Πρωινό ξύπνημα και σήμερα. Βγήκα από τις κουβερτούλες μου, άναψα με μισόκλειστα μάτια τη φωτιά στη σόμπα μου, έκανα στα γρήγορα τον καφέ μου και άνοιξα με συνοπτικές διαδικασίες τον υπολογιστή μου. Έξω βασιλεύει η νύχτα ακόμα, δεν έχει χαράξει.

Παρέα. Θέλω παρέα. Ανοίγω το Ράδιο Θεσσαλονίκη μέσω Winamp. Ξαφνιάζομαι. Ο Βασίλης Σπανουδάκης, εκφωνητής, διαβάζει αποσπάσματα από διάφορα blog του blogger.com(blogspot).

Μαζί του έχει και δυο παιδιά. Bloggers από τη Θεσσαλονίκη που τον επισκέφτηκαν για να περάσει η νύχτα ευκολότερα. Δε μοιάζει να γνωρίζουν πολλά πράγματα από το χώρο των blogs, μα διαβάζουν με σεβασμό τα κείμενα που ανακαλύπτουν.

Νιώθω όμορφα, πολύ όμορφα. Δε ξεχνάνε να αναφέρουν τα url από τα blog που διαβάζουν κι ας μη ξέρουν πως υπάρχουν κι άλλα πράγματα πέρα από το BlogSpot. Δεν έχουν τη διάθεση να κλέψουν, να αρπάξουν, φαινόμενα που έχουμε συνηθίσει εδώ και καιρό. Μόνο να ανακαλύψουν τις γραφές άλλων ατόμων θέλουν. Και δυσκολεύονται λιγάκι να τις βρουν.

Τους πήρα τηλέφωνο. Έτσι αυθόρμητα. Όσες φορές έχουν γίνει αναφορές για εμένα σε άλλα ΜΜΕ δε το επεδίωξα, δε νιώθω και πολύ άνετα συνήθως.

Μα αυτή τη φορά το ήθελα, ήθελα να τους πω ότι είμαι κι εγώ εδώ. Στη Θεσσαλονίκη. Με ρώτησαν πολύ ευγενικά αν κάνουν άσχημα που διαβάζουν τα κείμενα. Τους εξήγησα με δυο κουβέντες το κλίμα που επικρατεί, τους είπα μερικά πράγματα για τα blogs και τους έδειξα το δρόμο για το BlogSpace. Από εκεί και πέρα θα μπορέσουν να ακολουθήσουν και άλλες διαδρομές αν το θελήσουν.

Με κάλεσαν για μία εκπομπή. Κατάλαβαν το δισταγμό στη φωνή μου. Δε ξέρω αν θα πάω. Ο χώρος μου είναι το internet πια, αλλού νιώθω κάπως έξω από τα νερά μου. Μα ένιωσα όμορφα με το ραδιόφωνο αυτό το πρωινό. Μου άρεσε ο τρόπος που προσπαθούν να ενώσουν τα δύο μέσα.

Κλείνω το κείμενο με τις φράσεις του κομματιού που ακούγεται την ώρα που πατάω το Publish “Κάτι αν μπορούσα στον κόσμο να άλλαζα, θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα”.

[photo by]