Όσο το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) διεκδικεί τους χώρους του πρώην στρατοπέδου Καρατάσιου ενάντια στη θέληση και το δικαίωμα των κατοίκων της Θεσσαλονίκης για περισσότερο πράσινο, θα αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους εχθρούς της πόλης μας. Έναν εχθρό που όλοι μας πρέπει να πολεμήσουμε με όσες δυνάμεις έχουμε και με κάθε τρόπο.

Μέχρι πριν λίγες ημέρες ο Δήμαρχος της Πολίχνης Κωστας Θεοδωρίδης υπέγραφε μαζί με άλλους 8 Δημάρχους ένα γλειώδες κείμενο προκειμένου να πείσει τον πρωθυπουργό της χώρας να μετατρέψει τους χώρους των πρώην στρατοπέδων σε μητροπολιτικά πάρκα.

Το γλύψιμο προς τον “Μακεδόνα” και “σοφό σαν το Σόλωνα” πρωθυπουργό, οδήγησε  σε μια άμεσα και εν μέσω νυχτής θα πρόσθετα, θετική απάντηση της ΚΕΔ (Κτηματική Εταιρία Δημοσίου) προς το ΑΠΘ για την εκπόνηση μελέτης σχετικά με την τσιμεντοποίηση του στρατοπέδου Καρατάσιου.

Ο κοσμήτορας της Πολυτεχνικής σχολής Νικόλαος Μουσιόπουλος θεωρεί υπερβολή την ανάγκη των κατοίκων της πόλης για ελεύθερους χώρους, πράσινο και οξυγόνο και θεωρεί πως θα πρέπει να είμαστε ευτυχισμένοι με τη δημιουργία μιας ακόμα τσιμεντούπολης που θα περιλαμβάνει εκτός των άλλων και 12.000 θέσεις στάθμευσης. Το πράσινο λέει θα είναι κυρίαρχο στοιχείο της νέας τσιμεντούπολης.

Έλα ρε! Ξέρεις πόσες μαμάδες με καρότσια και γιαγιάδες με μπαστουνάκι έχω δει να κάνουν βόλτα μέσα στους χώρους του ΑΠΘ όλα αυτά τα χρόνια; Χιλιάδες! Άλλη δουλειά δεν έχουν, κάνουν τσάρκα στα γρασίδια του πανεπιστημίου και πίνουν ρακόμελα με τους φοιτητές. Ποιον δουλεύει ο κύριος Μουσιόπουλος; Και τι έχουν να πουν για όλα αυτά τόσοι πανεπιστημιακοί της πόλης που σκίζουν τα ρούχα τους κάθε φορα για την ποιότητα ζωής, τη ρύπανση και την προστασία του περιβάλλοντος της πόλης; Μήπως θέλουν κι αυτοί ένα κομματάκι από τη μεγάλη πίτα του Καρατάσιου και των υπόλοιπων χώρων των πρώην στρατοπέδων για να εκπονήσουν μελέτες υπέρ της τσιμεντοποίησης των τελευταίων πνευμόνων της Θεσσαλονίκης;

Μύρισε φράγκα και ο Δήμαρχος της Πολίχνης και τώρα μας τα γυρίζει και μιλάει για φιλόδοξους σχεδιασμούς που μπορούν να συμβάλουν στην ανάπτυξη της περιοχής και λοιπές αηδίες. Είναι πολλά τα λεφτά θα πρόσθετα εγώ με τη σειρά μου.

Στον απολογισμό του για το έτος 2007 ο δήμαρχος Πολίχνης ευλογούσε τα γένια του με περηφάνεια για τις προσπάθειες του να γίνει το Καρατάσιου μητροπολιτικό πάρκο και πραγματοποιούσε γιορτές την ημέρα του περιβάλλοντος. Τι θα γράφει ο κ. Θεοδωρίδης στον απολογισμό του για το έτος 2008; Πως επέτρεψε να γίνει τσιμέντο το τελευταίο χώμα της περιοχής του;

Η “πράσινη” επανάσταση ως μόδα έχει αρχίσει να κερδίζει αρκετό έδαφος τα τελευταία χρόνια. Είναι τρέντι, είναι μαστ, είναι ότι θες και πολλές φορές είναι ακριβώς το αντίθετο από αυτό που - λογικά - πρέπει να είναι.

Διαβάζω το κείμενο το Anemou και αναρωτιέμαι αν έχει βουτήξει στον εγκέφαλο μου για να κλέψει τις σκέψεις μου ή αν απλά είναι οι σκέψεις όλων μας και δεν το έχω πάρει χαμπάρι.

