Ψέματα
Τέρμα τα θαύματα, τα σινεμά κλειστάΔεν υπάρχεις πια, δεν υπάρχεις
Όλα τα φώτα σβήνω και κρύβομαι ξανά
Δεν υπάρχεις πια, δεν υπάρχεις
Ψέματα, ψέματα
Πες μου πως είναι ψέμα
Ένα αστείο χαζό, ένα όνειρο
Ψέματα, ψέματα
Πες μου πως είναι ψέμα
Ένα αστείο χαζό, εγώ χωρίς εσένα
Εγώ χωρίς εσένα
Μες τη βοή ξεχνιέμαι κι ο κόσμος προσπερνά
Δε με ψάχνεις πια, δε με ψάχνεις
Πάλι το τραύμα ξύνω κι ο πόνος με μεθά
Δε με ψάχνεις πια, δε με ψάχνεις
Ψέματα…
Δεν θέλω να θυμάμαι, δεν θέλω να ξεχνάω
Δε σε έχω πια, δε σε έχω
Την έξοδο κινδύνου δε βρίσκω πουθενά
Δε σε έχω πια
Με γραφή Πορτοκάλογλου
Δημοσιεύτηκε από τη magica | Κατηγορία: Ηχοδρόμιο
4 σχόλια στο “Ψέματα”
ioannisxen
Διάβασα προ ολίγου σε ένα πολύ όμορφο blog:Ευτυχισμένος είναι αυτός που μπορεί να ξεχνάει αυτό που δεν μπορεί να αλλάξει…μου άρεσε πολύ και σας το μεταφέρω!Θα σας έγραφα σχόλια ως απάντηση στο δικό μου blog αλλά δεν μπαίνουν!!!Πάει,ούτε το blog μου δεν με δέχεται!!Εδώ βλέπω πως η εργασία σας είναι κοπιώδης!Κουράγιο!
καληνύχτα!
magica
έχει απόλυτο δίκιο ο άνθρωπος που έγραψε τη συγκεκριμένη φράση.
ευτυχισμένο είναι το πρωινό που θα ξυπνήσεις και δε θα θυμάσαι…
μακάρι κάποτε να έρθει αυτό το πρωινό
Καλή σου νύχτα
nosyparker
Τι θα ήμασταν χωρίς τις μνήμες μας; ΑΔΕΙΟΙ… Ακόμα κι αυτές οι αναμνήσεις που μας πονάνε, μας έχουν κάνει αυτό που είμαστε. Μη λυπάστε για τίποτα. Θα προτιμούσατε να μην τα είχατε ζήσει; Οι λυπημένες στιγμές πάνε πακέτο και με κάποιες χαρούμενες. Σβήνοντας τις άσχημες, σβήνονται κι οι καλές. Ξανασκεφτείτε το!
magica
χμ….
αν μπορούσα να διαλέξω nosy
θα προτιμούσα να σβήσω τις χαρούμενες μαζί με τις λυπημένες στιγμές.
Γιατί όταν έρθουν οι λυπημένες στιγμές, ακόμα και οι χαρούμενες αναμνήσεις σου φέρνουν λύπη.
αν τα κατάφερνα
θα ξανακέρδιζα την προσμονή…
Trackbacks
Link for trackback: