Μια πολύ όμορφη ιδέα που έκανε βόλτα από τη σκέψη ενός blogger θα υλοποιηθεί την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης , την Τετάρτη 21 Μαρτίου 2007 μετά τις 9.00 μ.μ. στο μουσικό καφενείο Ελιξίριο που βρίσκεται στην Άνω Ηλιούπολη Θεσσαλονίκης .

Μια περίεργη blog(o)συνάντηση λοιπόν όπως την αποκάλεσε το Τσαλίμι, μια συνάντηση αφιερωμένη στην ποίηση.

Εμβόλιμα στο μουσικό πρόγραμμα του μαγαζιού, θα ακούγονται ποιήματα, διαβασμένα είτε από τους ίδιους τους ποιητές, είτε από άλλους ποιητές ή ηθοποιούς, είτε από απλούς αναγνώστες.

Διαβάστε τη συνέχεια »

…

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

…εκεί που πας να με βρεις

ρίχνω ένα καινούργιο φράγμα

δεν είναι που δεν θέλω να με βρεις

δεν είναι που δεν θέλω να σε διώξω

Μόνο που πια πρέπει να δούμε καθαρά

πόσα εμπόδια αντέχουμε να ξεπεράσουμε

για να βρεθούμε

Πρέπει να ελέγξουμε ως που τραβάει η δύναμη μας.

Κι έπειτα,

μην ξεχνάς ποτέ το ενδεχόμενο,

τα φράγματα να μην τα φτιάχνω μόνος μου,

μα να υπάρχουν πάνω μου και μέσα μου σα μελανές ουλές…

αλλάζοντας το σχήμα και το χρώμα μου

Αυτό το εμπόδιο που είναι ο εαυτός μου,

για τον εαυτό μου

Τίτος Πατρίκιος

Kι έτσι μαζί με τους εφτά κατηφοράμε
με τη βροχή, με τον καιρό που μας ορίζει
Τα μάτια σου ζούνε μια θάλασσα, θυμάμαι
O πιο στερνός μ’ έναν αυλό με νανουρίζει

Εδώ ας σταθώ. Κι ας δω κ’ εγώ την φύσι λίγο.
Θάλασσας του πρωιού κι ανέφελου ουρανού
λαμπρά μαβιά, και κίτρινη όχθη· όλα
ωραία και μεγάλα φωτισμένα.

Εδώ ας σταθώ. Κι ας γελασθώ πως βλέπω αυτά
(τα είδ’ αλήθεια μια στιγμή σαν πρωτοστάθηκα)·
κι όχι κ’ εδώ τες φαντασίες μου,
τες αναμνήσεις μου, τα ινδάλματα της ηδονής.

Ποίηση: Κωνσταντίνος Καβάφης
Φωτογραφία: Θοδωρής

Έχω μείνει στη θέση που με άφησες για να με ξαναβρείς. Όμως πρέπει να έχει περάσει πολύς καιρός γιατί τα νύχια μου μακρύνανε και οι φίλοι μου με φοβούνται.

Κάθε μέρα μαγειρεύω πατάτες έχω χάσει την φαντασία μου και κάθε φορά που ακούω “Κατερίνα” τρομάζω. Νομίζω ότι πρέπει να καταδώσω κάποιον.

Έχω φυλάξει κάτι αποκόμματα με κάποιον που λέγανε πως είσαι εσύ. Ξέρω πως λένε ψέματα οι εφημερίδες, γιατί γράψανε ότι σου ρίξανε στα πόδια.

Ξέρω πως ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια.

Στο μυαλό είναι ο Στόχος

το νου σου ε;

————————————

Και δεν είναι που δεν θέλω να ζήσω

Είναι το γαμώτο που δεν έζησα

Κι ούτε που θα σε ξαναδώ.

————————————-

Η Κατερίνα αυτοκτόνησε στις 3-10-1993

———–

Αντί υστερόγραφου: Να θυμηθώ να γράψω για την Κατερίνα Γώγου σχολίασα χθες στο blog Epsilon. Και το είχα στο μυαλό μου για αρκετές ώρες. Μα βρήκα τυχαία τα κείμενα του GGL και μετά βρήκα και άλλα κείμενα σε άλλα blog. Και χαμογέλασα που τη θυμούνται. Έκλεψα και κάτι φωτογραφίες από τα blog τους κι έφτιαξα μια σύνθεση την ώρα που χάραζε. Για κείνην και για μένα.

Κείμενα για την Κατερίνα θα βρείτε στους συνδέσμους που ακολουθούν:

- a WIND OF SUCH VIOLENCE(KATERINA GOGOU 1) – ιστολόγιο Greek Gay Lolita

- in THE END IT’S ALL NICE(KATERINA GOGOU 2) – ιστολόγιο Greek Gay Lolita

- the NIGHT OF THE HUNTER(KATERINA GOGOU 3) – ιστολόγιο Greek Gay Lolita

- As thine, all thine, and nought of me – ιστολόγιο ΜΟΥΤΡΑ

- Κατερίνα Γώγου (1940-1993) – ιστολόγιο Truth only in Mind

Αν θέλετε την εικόνα σε μεγάλο μέγεθος πατήστε στην μικρογραφία.

When you are old and gray and full of sleep
And nodding by the fire, take down this book
And slowly read and dream of the soft look
In your eyes had once, and of their shadows deep

William Butler Yeats