Θα μπορούσα να φέρω κι άλλα παραδείγματα για να στηρίξω το οξύμωρο της κατάστασης, όπως για παράδειγμα τη δημιουργία μιας παράταξης Χριστιανών Ορθόδοξων ή ακόμα χειρότερα το κόμμα των Ελλήνων Γονέων.

Ως ένα πρασινογάλαζο παιδί με χρυσοκόκκινες βούλες αναρωτιέμαι πραγματικά πόσο επικίνδυνοι θα μπορούσαν να είναι κάποιοι που με πάθος στηρίζουν την προστασία της φύσης, αν αποκτήσουν εξουσία. Έχω κινηθεί αρκετά στο χώρο, έχουν δει πολλά τα μάτια μου, έχω γνωρίσει αρκετούς… οικοφασίστες (λέξιπλασία της στιγμής κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης). Κάποιες φορές έχω τρομάξει κιόλας με τις απόψεις μερικών, σε σημείο να μη δέχομαι να με χαρακτηρίζει η λέξη οικολόγος.

Θεωρώ χρήσιμη την ύπαρξη τους στην ελληνική πολιτική σκηνή, την θέλω και αρκετές φορές τη στηρίζω. Όμως δεν είμαι σίγουρη αν θέλω να αποκτήσουν μεγαλύτερη δύναμη, που θα τους δίνει τη δυνατότητα να αποφασίζουν για πράγματα πέρα από την προστασία του περιβάλλοντος.

(Με τρομάζει…)

Σκέφτομαι να γράψω. Και μετά σκέφτομαι να μη γράψω. Μια ημέρα μόνο δε φτάνει για το περιβάλλον. Χρειάζονται όλες οι υπόλοιπες για να κινηθεί ο τροχός.

Έτσι από περιέργεια θα ήθελα να συμμετέχουν τα μεγάλα αστικά μας κέντρα, για να δω αν θα πάρουμε την πρώτη θέση. Από το τέλος εννοείται ε!

Πέραν της πλάκας, ο διαγωνισμός είναι πραγματικός και δικαίωμα συμμετοχής έχουν οι Ευρωπαϊκές πόλεις που έχουν περισσότερους από 200.000 κατοίκους.

Το βραβείο - μία ιδέα που προήλθε από τις ίδιες τις πόλεις - θα επιβραβεύει κυρίως μακροπρόθεσμες, καινοτόμους περιβαλλοντικές λύσεις. Θα βαθμολογούνται οι χώροι πρασίνου, οι καθαρές συγκοινωνίες και η δημιουργική αντιμετώπιση της διαχείρισης αποβλήτων και της ηχορρύπανσης. Η ομάδα εμπειρογνωμόνων και η κριτική επιτροπή θα αξιολογούν επίσης την περιβαλλοντική πρόοδο που έχουν να επιδείξουν οι υποψήφιοι καθώς και τα μελλοντικά τους σχέδια.

Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στην επίσημη ιστοσελίδα.

Η πόλη που θα βραβεύεται θα κερδίζει (λέει) παγκόσμια φήμη χάρη στην οποία θα προσελκύει αξιόλογους και ταλαντούχους κατοίκους, επισκέπτες και νέες επενδύσεις.  Αλλά οκ δε μασάμε εμείς, ακόμα κι αν δε κερδίζουμε τέτοια ποταπά βραβεία, έχουμε τον ήλιο και τη θάλασσα για να λιάζουν τα κορμιά τους οι τουρίστες.

Η πρώτη Διεθνής Έκθεση για τις τεχνολογίες περιβάλλοντος καθώς και το πρώτο διεθνές Ecoforum θα πραγματοποιηθούν από τις 23 εώς και τις 26 Μαΐου στο Expo Athens που βρίσκεται στην Ανθούσα Αττικής.

Περισσότερες από 150 ελληνικές και ξένες εταιρίες καθώς και επιστήμονες θα παρουσιάσουν προϊόντα, εφαρμογές καθώς και ιδέες που σκοπεύουν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής στην Ελλάδα, μέσω της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος.

Στην έκθεση μπορούμε να δούμε και να μάθουμε για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας μέσα από συστήματα φωτοβολταϊκών, ανεμογεννήτριες κ.α., για την καλύτερη διαχείριση αποβλήτων, ανακύκλωση (χμ… θέλω έναν κάδο για κομπόστ), εξοικονόμηση ενέργειας, οικολογική δόμηση, αποκατάσταση περιβάλλοντος και εναλλακτικά καύσιμα.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Δε ξέρω αν το έχει παρατηρήσει κι άλλος, όμως μου μοιάζει πολύ αστείο πλέον. Κάθε φορά που γράφω ένα κείμενο υπέρ του περιβάλλοντος και κατά της οικοπεδοποίησης των δασών, γεμίζουν οι σελίδες μου με διαφημίσεις εργολάβων και μεσιτικών γραφείων.

