Διάβαζα σχετικά με τον πόλεμο της μπανάνας και την Ευρωπαϊκή Ένωση στο BBC και θυμήθηκα την εποχή που οι μπανάνες ήταν είδος απαγορευμένο για την Ελλαδίτσα μας. Όσοι είστε στα πρώτα “αντα” πιθανότατα θα την έχετε ζήσει αυτή την εποχή.

Θυμάμαι που περιμέναμε πως και πως να έρθουν διακοπές το καλοκαίρι διάφοροι συγγενείς μετανάστες από τη Γερμανία, για να μας φέρουν μπανάνες. Και εκείνοι δε το ξεχνούσαν ποτέ. Κάθε που ερχόταν στην Ελλάδα, έφερναν μαζί τους όσες μπανάνες μπορούσαν να μεταφέρουν και τις μοίραζαν δίκαια στις συγγενικές οικογένειες.

Μου φαίνεται πολύ αστείο αυτή τη στιγμή, σε μια εποχή που οι μπανάνες πωλούνται μερικές φορές φτηνότερα ακόμα και από τα μήλα. Όταν άρχισε επιτέλους η νόμιμη εισαγωγή στην Ελλάδα και έπαψε να είναι ο απαγορευμένος καρπός, θυμάμαι πως ήταν πανάκριβες. Εκλεκτή τροφή που γευόμασταν μια φορά το μήνα στην καλύτερη. Σιγά σιγά οι τιμές έπεσαν και έπαψε η κίτρινη μπανάνα να μοιάζει με χρυσάφι.

Για να πω την αλήθεια όμως, ακόμα και τώρα θεωρώ τις μπανάνες διαφορετικές από τα υπόλοιπα φρούτα. Ίσως να φταίει η λαχτάρα που είχαμε για τον απαγορευμένο αυτό καρπό.

σε συνδυασμό με τα χθεσινά γεγονότα στην Ολυμπία είναι μεγαλειώδης.

Σήμερα θα ακούσεις όσα θα έπρεπε να ακούγονται χθες στην Ολυμπία.

όπως για παράδειγμα τη δήλωση του κ. Παπούλια…

η κορυφαία αυτή στιγμή του ελληνισμού υποδηλώνει την πίστη μας στη δύναμη του ελληνισμού και τη διαχρονική μας βούληση να υπερασπιζόμαστε τις αρχές της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της εθνικής ανεξαρτησίας

ή του κ. Παπανδρέου

Σήμερα, ο Ελληνισμός γιορτάζει την εθνική μας παλιγγενεσία. Την επέτειο του μεγάλου Αγώνα για την ανεξαρτησία του Έθνους. Γιορτάζουμε τον απελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων, που θα συμβολίζει πάντα την προσπάθεια κάθε ανθρώπου, κάθε λαού, που μάχεται για την ελευθερία και την αξιοπρέπειά του, που οραματίζεται και παλεύει για ένα καλύτερο μέλλον

Έχει κι άλλα ωραία αλλά βαριέμαι να τα αντιγράψω. Ούτως ή άλλως, είναι ανούσια μια και χθες δώσαμε την Ολυμπιακή Φλόγα στον φίλο Κινεζικό λαό.

Φαίνεται πως οι μνήμες παλιώσαν σε αυτή τη χώρα…

άναψε πριν από αρκετές ημέρες στην αρχαία Ολυμπία

Διαβάστε τη συνέχεια »

Υπάρχει περίπτωση να δούμε - διαβάσουμε τον πάπυρο που βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1962 ή θα το πάμε μέσω Τρικάλων για άλλον έναν αιώνα;

Αν μου έχει διαφύγει η ελληνο-ελληνική, ενημερώστε με για να μη το παιδεύω με την ελληνο-αγγλική. Είναι και ολίγον ξεφτίλα αν το καλοσκεφτείς…

Πέρα από την επικαιρότητα και τις καταστάσεις που συμβαίνουν γύρω μας, είναι φορές που θέλουμε να αφήσουμε το μυαλό να ταξιδέψει αλλού. Χορηγός σε αυτή την προσπάθεια γίνεται μια απλή σύνδεση στο internet και το ταξίδι ξεκινά.

Κάποιοι, πολύ σοφά θα πούνε πως δεν είναι ένα κανονικό ταξίδι, πως δε μπορείς να βιώσεις τα ίδια πράγματα. Σαφώς και έχουν δίκιο, δε θα διαφωνήσω.

