Κ. Καραμανλής στη μεγάλη του προεκλογική συγκέντρωση στο Πεδίο του Αρεως ζήτησε να ψηφίσουμε υπεύθυνα.

Δε θα του χαλάσω το χατήρι λοιπόν. Την Κυριακή αποφασίζω υπεύθυνα να μην ψηφίσω Νέα Δημοκρατία για την πόλη μου και τα παιδιά της. Δεν επιτρέπω στη Νέα Δημοκρατία να πουλήσει το νερό της Θεσσαλονίκης.

Σύμφωνα με τις δικές μου αξίες, είναι ότι πιο υπεύθυνο μπορώ να κάνω για τον τόπο μου και η απόφαση αυτή είναι μονόδρομος.

Το άρωμα του καπνού γέμισε τις σκέψεις μου την ώρα που διάβαζα ένα άρθρο του ΑΠΕ για τα καπνομάγαζα της Θεσσαλονίκης. Ένα άρωμα που είναι συνδεδεμένο με τα πρώτα χρόνια της ζωής μου κυρίως και που για να είμαι ειλικρινής θα το χαρακτήριζα περισσότερο ως βρώμα παρά ως άρωμα παρόλο που είμαι καπνίστρια γενικότερα.

Θυμάμαι τη μυρωδιά του καπνού πάνω στους ανθρώπους της Σταυρούπολης τη δεκαετία του 1980 κυρίως. Είχαμε αρκετά καπνομάγαζα στην περιοχή και εργαζόταν αρκετός κόσμος στα καπνά. Με μέσον. Όσο γλαφυρό κι αν ακούγεται, κατά βάση έπρεπε να έχεις πολιτικό μέσον για να δουλέψεις στα καπνά. Και αντοχές, μεγάλες αντοχές στη βρώμα.

Ήταν καλή δουλειά για όσους άντεχαν, εποχιακή εργασία με ένσημα και σταθερό ταμείο ανεργίας το χειμώνα σε μια εποχή που ελάχιστοι εργοδότες κολλούσαν ένσημα στους εργάτες τους.

Δεν είχα μπει ποτέ σε εν ενεργεία καπνομάγαζο, άλλωστε δεν είχα δουλειά εκεί, ήμουν παιδάκι. Μα δε θα ξεχάσω ποτέ πως βρωμούσαν οι εργάτες των καπνομάγαζων. Όταν η κακή μου τύχη ήθελε να επιβιβαστούν στο ίδιο λεωφορείο με εμένα κατά 99% κατέβαινα στην επόμενη στάση γιατί δεν άντεχα την έντονη μυρωδιά του καπνού που έβγαινε από τα σώματα και τα ρούχα τους.

Θυμάμαι κάποτε είχε δοκιμάσει και η μάνα μου να δουλέψει σε καπνομάγαζο. Ούτε μήνα δεν άντεξε λόγω της μυρωδιάς και τα παράτησε. Προτιμούσε να σκάβει χωράφια παρά να πρέπει να ανεχτεί τη βρώμα του καπνού.

Τα χρόνια πέρασαν και τα καπνομάγαζα άρχισαν να κλείνουν ένα ένα. Πολύς κόσμος έχασε τη δουλειά του. Κάποιοι για να συμπληρώσουν τα ένσημα πηγαινοερχόντουσαν καθημερινά σε καπνομάγαζα εκτός Θεσσαλονίκης.

Εγώ τα καπνομάγαζα και τις καπναποθήκες τις γνώρισα από μέσα όταν έπαψαν να λειτουργούν και άλλαξαν χρήση στη δεκαετία του 1990. Μαθήτευσα αλλά και εργάστηκα σε καπνομάγαζα και καπναποθήκες της Θεσσαλονίκης, κυρίως στον τομέα της τέχνης.

Κτήρια μεγάλα, άσχημα κατά βάση, στέκουν σαν θεριά ακόμα στη Σταυρούπολη. Κάποια από αυτά γεμίζουν με παιδικές φωνές και πλημμυρίζουν από το ταλέντο της νέας γενιάς. Άλλα στεγάζουν ξενοδοχεία και διοικητικές υπηρεσίες.

Τα καπνομάγαζα και οι καπναποθήκες δικαίως απαιτούν μια θέση στην ιστορία της Θεσσαλόνικης και κατ’ επέκταση στην ιστορία της Σταυρούπολης. Μέσα από αυτά, μια – κατά βάση -  αγράμματη γενιά μεγάλωσε και μόρφωσε τα παιδιά της με την ελπίδα ενός καλύτερου αύριο.

Ένα από τα θέματα που με απασχολούν αρκετά το τελευταίο διάστημα είναι η συζήτηση που γίνεται σχετικά με την πώληση της Εταιρίας Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ) σε πολυεθνική εταιρία με πιθανότερη την εταιρία Suez που ήδη έχει μέρος των μετοχών της ΕΥΑΘ.

