Η διάθεση της Ντόρας Μπακογιάννη να πραγματοποιήσει μια συνάντηση με bloggers της Θεσσαλονίκης μας πάει λίγο πίσω χρονικά, στην εποχή που αρνήθηκα να κατέβω στην Αθήνα στο Υπουργείο Εξωτερικών όταν πραγματοποίησε την πρώτη συνάντηση με bloggers.

Σίγουρα ήταν μεγάλη τιμή εκείνη η πρόσκληση, όμως παράλληλα μου ήταν αδύνατον να καλύψω τόσα έξοδα για μια συνάντηση με κάποιο πολιτικό πρόσωπο μια και ζω στη Θεσσαλονίκη. Οπότε όπως θα θυμάστε δε συμμετείχα στη συνάντηση.

Από τότε λοιπόν, μου είχαν αναφέρει το ενδιαφέρον τους να πραγματοποιήσουν και μα συνάντηση στη Θεσσαλονίκη όταν θα το επέτρεπαν οι καταστάσεις και φυσικά ο χρόνος της Ντόρας Μπακογιάννη.

Ο καιρός πέρασε, τα πράγματα άλλαξαν, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έπεσε, η Ντόρα Μπακογιάννη έπαψε να είναι υπουργός εξωτερικών και αυτή τη στιγμή προσπαθεί να κερδίσει ουσιαστικά την πρώτη θέση στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Μέσα σε αυτό το κλίμα βρέθηκε για λίγες μέρες στη Θεσσαλονίκη και αποφάσισε να πραγματοποιήσει και τη συνάντηση με κάποιους bloggers της Θεσσαλονίκης.

Η επιλογή της ημέρας και ώρας ήταν αρκετά δύσκολη μια και η συνάντηση ορίστηκε για το πρωινό μιας εργάσιμης ημέρας ανάμεσα στις βασικές αργίες της Θεσσαλονίκης. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να λείπουν κάποιοι bloggers που κατ’ εμέ θα έπρεπε να είναι εκεί όμως πέρα από την όποια ιδιότητα του blogger ο καθένας μας έχει να αντιμετωπίσει και τις υποχρεώσεις της καθημερινότητας του.

Photographer: Oneiros

Τελικά είμασταν 7 άτομα στη συνάντηση. Οι τέσσερις, δηλαδή εγω, ο Αστέρης, ο Θωμάς και ο Anemos γνωριζόμασταν ήδη μια και έχουμε γίνει φίλοι τα τελευταια χρόνια μέσα απο την ενασχόληση μας με τα blogs. Τον πέμπτο που εκπροσωπούσε το blog  taxalia τον γνωρίσαμε εκεί, ενώ για να είμαι ειλικρινής δεν γνωρίζω ποιοι ήταν οι άλλοι δύο.

Το κλίμα της συνάντησης στο Macedonia Palace ήταν μάλλον αρκετά χαλαρό, δεν υπήρχε συγκεκριμένο θέμα συζήτησης και απ’ ότι κατάλαβα κανείς δεν είχε προετοιμάσει συγκεκριμένες ερωτήσεις για τη Ντορα Μπακογιάννη. Κάποιος μπορεί να σκεφτεί ότι πήγαμε απλώς να δείξουμε την κορμοστασιά μας και δε θα έχει και άδικο. Από την άλλη πλευρά όμως, αυτό δημιούργησε μια συζήτηση αρκετά ελεύθερη ως προς τη θεματολογία της αν και όπως ελπίζω να καταλαβαίνετε σταθήκαμε κάπως περισσότερο σε θέματα τοπικού ενδιαφέροντος.

Πέρα από τα δικά μας συζητήθηκε και το θέμα της εκλογής προέδρου της Νέας Δημοκρατίας καθώς και το ότι κάποιος θα πρέπει να κάνει αντιπολίτευση μέχρι να τελειώνουν με τα εσωκομματικά τους προβλήματα. Η συζήτηση γενικότερα δεν περιλάμβανε πολύ “μακεδονικό” αν και ατυχώς στη μόνη φάση που άνοιξε κάμερα έτυχε να υπάρχει σχετική συζήτηση.

Πλήρη λίστα των θεμάτων που συζητήσαμε δεν έχω μια και δε κρατούσα σημειώσεις, προσωπικά όμως στάθηκα και στο θέμα της απόδοσης των πρώην στρατοπέδων της πόλης στους πολίτες (για να μη ξεχνιόμαστε).

Δε ξέρω για τους υπόλοιπους καλεσμένους, εγώ όμως αισθανόμουν αρκετά άνετα κατά τη διάρκεια της συνάντησης. Τώρα αν αυτό οφείλεται στον τρόπο που μας αντιμετώπισε η Ντόρα Μπακογιάννη ή στο ότι είμαι από τη φύση μου λίγο χύμα δε το γνωρίζω. Μάλλον οφείλεται και στα δύο. Φαντάζομαι πως βοήθησε όμως και η απουσία κάμερας πάνω από το κεφάλι μας ωστέ να δημιουργηθεί αυτό το κλίμα.

Γενικά πάντως η συνάντηση πραγματοποιήθηκε σε μια εποχή όπου η Νέα Δημοκρατία είναι αντιπολίτευση και το ΠΑΣΟΚ ακόμα προσπαθεί να προσαρμοστεί ως κυβερνών κόμμα οπότε η συζήτηση δε θα μπορούσε να έχει τον απαιτούμενο δυναμισμό που θα είχε σε κάποια άλλη φάση.

Αυτά εκ πρώτης, ίσως επανέλθω στο θέμα με ένα δευτερο post σχετικά με το ερώτημα μου για τα στρατόπεδα.