Όμως τι γίνεται όταν δε μπορείς να ταξιδέψεις διαφορετικά; ή όταν θέλεις να ταξιδέψεις πίσω στο χρόνο; Κι ακόμα, όταν θέλεις να δεις συνδυαστικά κάποια πράγματα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν ή απλά να πιάσεις το μίτο της Αριάδνης και να αρχίσεις να ξετυλίγεις το κουβάρι των σκέψεων σου σιγά σιγά.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Που αγχώνεται για την πατρίδα ως βουλευτής και μέλος της Επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων χωρίς να έχει υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία.

Κάτι τέτοιοι θα μας σώσουν στον πόλεμο ωρέ! Θα αρπάξουν τα κουμπούρια τους με μιας… (για να τα δώσουν στους άλλους διότι έχουν και καλύτερες δουλειές να κάνουν - άσε που δε ξέρουν και πως λειτουργούν αυτά τα μαραφέτια και μπορεί να προκαλέσουν και κανένα ατύχημα)

Διαβάστε τη συνέχεια »

Τη γνώση πως το παράσημο της ανοιχτής παλάμης είναι καθαρά ελληνικό, την απέκτησα από τα παιδικά μου χρόνια λόγω μιας ιστορίας του πατέρα μου.

Μετανάστης εις την Γερμανία, έτυχε να μουτζώσει μέσα από το αυτοκίνητο του κάποιον, που αργότερα κατάλαβε πως ήταν αστυνομικός. Φυσικά ωσάν Έλληνας, κατάφερε να πείσει τον Γερμανό αστυνομικό πως η χειρονομία αυτή σήμαινε κάτι σαν “ευχαριστώ” και να την βγάλει καθαρή.

Όπως καταλαβαίνετε η μικρή αυτή ιστοριούλα, είχε καταντήσει κάτι σαν ανέκδοτο στην οικογένεια μου για πολλά χρόνια.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Όλα είναι θέμα οπτικής τελικά. Για εμένα βεβήλωση είναι τα εισπρακτήρια στους θρησκευτικούς χώρους όπου το ευρώ πάει κι έρχεται με διάφορες δικαιολογίες. Για άλλους είναι η τέλεση κάποιου λειτουργικού χωρίς σχετική άδεια από τους υπεύθυνους.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Τρόμαξε όταν γνώρισε κάποια που ποτέ δεν θέλησε να γράψει βιβλίο. Κάποτε της έδωσε να διαβάσει τα πρώτα κεφάλαια του βιβλίου του, μα ζορίστηκε όταν ξαφνικά βρέθηκε να διαβάζει τις δικές της αράδες.

photo by Lin Pernille

Οι σελίδες του βιβλίου του, κιτρίνισαν μέσα σε έναν παλιό φάκελο. Ξενέρωτες και trendy. Με απρόσωπες λέξεις, διαλεγμένες προσεχτικά στα πλαίσια του καταναλωτισμού και του new style. Που και που τις έδειχνε με υποκριτική σεμνότητα σε υποψήφιους χαρακτήρες του βιβλίου του.

Οι αράδες της, γραμμένες χωρίς σκέψη και φροντίδα, διαβάστηκαν ξανά και ξανά από πολύ κόσμο.

Ο άνθρωπος που ήθελε να γράψει βιβλίο, αναζητά ακόμα τα επόμενα κεφάλαια των γυάλινων χαρακτήρων του βιβλίου του.

Κατάφερε να κρύψει τις δικές της αράδες επιτέλους. Μπορεί να συνεχίσει να ψάχνει την έμπνευση με ασφάλεια.

…μας βλέπω να αλλάζουμε όλοι τους βιολογικούς ρυθμούς μας για να δουλεύουμε μόνο τις νύχτες

Σήμερα μέτρησα 7-8 ώρες χωρίς ρεύμα και έχασα και αρκετή δουλειά από το ξαφνικό blackout…

Ευχαριστούμε Δημόσια Επιχείριση Ηλεκτρισμού

Η ΔΕΗ Α.Ε. κινητοποιεί πλήρως το δυναμικό της και αναδεικνύεται σε μια πρωτοπόρα και υπερσύγχρονη ενεργειακή επιχείρηση με κοινωνική υπευθυνότητα και περιβαλλοντική συνείδηση δημιουργώντας νέες αξίες για το Προσωπικό της και τους Μετόχους της.

Τους πολίτες μη πω που τους γράφει… είναι αυτονόητο νομίζω…