Και χαθήκαμε, και αλλάξαμε…

Γιατί ξέρεις έτσι είναι η ζωή, διαμορφώνεσαι στο πέρασμα της.

Κατέβηκα χθες στην πλατεία να ακούσω το Ρασούλη με με μια παρέα. Να ‘ναι καλά ο άνθρωπος μας χάρισε μια όμορφη βραδιά. Φυσικά την παράσταση έκλεβε ένας πιτσιρίκος κιθαρωδός εκ του προχείρου που τριγυρνούσε ανενόχλητος στη σκηνή με μια πλαστική κιθάρα ροκάροντας.

Έρχονται εκλογές που λέτε οπότε ο Δήμαρχος αποφάσισε φέτος να οργανώσει διάφορα events στις πλατείες της περιοχής ώστε να μπορεί να ρίχνει κι ένα χορό με την Πατουλίδου. Από του χρόνου ξέρετε εσείς, κομμένα αυτά, στις επόμενες εκλογές πάλι.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Έκλεινα τα μάτια μου χθες το βράδυ και προσπαθούσα να φέρω την εικόνα του δάσους στο μυαλό μου, σκεφτόμουν ότι δε θα το ξαναδώ, ότι πλέον είναι στάχτες, σκεφτόμουν επίσης πως δεν είχα ούτε μια φωτογραφία για να θυμάμαι το δάσος που αγάπησα.

Τις πρώτες πρωινές ώρες, μετά από πολλές ώρες αγωνίας έμαθα ότι ο μικρός μου θησαυρός την γλύτωσε. Όχι, δεν είναι το κτήμα ο θησαυρός μου αλλά το δάσος γύρω του, διότι αν καιγόταν το δάσος δε θα ήθελα να ξαναπατήσω το πόδι μου εκεί.

Πολλές φορές σκέφτηκα στη ζωή μου πως θα ήθελα να βρίσκεται σε κάποια άλλη περιοχή κι όχι στο πολυσύχναστο Πευκοχώρι. Με εκνεύρισε όταν εκείνο το beach bar πήγε κι άνοιξε στο σημείο που συνήθιζα να κάνω μπάνιο στο Γλαρόκαβο, με εκνευρίζει όταν κατ’ ανάγκη πρέπει να κατέβω στο χωριό και πρέπει να ψάχνουμε 2 ώρες να παρκάρουμε κάπου, με εκνευρίζουν πολλά στην περιοχή όπως καταλαβαίνετε αλλά σίγουρα δε με εκνευρίζει ο χωματόδρομος και η απουσία ρεύματος και νερού στο κτήμα.

Διαβάστε τη συνέχεια »