Και φτάνουμε στο σημείο που θα πρέπει να κάνουμε την Ελληνική Κυβέρνηση να καταλάβει πως το νερό δεν της ανήκει. Το νερό είναι αγαθό που ανήκει στα παιδιά, στα εγγόνια μας και στα δισέγγονα των εγγονών μας.

Καμία κυβέρνηση οποιουδήποτε χρώματος ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ να πουλήσει το νερό μας.

Η Ελλάδα είναι μια μεσογειακή χώρα που θα αντιμετωπίσει το πρόβλημα της λειψυδρίας στα επόμενα χρόνια. Πέρα από αυτό, η ΕΥΑΘ ήδη έχει υπογράψει συμβολαια με την εταιρία ΜΑΛΑΜΑΤΙΝΑ για την εμφιάλωση και διακίνηση πόσιμου νερού. Σαφώς η σκέψη των εξαγωγών εμφιαλωμένου νερού είναι στις σκέψεις τους.

Με την πώληση της ΕΥΑΘ σε ξένες πολυεθνικές εταιρίες κανένας δε με διασφαλίζει ως Έλληνα Πολίτη ότι το νερό των φυσικών πόρων της χώρας μου δε θα διακινείται στο εξωτερικό τα χρόνια που θα υποφέρουμε από λειψυδρία.

Λένε πως ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος θα γίνει για το νερό. Δεν μπορώ να ξέρω αυτή τη στιγμή αν θα γίνει πραγματικότητα αυτό, όμως  θεωρώ πολύ πιθανό να γίνει ο επόμενος ελληνικός εμφύλιος για το νερό, μέσω της πώλησης της ΕΥΑΘ.

Αγαπητέ πρωθυπουργέ, θέλω να ξέρεις ένα πράγμα. Για τα Σκόπια, τα Ίμια και  την κάθε βραχονησίδα δε θα πολεμούσα ποτέ. Για το ΝΕΡΟ όμως μπορώ να σου κόψω τον κώλο οποιαδήποτε στιγμή.

Κάτω τα βρωμόχερα σας από το νερό μας.

Ακολουθεί ευγενικό petition που βρήκα από εδώ. Παρακαλείσθε να το υπογράψετε μήπως και γλυτώσουμε τον εμφύλιο.

ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΜΗ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΥΔΡΕΥΣΗΣ & ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΠΡΟΣ: Τον Πρωθυπουργό της Ελληνικής Δημοκρατίας, τη Διυπουργική Επιτροπή Αποκρατικοποιήσεων & και τον Υπουργό Περιβάλλοντος Χωροταξίας & Δημοσίων Έργων
Αξιότιμοι κ.κ.,
Εμείς οι κάτωθι υπογεγραμμένοι ζητούμε:
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΩΛΗΣΗΣ ΤΗΣ ΚΕΡΔΟΦΟΡΑΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΥΔΡΕΥΣΗΣ & ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Η κερδοσκοπική διαπραγμάτευση της Εταιρίας Υδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης (Ε.Υ.Α.Θ.) είναι ενάντια στην ελευθερία μας για πρόσβαση σε κοινόχρηστο δημόσιο αγαθό ζωτικής σημασίας.
Προτείνουμε:
1) να αποκτήσει το δημόσιο το 100% των μετοχών της Ε.Υ.Α.Θ. και
2) να   διατίθενται τα κέρδη της Ε.Υ.Α.Θ. για  την προστασία των υδάτινων πόρων και την καλή λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού της πόλης.

Εντοπίστηκε στην ψηφιακή βιβλιοθήκη “Πάνδημος“. Το κείμενο της Gila Hadar παρουσιάστηκε στο Έβδομο Διεθνές Συνέδριο Αστικής Ιστορίας που πραγματοποιήθηκε στις 27-30 Οκτωβρίου 2004 στο Πάντειο Πανεπιστήμιο (από ότι καταλαβα).

Μπορείτε να ανοίξετε το PDF του κειμένου που είναι στην αγγλική γλώσσα από εδώ. Δεν γνωρίζω αν υπάρχει ελληνική μετάφραση κάπου.

(Το εντόπισα τυχαία σε μια αναζήτηση που έκανα σχετικά με το αστικό πράσινο.)

Υπάρχει ένα θεματάκι που παρακολουθώ το τελευταίο διάστημα και δεν είναι άλλο από την παραχώρηση οικοπέδων 32 στρεμμάτων στην Μητρόπολη από τη Νομαρχία Θεσσαλονίκης με σκοπό την ανέγερση ενός κέντρου αποκαταστάσεως απόρων και ηλικιωμένων με δυναμική 150 κλινών.

Με έκπληξη μου άκουγα τις προάλλες το Μητροπολίτη να αναφέρει πως η παραχώρηση έγινε γιατί η Μητρόπολη δεν διαθέτει δικά της ακίνητα και σαφώς αναρωτιόμουν γιατί δε ζήτησε από την ίδια την εκκλησία κάποιο φιλετάκι από τα πολλά που έχουν στην κατοχή τους και το ζήτησε από την Νομαρχία.

Διαβάστε τη συνέχεια »