Σύμφωνα με το Υπουργείο Γεωργίας της Ινδίας, περίπου 1000 αγρότες αυτοκτονούν κάθε μήνα στην Ινδία ύστερα από τη χρήση γενετικά τροποποιημένων σπόρων στα χωράφια τους. Μέχρι τώρα έχουν αυτοκτονήσει περισσότεροι από 125.000 αγρότες.
He was strangled by these magic seeds. They sell us the seeds, saying they will not need expensive pesticides but they do. We have to buy the same seeds from the same company every year. It is killing us. Please tell the world what is happening here
Ως δηλωμένος εχθρός των γενετικά τροποποιημένων σπόρων και των εταιριών όπως η Monsanto προτεινω να διαβάσετε το άρθρο, αυτό μήπως και αρχίσετε να καταλαβαίνετε γιατί πρέπει να προστατέψουμε τους σπόρους μας και γιατί πρέπει να κρατήσουμε μακριά τους μεταλλαγμένους σπόρους με copyright.
Πολύ μΕ άρεσε αυτό που έγινε σήμερα. Την ώρα που ο πρωθυπουργός δήλωνε στον Πρόεδρο της Ομοσπονδίας Συνταξιούχων του ΙΚΑ πως η οικονομία της χώρας έχει ορισμένες αντοχές και δεν μπορεί να απαντήσει άμεσα και να δώσει λύση στα προβλήματα τους, δόθηκε μια άυξηση 263 ευρώ στο μισθό των Βουλευτών μας.
Άντε και του χρόνου βρε παιδιά!
Ακολουθούν μαθηματικά…
263χ300=78.900
78.900χ12 (δε σου βάζω τα δώρα, τα επιδόματα κλπ) = 946.800 ευρά
Το ποσό των 20.045.000 ευρώ θα διατεθεί το 2009 από την Ευρωπαϊκή Ένωση στην Ελλάδα για την εφαρμογή του κοινοτικού προγράμματος της δωρεάν διανομής αγροτικών προϊόντων. Συγκεκριμένα θα διατεθούν 6.000 τόνοι δημητριακών και πιθανότερα ζυμαρικών, 3.000 τόνοι ρυζιού και 10.000 τόνοι γάλακτος σε σκόνη.
Οι 6.000 τόνοι ζυμαρικών έχουν γίνει με μαγικό τρόπο 4.000 τόνοι και την προμήθεια των ζυμαρικών, για όλη την Ελλάδα, ανέλαβε μετά από δημοπρασία η βιομηχανία ζυμαρικών “ΜΕΛΙΣΣΑ”.
Δεδομένου ότι μιλάμε για τα δύο τρίτα και οι 2.000 τόνοι που αφαιρέθηκαν δεν είναι αστείο πράγμα, νομίζω πως είναι μια υπόθεση που επιβάλλεται να παρακολουθήσουμε στενά και σε επίπεδο δημοπρασιών αλλά και σε επίπεδο διάθεσης.
Επίσης με δεδομένο ότι η διάθεση των προϊόντων αυτών, γίνεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και υπό την επίβλεψη Νομαρχιών, θαρρώ πως καλό θα ήταν να παραμείνει ως έχει και να μη μετατραπεί σε ελεημοσύνη μέσω Εκκλησιών και Μητροπόλεων σε ευσεβείς ταπεινούς συμπολίτες μας.
Για το θέμα έχει κάνει σχετική ερώτηση ο βουλευτής ΠΑΣΟΚ Μανόλης Στρατάκης και προς το παρόν δεν έχω βρει αν έχει απαντηθεί η ερώτηση του.
Ο κ. Υπουργός:
Ποιος σχεδιασμός υπάρχει για την εφαρμογή του κοινοτικού προγράμματος της δωρεάν διανομής αγροτικών προϊόντων και τροφίμων στη χώρα μας και ποιες προϋποθέσεις θα ισχύουν για τους δικαιούχους.
Το θέμα αυτό, είναι ένα θέμα για το οποίο πρέπει να ζητήσουμε διαφάνεια σε κάθε στάδιο του γιατί βλέπω τα τρόφιμα να καταλήγουν σε όχι και τόσο άπορες τσέπες.
Τέλος μου κάνει εντύπωση που ενώ το πρόγραμμα αφορά ουσιαστικά το 2009 τη βοήθεια έχουν ήδη λάβει οι ορεινές περιοχές της Ελασσόνας, η Ιερά Μητρόπολη Ελασσόνας και ο Σύλλογος Πολυτέκνων Ελασσόνας.
