Σχετικά με τα open source

Αναστατωθήκαμε όλοι με το θέμα του portal του Δήμου Αθηναίων. Και όχι άδικα. Ακούστηκαν διάφορες απόψεις και καλό θα είναι να συνεχίσουν να ακούγονται μέχρι κάποιοι να αρχίσουν να σκέφτονται περισσότερο.

Για να μη παρεξηγούμαστε, οφείλω να πω ότι δε θεωρώ κακό το ότι χρησιμοποιήθηκε μία open source πλατφόρμα όπως το Drupal. Αντιθέτως αυτό ήταν καλό και θα προτιμούσα όλες οι ιστοσελίδες του δημοσίου να στηρίζονται και να στηρίζουν το open source.

Δεν υπάρχει λόγος να ξοδεύονται χρήματα για να ανακαλύψουμε ξανά τον τροχό. Είναι προτιμότερο να φροντίζουμε ώστε να κυλάει καλύτερα. Κι αυτό κάνουν σήμερα χιλιάδες προγραμματιστές σε όλο τον κόσμο. Δεν είναι κάτι μεμπτό.

Αντιθέτως, με τη χρήση ενός open source προγράμματος μπορεί να κριθεί ευκολότερα το αποτέλεσμα μιας δουλειάς σε σχέση με το κόστος.

Και εδώ ακριβώς, είναι που φρικάραμε όλοι. Ακόμα και καφέ να έφτιαχνε, τόσο δε θα μπορούσε να κοστίσει.

Το θεωρώ άδικο και θυμώνω. Ως χώρα είμαστε πάρα πολύ πίσω στο χώρο του internet. Και θυμώνω που ξοδεύονται άσκοπα χρήματα, τα οποία θα μπορούσαν να δημιουργήσουν πάρα πολλά πράγματα που δεν υπάρχουν σήμερα.

Αυτές τις ημέρες, σκεφτόμουν πολύ και τις διάφορες χρηματοδοτήσεις που έπαιζαν τα τελευταία χρόνια, ώστε να δικτυωθούν διάφορες επιχειρήσεις. Ήταν πολύ αστείο, κι αν κάνω λάθος διορθώστε με αλλά αυτό θυμάμαι από διάφορες συζητήσεις, ότι δεν επέτρεπαν τη χρήση PHP που είναι ελεύθερος κώδικας ουσιαστικά.

Τέλος ας μη ξεχνάμε πως το δημόσιο της Ελλάδας προχωρά χεράκι χεράκι με τη Microsoft και προωθεί το ECDL ως πιστοποίηση γνώσεων υπολογιστή.

2 σχόλια στο “Σχετικά με τα open source”

  • Ισχύει αυτό που είπες περί χρηματοδοτήσεων και PHP κώδικα.

    Νομίζω ότι το κύριο πρόβλημά μας είναι η ημιμάθεια σε συνδυασμό με τις συμφωνίες κάτω από το τραπέζι με τα μαύρα χρήματα. Ναι, το κράτος κάνει συμφωνίες με τη Microsoft (που ως εταιρία είναι μια χαρά), όταν θα μπορούσε να επιδιώξει την υποστήριξη του ελεύθερου λογισμικού. Μάλλον όμως ο όρος τους είναι άγνωστος.


  • Και δεν έχεις καθόλου άδικο που θυμώνεις. Το ζήτημα ξεκινά από τους ίδιους τους διαγωνισμούς -και χωρίς καν να υπάρχει περίπτωση προσωπικής κομπρεμί προμήθειας- που έχουν στην εκκίνηση υψηλότατες τιμές. Χωρίς προηγούμενες έρευνες αγοράς όλο το δημόσιο κάνει διαγωνισμούς με υπερβολικές τιμές, επειδή συχνά οι υπάλληλοι ή οι προϊστάμενοί τους δεν κοιτούν τι υπάρχει στην αγορά. Άλλες φορές η ίδια η γραφειοκρατία κλειδώνει την αναζήτηση μόνο σε συγκεκριμένες ουσιαστικά επιχερήσεις. Π.χ. τα τζάμπα προγράμματα στο ελληνικό δημόσιο δε γίνονται δεκτά επειδή δεν έχουν ΑΦΜ και τιμολόγιο που φαίνεται ότι είναι τζάμπα. Είναι ένας λαβύρινθος που πνίγει κάθε πρωτοβουλία ή ιδέα υπαλλήλων ή ημών για να βελτιώσουμε μία κατάσταση. Έτσι περιορισμένο το σύστημα σε λίγες εταιρίες ξοδεύει αδίκως χιλιάδες χρημάτων.


Trackbacks

Link for trackback:

Αφήστε ένα σχόλιο