Δε ξέρω πόσοι θα ψηφίσουν σε αυτές τις αμερικάνικες εκλογές, αλλά οι δυο αστροναύτες που βρίσκονται σε τροχιά 354 χιλιομέτρων από τη Γη έχουν ήδη ψηφίσει…
Άντε να δούμε με ποιον πλανητάρχη θα ξυπνήσουμε αύριο
Κοίτα τώρα τι πάθαμε…
Δε μας έφταναν τα προεκλογικά blog των πολιτικών αυτής της χώρας…
θα δούμε και προεκλογικά blog Μητροπολιτών
ντάξει μωρέ! δημοκρατία έχουμε…
θα το πιούμε κι αυτό το ποτήρι
Είχα γράψει πριν λίγες ημέρες πόσο λανθασμένη ήταν η εποχή αυτή για εκλογές σε μια χώρα τουριστική σαν την Ελλάδα. Μπορεί για αρκετό κόσμο Αύγουστος να είναι ο τελευταίος μήνας των καλοκαιρινών διακοπών, όμως στην πραγματικότητα δεν είναι ακριβώς έτσι.
Τα νησιά εξακολουθούν να έχουν πάρα πολύ κόσμο. Κι όλος αυτός ο κόσμος χρειάζεται εργαζόμενους που θα μπορούν να τους εξυπηρετήσουν.
Φυσικά οι πολιτικοί μας θέλουν να το ξεχνάνε αυτό.
Σε μια χώρα σαν την Ελλάδα, όπου ο τουρισμός θεωρείται η μεγαλύτερη βιομηχανία της χώρας, αναρωτιέμαι με πόσο μυαλό θεώρησαν καλό να πραγματοποιήσουν εκλογές στα μέσα Σεπτέμβρη.
Τις τελευταίες ημέρες προσπαθώ να σκεφτώ τι θα κάνω. Κάτι που σκέφτονται και χιλιάδες ακόμη άτομα που εργάζονται για τον τουρισμό στα ελληνικά νησιά.
Αν νομίζετε ότι επειδή μπήκε ο Σεπτέμβρης, τέλειωσε και το καλοκαίρι είστε μακριά νυχτωμένοι. Στην “τουριστική” Ελλάδα είναι κατακαλόκαιρο και οι αλλοδαποί έρχονται ακόμα σε μεγάλους αριθμούς.
Φυσικά έχω ακούσει από μερικούς που δε γνωρίζουν τι γίνεται εδώ το ότι δεν είναι και τόσο δύσκολο να φύγουμε για να ψηφίσουμε και να επιστρέψουμε.
Το μόνο που δε μου έχουν πει όμως, είναι το ποιός θα εξυπηρετεί τόσες χιλιάδες τουρίστες όσο όλοι οι υπάλληλοι ξενοδοχείων, εστιατορίων, τουριστικών γραφείων, ξενυχτάδικών, καταστημάτων θα φύγουν από τα ελληνικά νησιά για να ασκήσουν τα εκλογικά τους δικαιώματα.
Αυτό κι αν ήταν πειρασμός…
Να ρωτήσω ως Σταυρουπολίτισσα blogger
Το blog της κίνησης Ανθρώπινη Σταυρούπολη μας τελείωσε μετά τις εκλογές;
Το τελευταίο Post είναι γραμμένο στις 4 Οκτωβρίου 2006 και έχουμε 11 Ιανουαρίου 2007.
Περιμένω απάντηση στο συγκεκριμένο Post για να μπορώ μετά να κράζω ελεύθερα…
(Μη μου πείτε ότι δεν το περιμένατε ε;)
(Μου άρεσε που το έψαχνα κιόλας για να το περάσω στον aggregator του blogspace)
(…)
Με βήματα αργά περπάτησα σε δρόμους που έμοιαζαν έρημοι. Ο κόσμος εξαφανίζεται τέτοιες ημέρες από την περιοχή, πηγαίνουν στα χωριά τους να ψηφίσουν. Τις υπόλοιπες ημέρες γκρινιάζουν ως συνήθως γιατί δεν έχουμε πολύ συχνή συγκοινωνία λεωφορείων κι όταν τους ρωτάς που ψηφίζουν κάνουν τους κινέζους. Πάλι καλά να λέμε που μας βάλανε διπλά λεωφορεία μετά από τόσα χρόνια και έχει μειωθεί η σαρδελοποίηση.
Το σχέδιο δράσης είχε επιτυχία, κατάφερα να μην συναντήσω κανένα παλιό συμμαθητή ή άλλο γνωστό στην αίθουσα που έπρεπε να ψηφίσω. Μου τη σπάνε όλα αυτά τα δήθεν που είσαι-χαθήκαμε βρε-να κανονίσουμε να τα πούμε κλπ κλπ κλπ. Λες κι αν ήθελαν να τα πούμε έπρεπε να περιμένουν να με βρουν έξω από την κάλπη. Κατάφερα επίσης να μη συναντήσω κανέναν υποψήφιο. Οι διάφοροι υποψήφιοι και οι παρατρεχάμενοι τους υποδέχονται τον κόσμο στην μεγάλη είσοδο του σχολικού κτηρίου. Ευτυχώς το σχολείο αυτό διαθέτει και μια πίσω πόρτα.
Σήμερα βρήκες να λείπεις;
Λάθος μέρα διάλεξες σου λέω. Θα σου έφτιαχνα και εσένα ένα καφεδάκι να κάτσουμε παρέα στο μπαλκόνι να τους χαζεύουμε ρε μάνα. Έτσι για να βγάλεις το άχτι σου.
Πόσα χρόνια μένουμε εδώ ρε μάνα; Κάτσε να θυμηθώ. Το 1979 ήτανε θαρρώ που ήρθαμε. Θυμάσαι ρε μάνα; Πιτσιρικάκι εγώ κι εσύ να λες απελπισμένη πως θα μας φάνε οι λύκοι εδώ που ήρθαμε. Δεν είχε λύκους μάνα, αλήθεια σου λέω, μόνο χωματόδρομους είχε και δυο-τρεις γείτονες. Αλλά είχαν όραμα μάνα, μετά μας φτιάξανε και δρόμους να μην γεμίζουμε λάσπες. Θυμάσαι μάνα τότε που μαζευόταν όλη η γειτονιά και πήγαινε με τα πόδια στο δημαρχείο για να πετάξει αυγά; Αρχές του ‘80 ήτανε και πιο εύκολο θα ήταν να μαντέψεις τους αριθμούς του λόττο που δεν υπήρχε τότε παρά το ποιές ώρες θα είχαμε νερό στα σπίτια μας.
Που είσαι ρε μάνα σήμερα που δεν έπρεπε να λείπεις;
Πόσες σκούπες χάλασες ρε μάνα από τότε; θυμάσαι; Κάθε πρωί ξυπνάς και καθαρίζεις το δρόμο από τα σκουπίδια και τα πεσμένα φύλλα των δέντρων.
