Μπήκε επίσημα ο Δεκέμβρης. Καλό μήνα να έχουμε και να χαμογελάμε κάπως περισσότερο αυτές τις ημέρες. Όταν ήμουν μικρή, στολίζαμε πάντοτε το Χριστουγεννιάτικο δέντρο λίγες ημέρες πριν τα Χριστούγεννα. Δε ξέρω αν αυτό είναι το πιο σωστό, δε με ένοιαζε κιόλας, εγώ το ήθελα περισσότερες ημέρες. Όταν απόκτησα το δικό μου Χριστουγεννιάτικο δέντρο πριν μερικά χρόνια επέλεξα πλαστικό. Γνωρίζω από που προέρχονται τα αληθινά δέντρα των Χριστουγέννων και πως δεν είναι τόσο κακό να αγοράσει κάποιος αληθινό. Για κάθε δέντρο που κόβεται φυτεύεται άλλο. Είναι μια μορφή γεωργίας ας πούμε. Παρ’ όλα αυτά, εμένα πιάνεται η ψυχή μου να το βλέπω να πεθαίνει και να ρίχνει τα φύλλα του καθώς χαλάει, οπότε επιμένω σε πλαστικό. Πριν χρόνια λοιπόν, διάλεξα ένα τεράστιο και πολύ όμορφο Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Το θέμα ήταν πως το αγόρασα στα μέσα του Νοέμβρη και φυσικά έπρεπε να το ανοίξω για να δω αν ήταν γερό. Αφού άνοιξα όλα τα κλαδιά του και σιγουρεύτηκα, βαρέθηκα να το ξαναμαζέψω για να το ξανανοίξω μετά από ένα μήνα. Οπότε το στόλισα επί τόπου. Στα μέσα Νοέμβρη. Σήμερα όμως σκέφτομαι σοβαρά, πως είναι μια υπέροχη ημέρα για να το στολίσω. Λατρεύω να κοιμάμαι τις νύχτες με τα λευκά του φωτάκια να αναβοσβήνουν αργά. Κι άλλωστε τι πειράζει; Ενοχλώ κανέναν; Τα περί παράδοσης σχετικά με το Χριστουγεννιάτικο δέντρο και τα Ελληνικά καραβάκια δε με απασχολούν και πολύ. Ότι και να λένε κάθε χρόνο, εγώ θα συνεχίζω να επιμένω σε Χριστουγεννιάτικο δέντρο με μπάλες και λαμπιόνια. Δε με νοιάζει αν είναι ξενόφερτο έθιμο. Αφού είναι πιο όμορφο το δέντρο, τι να κάνουμε;

[photo by]