Έχει πάρα πολλές μέρες που είχα ενημερωθεί για τη συγκεκριμένη εκδήλωση - διαμαρτυρία κι όλο έλεγα πως θα την ξεχάσω στο τέλος. Τελικά η μέρα έφτασε και οι γυμνοί ποδηλάτες μας ετοιμάζονται για τη μεγάλη τους βραδιά.

photo by stemy

Μέχρι χθες δεν υπήρξε κάποια διαμαρτυρία σύμφωνα με τον υπεύθυνο κ. Τερζόπουλο, ενώ πρέπει να τονίσω πως η συγκεκριμένη εκδήλωση γίνεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Το μεγάλο ραντεβού έχει κλείσει για τις 8 το βράδυ στην Τσιμισκή και μέχρι χθες είχαν δηλώσει συμμετοχή περισσότερα από 150 άτομα, σήμερα ίσως να έχουν αυξηθεί οι συμμετοχές.

photo by Paul in London

Οι περισσότερο ντροπαλοί μπορούν να φορέσουν κάποιο μικροσκοπικό μαγιουδάκι σύμφωνα με τον υπεύθυνο, ενώ οι υπόλοιποι μπορούν να χρωματίσουν το σώμα τους αν θέλουν μια και στην διοργάνωση θα υπάρχει και ομάδα που θα ασχοληθεί με το body painting.

Το πιο σημαντικό ίσως, είναι το αν θα υπάρξουν αντιδράσεις από διάφορες συντηρητικές ομάδες της Θεσσαλονίκης και γίνουν μαλλιά κουβάρια με τους ποδηλάτες πριν την έναρξη της ποδηλατοδρομίας. Κι ίσως γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο να θεωρώ σημαντική τη συγκεκριμένη διαμαρτυρία φέτος. Αν τους αντέξει το σκοινί και επαναληφθεί του χρόνου, τότε θα μιλήσουμε περισσότερο και για τους σκοπούς της.

Χθες έζησα μια κωμικοτραγική κατάσταση σε σουπερ μάρκετ της περιοχής μου, που αξίζει να την αναφέρω αλλά και να μας βάλει σε προβληματισμούς. Για να μπορέσετε όμως να καταλάβετε τι ακριβώς έχει γίνει, πρέπει να σας αναφέρω πως συμμετέχω σε μια έρευνα που αποφασίσαμε να πραγματοποιήσουμε κάποιοι bloggers, για να δούμε τις τιμές διαφόρων προϊόντων σε πόλεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πήρα λοιπόν κι εγώ το τεφτέρι μου, στο οποίο είχα σημειώσει μια συγκεκριμένη λίστα προϊόντων και πήγα στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς. Στην αρχή έπαθα ένα μικρό πολιτισμικό σοκ όταν κατέγραφα τις τιμές των λαχανικών και των φρούτων. Έψαχνα να βρω κάτι ελληνικό και δε τα κατάφερνα. Ντομάτες από το Βέλγιο, λεμόνια από τη Βραζιλία, πατάτες από την Αίγυπτο, μήλα από τη Χιλή κλπ.

Στο τέλος κατάφερα να ανακαλύψω τις πράσινες πιπεριές της Ημαθίας και μου ήρθε η διάθεση να υψώσω τη γαλανόλευκη δίπλα στις πιπεριές. Ταυτόχρονα προσπαθούσα ανεπιτυχώς να υπολογίσω πόσα χιλιόμετρα έχουν διανύσει τα “ολόφρεσκα” φρούτα και λαχανικά μέχρι να βρεθούν στο πιάτο μου κι αν έχουν καταφέρει να επιβιώσουν κάποιες βιταμίνες ανάμεσα στις χημικές ουσίες.

Προσπέρασα τα λαχανικά βυθισμένη στις σκέψεις μου και έψαχνα τα προϊόντα που έπρεπε να καταγράψω. Φυσικά από τη στιγμή που το σουπερ μάρκετ μου ήταν γνώριμο, ήξερα σε ποια ράφια θα έπρεπε να ψάξω ώστε να τελειώνω στα γρήγορα.

Αντιλήφθηκα κάποια στιγμή να με πλευρίζουν μερικές κοπελιές του σουπερ μάρκετ που όλως τυχαίως είχαν δουλειά δίπλα μου αλλά δεν έδωσα σημασία και συνέχισα την καταγραφή.

Κι εκεί που προσπαθούσα να διακρίνω την τιμή του στραγγιστού γιαουρτιού στο ψυγείο, η οποία δεν ήταν ορατή μια και είχε ένα άλλο ψυγείο από δίπλα που την έκρυβε, μου την έπεσε η προϊσταμένη του σούπερ μάρκετ, η οποία ήρθε να μου ζητήσει το λόγο.

Ακολούθησε ένας τελείως ηλίθιος διάλογος που πολύ θα ήθελα να είχα καταγράψει με μια κάμερα. Στο περίπου ήταν κάπως έτσι…

Διαβάστε τη συνέχεια »

Δεν είναι τόσο δύσκολο τελικά, δε χρειάζεται ούτε αυτοκόλλητα να έχεις

δια χειρός magica…

Χθες η Κωνσταντίνα βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη για να παρουσιάσει το βιβλίο της. Νωρίτερα την ίδια ημέρα, o ANemos ήταν ανάμεσα στους ομιλητές του 6ου πανελληνίου συνεδρίου φορέων πολιτιστικών εντύπων. Για κάποιους ανεξιχνίαστους λόγους, ομάδα bloggers εγκατέλειψε το χώρο του συνεδρίου για να ετοιμαστεί να υποδεχτεί την άφιξη του Web 2.0 λήξει ήρεμα και χωρίς επεισόδια.

Κάπου ανάμεσα, πριν, μετά κι αργότερα αλλάξαμε δυο - τρία μαγαζιά και περάσαμε από τους καφέδες στις ρακές και μετά ξανά στους καφέδες. Νομίζω πως έλειπα από το σπίτι ένα καλό δωδεκάωρο.

Εκτός από την αφεντιά μου, στο έγκλημα συμμετείχαν η Κωνσταντίνα με τον Τάσο, ο Πάνος που εγκατέλειψε για λίγο την καλύβα του, ο Αστέρης, ο Θωμάς, ο Αντρέας… χμ οκ ας το πάρω αλλιώς. Συμμετείχαν λοιπόν, η xpsilikatzoy, το kaltsovrako, o Oneiros, ο ΑNemos, o Nassos K, το Βατραχοκόριτσο, o Argos, o Gazakas, o inside a box, η ThirdEye3 και κάποιοι άλλοι που δε συγκράτησα τα ονόματα (sorry παιδάκια).

Η διάθεση μας ήταν περίπου όπως το γέλιο της Κωνσταντίνας και το χαμόγελο του Πάνου και ομολογώ πως δεν άκουσα να γίνεται κάποια συζήτηση για την Αμαλία.

Ίσως να σοκάρει ή να ενοχλήσει κάποιους η δήλωση αυτή, όμως η ζωή είναι μπροστά είτε μας αρέσει είτε όχι. Δε βγαίνει κάτι με μνημόσυνα και καραμέλες αν δε κουνήσει κανείς τον κώλο του.

Κλείνω αυτή τη δημοσίευση, με μια μεγάλη ευχή που θα κολλήσει μόνιμα το γέλιο στο πρόσωπο της Κωνσταντίνας.

αλλά μόλις βρήκα σε έναν αμερικάνικο κατάλογο με παραδοσιακούς μη τροποποιημένους σπόρους λαχανικών, ένα είδος ντομάτας που ονομάζεται Thessaloniki και εισάχθηκε στην Αμερική (και συγκεκριμένα στο Ohio) το 1950 από την Ελλάδα.