Αν ήταν σπόρια θα γέμιζαν τσουβάλια, είναι όμως ευρώ κι αναρωτιέμαι αν τα είχαμε περίσσια και δε το ξέραμε. Κι επειδή χλωμό να τα είχαμε περίσσια, μπορώ μήπως να μάθω πως ακριβώς θα συγκεντρώσει αυτό το ποσό το μακρύ χέρι του κύριου Αλογοσκούφη;
Όχι τίποτε άλλο, όμως όσο και να το τεντώσει από τη δική μου τσέπη δε θα βρει να πάρει κάτι. Κι αφού δε θα βρει να πάρει κάτι από τη δική μου τσέπη, μήπως μπορεί να μου πει από που θα τα κόψει;
Είναι κάτι συμπτώσεις μερικές φορές που σε κάνουν να γελάς. Λίγο σαρκαστικά βέβαια, αλλά δεν έχει σημασία. Blog Action Day σήμερα, το θέμα μας είναι η φτώχεια και η μέρα αυτή με βρίσκει με ολόαδειο πορτοφόλι για το υπόλοιπο του μήνα. Ειρωνικό ε;
Κι όμως δεν είναι ειρωνικό, είναι απλώς μια πραγματικότητα που βιώνουν πολλά άτομα ανάμεσα μας. Άτομα που γνωρίζουμε, άτομα που αγαπάμε, άτομα που συναναστρεφόμαστε καθημερινά βρίσκονται σε ένα τέτοιο στάδιο. Τα περισσότερα από αυτά τα άτομα πολεμάνε ο καθένας με το δικό του τρόπο για να επιβιώσουν. Σφίγγουν τα δόντια, μειώνουν τις ανάγκες τους και αποφεύγουν να μιλάνε σχετικά με τη φτώχεια. Γιατί πάντοτε υπάρχουν χειρότερα, γιατί τα παιδάκια πεινάνε στην Αφρική κι άλλοι σέρνονται άστεγοι στις πλατείες. Σε όποιο στάδιο φτώχειας κι αν βρεθούμε, πάντοτε θα υπάρχουν χειρότερα στάδια φτώχειας.
Μόνο που εγώ πρέπει να γράψω στο blog μου για τη φτώχεια σήμερα. Τα παιδάκια στην Αφρική δε ξέρουν να διαβάζουν Ελληνικά και οι άστεγοι σίγουρα δεν κυκλοφορούν με ένα laptop παραμάσχαλα. Οπότε δε μπορώ να γράψω κάτι που θα τους βοηθήσει.
Έτσι αποφάσισα να γράψω για τα άτομα που έχουν τη δυνατότητα να με διαβάσουν (ακόμα) και φλερτάρουν συχνά με την φτώχεια. Αν το καλοσκεφτείτε, μπορεί κάποια στιγμή στο κοντινό μέλλον να είναι οι άστεγοι της γειτονικής πλατείας που θα ζητάνε τα κέρματα των περαστικών.
Θέλω να τους πω, ότι η φτώχεια δεν είναι κάτι για το οποίο θα πρέπει να ντρέπονται. Η φτώχεια είναι μια πραγματικότητα, η δική τους πραγματικότητα κάποιες φορές, η καθημερινότητα τους. Και πρέπει να μιλάνε ανοιχτά για αυτή την πραγματικότητα τους τώρα. Όσο έχουν την δύναμη μέσα τους, όσο μπορούν ακόμα να αντιστέκονται και να πολεμάνε για να επιβιώσουν. Όταν θα σέρνονται εξαθλιωμένοι σε κάποιο παγκάκι χωρίς κρεβάτι να κοιμηθούν θα είναι αργά. Τότε άλλοι θα είναι αυτοί που πρέπει να μιλήσουν για τη φτώχεια και να σκεφτούν πως θα την αντιμετωπίσουν στον σύγχρονο καταναλωτικό αιώνα μας.
Δεν είναι εύκολο να μιλήσεις για τη φτώχεια, οι άνθρωποι σοκάρονται συνήθως λες και είναι κάτι σπάνιο που δεν υπάρχει περίπτωση να συμβεί στους δικούς τους ανθρώπους, στους ανθρώπους που συμπαθούν και αγαπάνε. Και η φτώχεια γίνεται ταμπού, κόμπλεξ που μας αποξενώνει σιγά σιγά από το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο για λόγους αξιοπρέπειας, δικής μας αξιοπρέπειας.
Η φτώχεια είναι μια πραγματικότητα που δε χρειάζεται να πας μέχρι την Αφρική για να τη συναντήσεις, υπάρχει δίπλα σου, στο διπλανό διαμέρισμα, στη διπλανή πολυκατοικία. Ας προσπαθήσουμε να συζητήσουμε για αυτήν ειλικρινά και να την αντιμετωπίσουμε σε αυτό το στάδιο, πριν να χρειαστεί να μεταφερθεί στο γειτονικό παγκάκι.
Για τα παιδάκια της Αφρικής άλλωστε, θα συνεχίζουν να φροντίζουν οι διάφορες κυρίες της καλής κοινωνίας με τα φιλανθρωπικά γκαλά τους και τα έσοδα από τις πωλήσεις φουστανιών των 45.000 ευρώ που εκπίπτουν από τις φορολογικές δηλώσεις τους.
Ας μιλήσουμε για τη φτώχεια χωρίς ταμπού. Ας μοιραστούμε όλα αυτά που μας ζορίζουν χωρίς το φόβο ότι θα χάσουμε την αξιοπρέπεια μας. Η αξιοπρέπεια και ο σεβασμός δεν αναλογούν στα χρήματα που περιέχει ή δεν περιέχει το πορτοφόλι μας.
