Δεν έχω τίποτα με τον κύριο της φωτογραφίας. Βασικά ήθελα να φωτογραφίσω τους φυτρωμένους μου σπόρους πριν τους χωρίσω για να τους μεταφυτεύσω. Ε και μου βγήκε λίγο… καλλιτεχνική η φωτογραφία…

Καμιά φορά το τυχαίο βγάζει αστεία αποτελέσματα.

Αν περάσεις μια ολόκληρη ημέρα σε νοσοκομείο, αυτό που βλέπεις σίγουρα στα βλέμματα των ανθρώπων, είναι η δίψα για ζωή.

Άλλες φορές το βλέμμα αυτό συντροφεύει τον πόνο κι άλλες τη χαρά και την ανακούφιση.
Διαβάστε τη συνέχεια »

Πιθανότατα η εκφραστικότερη φωτογραφία που έχω δει τον τελευταίο καιρό…

Η δεκάχρονη Jessica από τη Βραζιλία σε μια φωτογραφία του carf.

Διατήρησα τον τίτλο που επέλεξε ο φωτογράφος.

Ένα παραμύθι μόνο για μένα. Κι εγώ ξέρεις, θα το κρατήσω φυλαχτό μου.

Δικό μου, θησαυρό μου.

Φτιάξε μου ένα παραμύθι κι εγώ θα νιώσω πως είναι δικό σου και δικό μου.

Θα ρίξω ονειρόσκονη να χτίσω πολιτείες ανάμεσα στις κουβέρτες, σε δρόμους κρυφούς, πεταμένα κουμπάκια θα ακολουθήσω , το παραμύθι μου να βρω…

πίσω από γυάλινες βιτρίνες…

ψάχνω το πνεύμα των Χριστουγέννων…

μήπως ξέρεις που είναι κρυμμένο;

Πάντοτε ήθελα να μπορώ να φωτογραφίζω τα κεριά μου πριν τα κάψω. Το συγκεκριμένο δεν είμαι απόλυτα σίγουρη αν θέλω να το κάψω, όμως ακόμα κι αν το αποφασίσω κάποια στιγμή, θα έχω κρατήσει την εικόνα του.

Το να φωτογραφίζεις κεριά, δεν είναι κάτι απλό τελικά. Ειδικά αν δεν έχεις ιδιαίτερες γνώσεις φωτογραφίας. Οι προοπτικές παραμορφώσεις αλλοιώνουν το σχήμα και χρειάζεται επεξεργασία για να ευθυγραμιστεί και να εμφανιστεί η κανονική του μορφή.

Διαβάστε τη συνέχεια »