(σσσσσσ… μυστικό)

Έχω γράψει αρκετές φορές για το γιαπί-χώρο διακίνησης ναρκωτικών που μας έχει χαρίσει η Ελληνική πολιτεία, αλλά μπορώ να συνεχίσω να γράφω μέχρι να αποφασίσουν να το ολοκληρώσουν επιτέλους.

Σήμερα πραγματοποιήθηκε μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας. Θεωρώ πως έγινε σε πολύ λάθος χρόνο (εξετάσεις μαθητών - πρωί καθημερινής κλπ) αλλά ας μη σταθώ εκεί, τουλάχιστον ήταν μια αρχή.

Μας έκαναν την τιμή να έρθουν ο κ. Μαγκριώτης και ο κ. Ψωμιάδης. Για τον Μαγκριώτη δε πρόσεξα, αλλά ο Ψωμιάδης έγινε καπνός σε χρόνο dt. Ήρθε μίλησε στο βήμα, έδωσε συνέντευξη και εξαφανίστηκε χωρίς να κάτσει να ακούσει τι έλεγε εκείνη την ώρα ο δήμαρχος Σταυρούπολης. Ήταν εντυπωσιακό

Ακολουθεί ένα ερασιτεχνικό video που τράβηξα και μόνταρα στα πολύ γρήγορα (το πρώτο video που προσπαθώ να μοντάρω, δεν είμαι του σπορ αυτού)

Φωτογραφίες από τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας μπορείτε να βρειτε στο Flickr μου.

Το θέμα του κολυμβητηρίου είναι αρκετά σοβαρό. Ο χώρος είναι επικίνδυνος, βρώμικος και αφύλακτος. Βρίσκεται ανάμεσα σε σχολεία και ήδη έχουμε νεκρούς.

Έχω κι άλλο υλικό, θα προσπαθήσω να το μοντάρω λίγο πιο σωστά και να το ανεβάσω στο YouTube προσεχώς. Δε νομίζω πως έχω να γράψω κάτι άλλο μπορείτε να διαβάσετε παλιότερες δημοσιεύσεις μου για το θέμα, δεν έχει αλλάξει κάτι.

Πολλά τρέχουν και ποιο να πρωτοπιάσεις. Γέλασα πολύ σήμερα με τις δηλώσεις του κ. Μεϊμαράκη. Δε μπορούμε λέει να παραχωρούμε ασύδοτα την περιουσία του στρατού χωρίς να σκεφτούμε την περίπτωση της αντιπαροχής. Κάτσε ρε φίλε, βάστα. Από που τις βρήκε τις εκτάσεις του ο στρατός; από τον παππού του ή από τον πατέρα του; Τι το έχουμε κάνει εδώ πέρα; φτάνει πια με το real estate. Έχουμε και της εκκλησίας, έλεος πια. Χρειαζόμαστε πάρκα, και πράσινο και ανοιχτούς χώρους. Χρειαζόμαστε χώρους που να μπορούν να παίζουν τα παιδιά χωρίς να κινδυνεύουν από τα αυτοκίνητα, χρειαζόμαστε χώρους (424) για τα πανεπιστήμια των νέων της χώρας. Το μόνο που δε χρειαζόμαστε είναι ελιτίστικοι ξενώνες στρατιωτικών, μεζονέτες και τσιμέντα.

Όλα αυτά τα χρειαζόμαστε εμείς. Οι πολλοί, ο λαουτζίκος (you know?) Αν εσείς είστε με το πλευρό των λίγων (στρατιωτικών) να μας ενημερώσετε για να ξέρουμε και τι να ψηφίσουμε την επόμενη φορά.

Πάμε παρακάτω. Αύριο θα πραγματοποιηθεί μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Κολυμβητήριο Σταυρούπολης, το γνωστό κρατικό κέντρο διακίνησης ναρκωτικών. Είμαι καλεσμένη για φωτορεπορτάζ. Δηλαδή και καλεσμένη να μην ήμουν, πάλι εκεί θα βρισκόμουν. Αυτή είναι μια μάχη με την ελληνική πολιτεία στην οποία συμμετέχω αρκετό καιρό.

Τι άλλο; α ναι! Biologica 2008, έκθεση βιολογικών προϊόντων 29/5 με 1/6 στις εγκαταστάσεις του Διεθνούς Εκθεσιακού Κέντρου HELEXPO στη Θεσσαλονίκη. Είσοδος για το κοινό το Σαββατοκύριακο 10 το πρωί με 10 το βράδυ. Θα προσπαθήσω να πάω.

Αυτά προς το παρόν…

Μου μοιάζει λίγο περίεργο να γράφω ως νέα είδηση, κάτι που θα έπρεπε να λειτουργεί εδώ και χρόνια. Τα φάρμακα έχουν ημερομηνία λήξης, αυτό φαντάζομαι πως είναι γνωστό. Εσείς κάθε πότε καθαρίζετε το φαρμακείο του σπιτιού σας; Κάθε πότε τσεκάρετε τις ημερομηνίες ώστε να πετάξετε τα επικίνδυνα για την υγεία σας ληγμένα φάρμακα; Και κυρίως που τα πετάτε;

Φυσικά η απάντηση ως προς το “που”, είναι γνωστή, όμως μάλλον ήρθε ο καιρός να αρχίσετε να αλλάζετε συνήθειες. Άλλωστε κάτι που είναι ληγμένο και επικίνδυνο για τη δική σας υγεία, είναι ακόμα πιο επικίνδυνο πεταμένο στα σκουπίδια που καταλήγουν στις χωματερές.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Ένα ταξίδι στα όνειρα όπως λένε ο Gustavo και η Elke που αυτή τη στιγμή βρίσκονται στη Θεσσαλονίκη και τους ακούω σε ραδιοφωνική εκπομπή (Ράδιο Θεσσαλονίκη). Θα μείνουν εδώ μερικές ημέρες και μετά θα συνεχίσουν το ταξίδι τους προς την Τουρκία.

Μου αρέσουν όσοι προσπαθούν να αγγίξουν τα όνειρα τους χωρίς να σκέφτονται τα εμπόδια. Ο Gustavo ξεκίνησε το ταξίδι μόνος του με 2000$ το 2003 και έχει καταφέρει να συνεχίζει μέχρι σήμερα με τη βοήθεια του κόσμου. Την Elke την συνάντησε στη συνέχεια, όταν δέχτηκε να τον φιλοξενήσει στο σπίτι της στην Ισπανία. Ερωτεύτηκαν, παντρεύτηκαν και συνεχίζουν πλέον μαζί το ταξίδι.

Ουσιαστικά τα έσοδα τους προέρχονται από κάποια άρθρα που στέλνουν σε θεματικά περιοδικά, μέσω των φωτογραφιών που βγάζουν, αλλά και με τη βοήθεια του κόσμου.

Όποιος πιστεύει στα όνειρα και θέλει να τους βοηθήσει στο ταξίδι τους, ας το κάνει. Άλλωστε το μήνυμα που μας στέλνουν είναι το “Μην πιστεύετε πως κάτι είναι αδύνατον”

Και κάτι τελευταίο που κλέβω από την εκπομπή που ακούω ( ε φαντάζομαι πως θα είναι κατανοητό αυτό για το Ράδιο Θεσσαλονίκη) είναι πως τα παιδιά θα βρίσκονται το Σάββατο στη βόρεια πύλη της Έκθεσης στη Θεσσαλονίκη. Όποιος θέλει να τους γνωρίσει είναι ευπρόσδεκτος.

Τα κρυμμένα Λαδάδικα βρίσκονται πίσω από βαριές κουρτίνες και πρόχειρες λαμαρίνες που κρύβουν το ενοχλητικό θέαμα από τους θαμώνες. Τραγουδήθηκαν μετά από χρόνια για χάρη της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας και αφέθηκαν και πάλι να ξεχαστούν μέσα στο μαρασμό.
Διαβάστε τη συνέχεια »