22.03.2008

Η Σίβυλλα σε σπάνιο βιβλίο του 1722

Αν με ενοχλεί κάτι πολύ, είναι τα σπάνια παλιά βιβλία κάθε μορφής, που βρίσκονται κρυμμένα σε διάφορες βιβλιοθήκες.

sibilla.jpg

Βασικά δε με ενοχλεί που δε τα έχω στα χέρια μου, με ενοχλεί που δε μπορώ να τα διαβάσω αν θελήσω.

Η συγκεκριμένη εικόνα είναι από το βιβλίο του John Covel με τίτλο Some account of the present Greek Church, with reflections on their present.

Δυστυχώς δε μπορώ να διακρίνω την υπογραφή του καλλιτέχνη στην εικόνα.

Tags:
Δημοσιεύτηκε από τη magica | Κατηγορία: Γενικά

BuzzCullBazaBobitcheckitdigmeblogspacefreestuffdeliciousgoogle bookmarks

5 σχόλια στο “Η Σίβυλλα σε σπάνιο βιβλίο του 1722”

  • Σε αυτά τα παλιά βιβλία η όραση είναι δεσπόζουσα και η αφή υποδεσπόζουσα. Μερικές φορές σκέφτομαι πως η οθόνη έχει διαχωρίζει δύο αισθήσεις που ερωτοτροπούν αδιάκοπα, την αφή και την όραση.


  • Gravatar Icon

    magica

    έτσι ακριβώς

    κι αφού η αφή είναι απαγορευμένη, θα ήθελα τουλάχιστον να έχω το δικαίωμα στην όραση…


  • Αναρωτιέμαι εάν υπάρχει κάτι σαν Μουσείο ή Βιβλιοθήκη με τέτοια βιβλία.
    Βέβαια, απ’ όσο γνωρίζουμε, συνήθως ανήκουν σε ιδιώτες.

    Θα ήθελα κι εγώ επίσης να μπορούσα να τα δω, έστω.
    Καλημέρα


  • Gravatar Icon

    magica

    Vassia γίνονται κάποιες προσπάθειες στο εξωτερικό. Δηλαδή προσπαθούν να συγκεντρώσουν βιβλία που δεν έχουν πια copyright λόγω παλαιότητας.
    Φυσικά δεν αφορά ακριβώς σπάνια βιβλία, αλλά και πάλι μπορείς να βρεις αρκετά πράγματα
    Καλή σου μέρα


  • Ο Αμμιανός Μαρκελλίνος, “ειδωλολάτρης” στρατιωτικός και ιστορικός, δεν έχει μεταφρασθεί στα Ελληνικά. Ωστόσο, είναι σημαντική η μαρτυρία του, γιατί αναφέρει ΡΗΤΩΣ ότι η Σκυθόπολις (Beit-Shean) λειτούργησε όπως η Μακρόνησος: εκεί έστελνε το χριστιανικό πλέον γκούβερνο τους “ειδωλολάτρες” που δεν δέχονταν να αλλαξοπιστήσουν με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Το πρόγραμμα “αναμόρφωσης” και “σωφρονισμού” περιελάμβανε περίπου ό,τι και η Μακρόνησος, τα γκουλάγκ και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Ναζί - βασανιστήρια, περισσότερα βασανιστήρια, ακόμα περισσότερα βασανιστήρια, εκτελέσεις.

    Στην Ελλάδα, οι μοναδικοί που μίλησαν γι’αυτό ήταν οι συντάκτες του “Δαυλού”. Δεν ξέρω αν έχουν βάση οι ισχυρισμοί για 19 εκατομμύρια θύματα, αλλά δεν τους αποκλείω: το στρατόπεδο συγκέντρωσης και θανάτου της Σκυθόπολης λειτούργησε για 20 χρόνια περίπου και η εκκλησία, διά της ελεγχόμενης από αυτήν αυτοκρατορικής εξουσίας, κυνηγούσε τους εθνικούς με βιβλική μανία. Μην ξεχνάμε ότι ο Χίτλερ σε λιγότερα από 5 χρόνια δολοφόνησε 6 εκατομμύρια εβραίους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης που έστησε.

    Επίσης, ας μην ξεχνάμε ότι, αν κάνουμε υπολογισμούς και αναγωγές με βάση τους ισχυρισμούς του Αλάριχου, το καλό αυτό παιδάκι που χρησιμοποίησε ως “στρατό” ορδές παρανοημένων μοναχών (οι οποίοι αγιοποιήθηκαν αργότερα) πρέπει να σκότωσε - αν πιστέψουμε τους ισχυρισμούς του - 15 εκατομμύρια Έλληνες εθνικούς (”ειδωλολάτρες” όπως τους αποκαλεί η εκκλησία).

    Αυτές οι πηγές σήμερα δεν είναι εύκολα διαθέσιμες. Γιατί άραγε;

    Ομοίως, σήμερα είναι τραγικά λίγοι όσοι γνωρίζουν το ιστορικό συγγραφικό έργο του Σπυρίδωνος Τρικούπη, του Θεόκλητου Φαρμακίδη, του Ρήγα και άλλων που έζησαν την Επανάσταση από πρώτο χέρι. Αποσιωπάται το έργο τους. Μήπως επειδή το έργο τους μιλά για την προδοτική στάση της εκκλησίας;


Trackbacks

Link for trackback:

Αφήστε ένα σχόλιο