Φυσικά, αυτό έχει να κάνει με τον αλγόριθμο του Google AdSense που προσπαθεί να φέρει σχετικές διαφημίσεις, ανάλογες με τα κείμενα των σελίδων. Στην περίπτωση αυτή λοιπόν το πετυχαίνει μεν, αλλα μοιάζουν σαν να πλαισιώνουν με ειρωνία κείμενα που είναι ουσιαστικά αντίθετα.

Φυσικά δε ξέρω κατά πόσο συμφέρει ή όχι τους διαφημιζόμενους όλο αυτό, εμένα μου μοιάζει τραγελαφικό πάντως. Το μόνο σίγουρο είναι πως υπάρχουν περισσότερες διαφημίσεις σχετικά με την πώληση κατοικιών και οικοπέδων, παρά με την προστασία των δασών και του περιβάλλοντος γενικότερα.  Δε θα περίμενα και κάτι διαφορετικό άλλωστε.

Αύριο 9 Απριλίου θα πραγματοποιηθεί συνάντηση εκπροσώπων πολιτών, περιβαλλοντολόγων και δημοσιογράφων της Αλεξανδρούπολης και της Βουλγάρικης πόλης Μπουργκάς, για να συζητηθούν από κοινού τα προβλήματα που θα δημιουργηθούν με την κατασκευή του περίφημου πετρελαιαγωγού που αναμένεται να ολοκληρωθεί στα τέλη του 2011. Η συζήτηση θα πραγματοποιηθεί στις 7 το απόγευμα στο Δημοτικό θέατρο της Αλεξανδρούπολης.

Είναι θετικό να βλέπουμε κινήσεις πολιτών από δυο διαφορετικές χώρες να προσπαθούν να αντιμετωπίσουν από κοινού ένα περιβαλλοντικό πρόβλημα που θα επηρεάσει την ευρύτερη περιοχή.

Υπάρχουν φορές που μερικά πράγματα που μας αφορούν, περνάνε στα ψιλά γράμματα, οπότε χρειάζεται ενημέρωση από ξενόγλωσσα ΜΜΕ.

Πηγή

Επειδή κάποιοι άρχισαν να αναρωτιούνται σχετικά με τις τελευταίες μου δημοσιεύσεις που αφορούν στο φυσικό περιβάλλον της Βουλγαρίας και την προστασία του, δε ξέρω να δώσω καλύτερη εξήγηση…

photo © by magica

Η φωτογραφία αυτή είναι από τις αγαπημένες μου. Τραβήχτηκε το 2000 στα βόρεια της Δράμας και πολύ κοντά στα σύνορα με τη Βουλγαρία. Τα νέα κουκουνάρια της άνοιξης, μου θύμιζαν αγριοφράουλες πάνω στα δέντρα της Ερυθρελάτης και κάπου παραπέρα έβλεπες μυρμηγκοφωλιές που έμοιαζαν με μικρά λοφάκια και το ύψος τους ξεπερνούσε το 1,5 μέτρο. Δεν υπάρχει ερυθρελάτη σε άλλο σημείο της Ελλάδας. Εκεί είναι το νοτιότερο σημείο εξάπλωσης της.

Η φύση δεν έχει σύνορα και εθνικότητες, δεν καταλαβαίνει από αυτά, μιλάει άλλη γλώσσα.

Κανένα νέο κτίσμα δε πρέπει να δημιουργηθεί στα στρατόπεδα της Θεσσαλονίκης. Κανένας τεμαχισμός δε πρέπει να γίνει για κανέναν λόγο. Είναι οι μόνες μας ευκαιρίες να δημιουργήσουμε πνεύμονες πρασίνου για την πόλη της Θεσσαλονίκης.

Όχι στην εκμετάλλευση από τους Δήμους, το Υπουργείο Οικονομικών ή το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Κανένας εργολάβος δε πρέπει να χτίσει ούτε τούβλο παραπάνω. Θέλουμε πάρκα, πράσινο, δέντρα και χώρους που θα μπορούν να παίζουν τα παιδιά της πόλης μας.

Το στρατόπεδο του Παύλου Μελά κι όλα τα υπόλοιπα στρατόπεδα της πόλης πρέπει να αποδοθούν στους πολίτες, πρέπει να αποδοθούν στο φυσικό περιβάλλον.

Το στρατόπεδο του Παύλου Μελά στο googlemaps

Update 09/06: Θα προσπαθήσω να συγκεντρώσω μερικές σχετικές συνδέσεις προς άλλα blog.

- Τα αρνιά του Παύλου Μελά από το Τσαλίμι