Πράσινα μπαλκόνια
Νιώθω όμορφα ανάμεσα σε φυτά και λουλούδια. Δεν έχω κήπο και τεράστια αυλή, μα αυτό δε στάθηκε ποτέ εμπόδιο. Με λίγο χώμα σε μια γλάστρα, λίγο νεράκι και πολύ αγάπη, μπορούμε να βοηθάμε τη φύση να ανθίζει ανάμεσα στα τσιμέντα. Χαίρομαι όταν φωτογραφίζω δικά μου φυτά, όταν μπορώ να βλέπω έτσι τα άνθη τους μέσα στο χειμώνα. Για να περιμένω ξανά την άνοιξη, το καλοκαίρι, τα χρώματα…

Το μόνο πράγμα που δεν έλειψε ποτέ από το σπίτι μου, ήταν τα φυτά. Δε θα άντεχα να ζήσω σε ένα χώρο μακριά από λουλούδια. Τα νυχτολούλουδα είναι από τα αγαπημένα μου, γιατί μου κάνουν παρέα τις νύχτες.

Και τη δροσιά που τους χαρίζουμε, μας την ανταποδίδουν κάθε μέρα

Θα τα βάλω κι αυτά, μαζί με τα άλλα. Ξεκίνησα την άνοιξη να φωτογραφίζω τα φυτά μου. Αν δεν ήταν δικές μου φωτογραφίες, μάλλον θα τις ζήλευα.
Μήπως ήρθε η ώρα να αποκτήσετε κι εσείς μερικές γλάστρες; Σαν μια ωδή στη μητέρα φύση, που αργοπεθαίνει ανάμεσα στα τσιμέντα των μεγάλων πόλεων.








3 σχόλια στο “Πράσινα μπαλκόνια”
coolplatanos
τα νυχτολούλουδα μοσχοβολάνε το βραδάκι. Εχω ένα γιασεμί πάνω από δεκαετία, βάζω πάντα βασιλικό τα καλοκαίρια. Εχω ένα κεράκι που κάνει καταπληκτικά άνθη, αλλά δεν μπορώ να το απαλλάξω από τη μελίγκρα ότι και να κάνω. Εχω ένα κακτοειδές κι έχω κι έναν έρωτα (μου τον χάρισαν στη γιορτή μου) που ακόμα ανθίζει. Το γιασεμί άργησα φέτος να το κλαδέψω και άρχισε τώρα να ανθίζει και μοσχοβολάει. Παλιά έβαζα και κάποια εποχιακά, αλλά τα σταμάτησα γιατί ήταν πολλά για μένα και δεν τα φρόντιζα όπως θα ήθελα. Μικρή γούσταρα στο χωριό μου να ασχολούμε με τον κήπο. Θυμάμαι έναν κατιφέ που είχε σπάσει και τον κόλλησα με λευκοπλάστ σαν να ήταν άνθρωπος που είχε τραύμα. Κόλλησε και επουλώθηκε το κόψιμο και έκανε ουλή σαν ανθρώπινο τραύμα. Επέζησε. Τα λατρεύω. Θα ήθελα να έχω ένα τεράστιο κήπο και να είμαι εκτός Αθήνας…
magica
Είναι τα αρώματα που δε χωράνε σε μπουκαλάκια coolplatanos, γιατί συνοδεύονται με τη χαρά της επαφής με τη φύση.
Το γιασεμάκι μου είναι μικρό ακόμα, μα ξέρω πως θα θεριέψει γιατί είναι δώρο αδερφικής φίλης.
Κάποτε ίσως φύγω ξανά από την πόλη, μου λείπει η φύση
μέχρι τότε όμως… έχω τις γλαστρούλες μου
τους κατιφέδες τους αγαπάω για το χρώμα τους, αν και φέτος δε φύτεψα
[αναπνοή]
και εγω προσπαθώ τα μπαλκόνια μου να ναι ολάνθιστα! μπουγαρίνι, και νυχτολούλουδο τ’αγαπημένα μου. Οι τριανταφυλλιές στην πισω βεράντα , μου βγάζουν λίγο το λάδι..χαχα ! Αλλα με ανταμοίβουν με όμορφα ευωδιαστά τριαντάφυλλα τουλάχιστον 3 φορές το χρόνο!!
Ας ειχαν όλοι απο 4 γλαστρούλες στο μπαλκόνι τους!! Θα βλεπαν αλλιώς τον κόσμο… ! η επαφή με τα λουλούδια το χώμα είναι μια ενέργεια που γυρνά πάντα σε μας θετικά!!
Trackbacks
Link for trackback: