Κι αναρωτιέμαι
Αν υπάρχουν τουλάχιστον 100 άτομα από εσάς που θα παραμείνουν στην εκκλησία σε όλη τη διάρκεια της Αναστάσιμης λειτουργίας πριν πέσουν με τα μούτρα στη μαγειρίτσα.
Απίθανο το βλέπω…
Η all time classic κατάσταση έχει ως εξής
1. Θα βάλετε τα καλά σας και θα πάρετε τη λαμπάδα σας στο χεράκι. Όσοι δεν έχετε λαμπάδα θα αγοράσετε μια καθ’οδον ή έξω από την εκκλησία.
2. Θα πάτε στην εκκλησία στις 11.45 το βράδυ του Σαββάτου, για να μη πω 11.55 δηλαδή και γίνω κακιά.
3. Θα περιμένετε με αγωνία ανάμεσα στον κόσμο να ακούσετε το Χριστός Ανέστη και να ανάψετε τη λαμπάδα σας. Κάποιοι από σας θα μαλλιοτραβηχτούν για να ανάψουν πρώτοι το κεράκι τους.
4. Θα βγάλετε τα αυγουλάκια σας για να τα τσουγκρίσετε με τους αγαπημένους σας και θα καταριέστε από μέσα σας όταν το αυγουλάκι σας σπάσει. (Πιθανότατα να μην τσουγκρίζουν αυγά έξω από την εκκλησία σε όλη την Ελλάδα από όσο ξέρω, οπότε παρακάμψτε το Νο4 αν το κρίνετε απαραίτητο).
5. Στις 12.05 (άντε καλά στις 12.15 αν έχετε μεγάλη οικογένεια μαζί σας και πρέπει να τους ασπαστείτε όλους) θα συμμετέχετε στον αγώνα δρόμου με τίτλο “Ποιός θα φάει πρώτος μαγειρίτσα”. Φυσικά δε συζητάμε καν το γεγονός, ότι από την ώρα που θα ακούσετε το Χριστός Ανέστη και μέχρι τη στιγμή που θα αποχωρήσετε από το προαύλιο της εκκλησίας δε θα έχετε ακούσει ούτε μία λέξη από την Αναστάσιμη Λειτουργία.
6. Με γρήγορα βήματα θα φτάσετε στο οικογενειακό τραπέζι και θα πιάσετε το κουτάλι στο δεξί σας χέρι (οκ στο αριστερό αν είστε αριστερόχειρες) για να αδειάσετε σε χρόνο dt το πιάτο με τη μαγειρίτσα. Παρεπιπτόντως το έθιμο της μαγειρίτσας καθιερώθηκε για να προετοιμάζει το ανθρώπινο στομάχι, που έχει υποστεί ταλαιπωρία κατά την περίοδο της νηστείας των 40 ημερών, για την υπερκορεσμένη σε λίπη τροφή που θα δεχτεί την Κυριακή του Πάσχα. Το 95% από εσάς δεν νήστεψε ούτε φέτος.
7. Πριν καλά καλά αδειάσει το πιάτο σας, το τηλέφωνο του σπιτιού θα αρχίσει να χτυπάει ασταμάτητα για την ανταλλαγή ευχών. Θα θέλετε να πείτε “και αύριο μέρα είναι λέμε! αφήστε μας να τσακίσουμε την μαγειρίτσα μας με τη ησυχία μας” αλλά τελικά θα πείτε “Αληθώς Ανέστη” στο συνομιλητή σας. Εξαιρούνται φυσικά οι φίλοι με τους οποίους πρέπει να κανονίσετε την μεταμεσονύχτια έξοδο σας. Η κινητή τηλεφωνία πάλι θα μπλοκάρει από τις πολλές κλήσεις οπότε αναγκαστικά θα σας τηλεφωνούν στο σταθερό σας.
Αν υπάρχουν έστω και 100 άτομα από εσάς που δεν θα ακολουθήσουν τα παραπάνω 7 βήματα και θα παραμείνουν στην εκκλησία σε όλη την διάρκεια της Αναστάσιμης Λειτουργίας υπόσχομαι να βγώ από το σπίτι μου και να πάω στην εκκλησία. Φέτος άλλωστε, είναι μία από τις ελάχιστες χρονιές που δεν έχω γενέθλια τη Μεγάλη Εβδομάδα, οπότε μπορώ να χαίρομαι.
Άντε Καλό Πάσχα και του χρόνου με καλύτερη μαγειρίτσα…
20 σχόλια στο “Κι αναρωτιέμαι”
gazakas
Αν και νομίζω ότι έπεσες διάνα στα 4 πρώτα, δε νομίζω ότι πλέον η μαγειρίτσα είναι κάτι στάνταρ στα περισσότερα ελληνικά σπίτια…Γίναμε μυγιάγγιχτοι βλέπεις και δεν τρώμε τέτοια πράγματα (ευτυχώς όχι όλοι)…
Επειδή διακρίνω μια αποδοκιμασία στα λόγια σου, καλό θα ήταν να σκεφτούμε ότι οι τελετουργίες και εθιμοτυπικά δεν είναι απαραίτητα κάτι αρνητικό…Κάποιο ρόλο επιτελούν κι αυτά…
Derek
αντίθετα οι πιο ειλικρινείς από εμάς (που προσωπικά δεν νήστεψα ούτε μια μέρα και δεν ντρέπομαι καθόλου γι’αυτό!) θα κάτσουν σπίτι και θα περιμένουν τους υπόλοιπους να επιστρέψουν για να τους ρωτήσουν ειρωνικά αν “πέτυχε η ανάνηψη?”
(3 χρόνια το ίδιο αστείο κάνω, πρέπει φέτος να σκεφτώ κάτι πιο πρωτότυπο!)
ο δείμος του πολίτη
Εγώ απέχω. Δεν πάω καν εκκλησία.
Sadmanivo
Άουτς! Σόρρυ που άργησα να σχολιάσω, πήγα να βάλω λίγο betadine στις νυχιές του κειμένου..
Άπαιχτο, μου άρεσε πολύ και θα μπορούσα να γράψω κάτι τέτοιο κι εγώ, είναι στο πνεύμα μου ακριβώς.
Αλλά:
Με εξαίρεση το 4, όλα τα άλλα ισχύουν για μένα.
Και αν δεν ήταν η ψυχολογική πίεση των συγγενών, ούτε που θα πήγαινα στην εκκλησία. Καλώς ή κακώς, αν δεν νιώθω κάτι δε θέλω να συμμετέχω στα τυπικά.
Καταλαβαίνω το σκεπτικό των 100 ατόμων αλλά νομίζω δεν είναι καλή ιδέα να περιμένεις από τρίτους να σε υποκινήσουν σε κάτι που ή το νιώθεις ή όχι. Συγγνώμη αν διαφωνώ στο συγκεκριμένο.
By the way, σε ευχαριστώ για τις ευχές και σου ζήτησα ένα πασχαλινό δώρο… Ένα ίχνος… Να είσαι καλά.
Anonymous
Πάντως εγώ θα προσπαθήσω να μην ακολουθήσω τα πάραπανω 7 βήματα… έτσι για να βγείς απο το σπιτάκι σου και να πάς έστω μια βολτίτσα μέχρι την εκκλησία…
Αν και κάτι μου λέει πως ο ανυπέρβλητος Θεούλης που δημιουργά το φώς και το σκοτάδι κατοικεί ήδη μέσα στην καρδούλα σου…
Καλή ανάσταση … με ότι αγαπάς και θες μαζί σου
nosyparker
Εγώ σήμερα Μεγάλη Παρασκευή έπινα ρακόμελα και κουτσομπόλευα ασύστολα. Αύριο με το ζόρι θα παω στην Ανάσταση μόνο και μόνο για χάρη της γιαγιάς μου. Είμαι Αντίχριστη!
Πρασσάς Κ.
Όσοι ωστόσο μείνουν μέχρι το τέλος της ακολουθίας απόψε το βράδυ θα ακούσουν πως ‘νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες’ είναι ευπρόσδεκτοι. Ανήκει, όπως και το ‘αγάπα τον πλησίον σου, ως εαυτόν’, στα στοιχεία που εκτιμώ στο χριστιανισμό. Κι είναι ένας από τους λόγους που έχω σκοπό να παραμείνω και φέτος στο ναό μετά τις δώδεκα.
Queerdom
Όχι Εκκλησία και όχι μαγειρίτσα, είναι αηδία (και τα δύο). Αλλά πετυχημένο το ποστ σου
kyriaz
Αααακριβώς!
Με μία μόνο διαφορά:εγώ δε λέω πως πιστεύω…Πάω από… συνήθεια
και τώρα τελευταία για τη μικρή μου κόρη.Έτσι να μπαίνει στο κλίμα των ημερών…
(Υπέροχα απομυθοποιητικό το κείμενό σου…)
passerby
Δεν εχετε καθολου αδικο, αλλα οι περισσοτεροι πανε μονο και μονο απο υποχρεωση. Υπαρχουν πολλοι που καθονται ως το πρωι, και πανε και την Κυριακη το μεσημερι.
Για την Αρλέτα
Θα συμφωνήσω με τον Queerdom.
Δεν με ελκύει ούτε έχω ανάγκη την όποια θρησκεία για να μου βάλει κανονιστικούς όρους στη ζωή μου.
Αλλά ακόμη και σαν κοινωνικό happening να το δω δεν μου αρέσουν οι φάτσες των καθωςπρέπει νοικοκυραίων που βάζουν τα κάλά τους και με το κεράκι στο χέρι ξεκινάν για την εκκλησία.
Καλή ανάσταση παντού να έχετε
magica
gazaka ένα πράγμα που με ενοχλεί είναι η υποκρισία. Ειδικά όταν κάποιος προσπαθεί να κοροϊδέψει τον ίδιο του τον εαυτό. Για την υποκρισία αυτή υπήρξε η αποδοκιμασία και όχι για τα τελετουργικά της χριστιανισμού.
Όπως είπες κάποιο ρόλο επιτελούν κι αυτά…
Όμως μάθαμε να κρατάμε μόνο ότι μας βολεύει και μας αρέσει στις διάφορες περιόδους της ζωής μας.
Μεταφράσαμε τη θρησκεία και τα τελετουργικά της σε … “μόδα” ας πούμε. Γυρίζουμε τον επιτάφιο, πηγαίνουμε στην Ανάσταση, ανάβουμε τις λαμπάδες μας, τσουκρίζουμε τα αυγουλάκια μας, τρώμε τη μαγειρίτσα μας(όσοι την τρώνε) και το κατσικάκι μας(όσοι το τρώνε) την Κυριακή του Πάσχα. Κι όλα αυτά συνήθως τα κάνουμε απλώς γιατί… τα κάνουν και οι υπόλοιποι και νιώθουμε πως “πρέπει” να τα κάνουμε κι εμείς.
Την έρμη την ουσία όμως την έχουμε χάσει από καιρό
Derek η ειλικρίνια και αποδοχή όσων σκεφτόμαστε και θέλουμε έχει μεγαλύτερη αξία. Βάζω στοίχημα πως φέτος θα πρωτοτυπήσεις, αν και ποτέ δε θα κορόϊδευα την ιστορία της θρησκείας κάποιου. Οπότε ίσως θα ήταν καλύτερο να τους ρωτούσες γιατί δεν έμειναν στην εκκλησία μέχρι το τέλος της Λειτουργίας και γιατί έφυγαν στη μέση
δείμο τελικά είναι αρκετοί αυτοί που έπαψαν να πηγαίνουν
Sadmanivo καλές είναι οι νυχιές, έχω κι εγώ πολλές επάνω μου μην ανησυχείς
Λες “κι αν δεν ήταν η ψυχολογική πίεση των συγγενών ούτε που θα πήγαινα στην εκκλησία” οπότε ουσιαστικά πηγαίνεις επειδή σε υποκινούν οι συγγενείς. Το σκεπτικό των 100 ατόμων είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα.
Όπως καταλαβαίνεις με θυμώνει που κάνουμε διάφορα πράγματα επειδή μας υποκινούν ή μας πιέζουν ψυχολογικά άλλοι.
Κι έτσι καταλήξαμε να είμαστε προβατάκια που ακολουθούν συγκεκριμένες κινήσεις μέχρι να περάσουν οι μέρες αυτές.
Βy the way θα φροντίσω για το ίχνος
Ανώνυμε το φως και το σκοτάδι υπάρχει μέσα στον καθένα μας. Εκεί βρίσκεται και η μόνη αλήθεια.
Δε θα έχω ποτέ μαζί μου ότι αγαπώ και θέλω, όμως αυτό είναι άλλη υπόθεση.
Να περάσεις όμορφα εύχομαι.
nosy ζήλεψα τα ρακόμελα, καιρό έχω να πιω ρακόμελο. Όσο για τη γιαγιά… είπαμε…
Δε ξέρω αν είσαι Αντίχριστη, δε μου αρέσει και σαν λέξη. Μου αρκεί να γνωρίζεις μέσα σου την πραγματικότητα και να μην κατηγορείς όσους αρνούνται να δεχτούν την πίεση των συγγενών.
Πρασσάς Κ. όπως βλέπεις είσαι η εξαίρεση. Το κείμενο που έγραψα δε κοροϊδεύει τον Χριστιανισμό, όπως δε θα κορόϊδευα καμμία άλλη θρησκεία. Κοροϊδευει την ίδια μας την υποκρισία και τις πράξεις μας.
Queerdom ούτε η φασολάδα μου αρέσει αλλά ο πατέρας μου τη λατρεύει. Οπότε, δε μπορω να πω ότι η φασολάδα είναι αηδία. Μπορώ όμως να πω, ότι εμένα δε μου αρέσει.
Kyriaz, δεν έχω παιδιά…
σαν παιδί όμως, μεγάλωσα με το “πίστευε, και μη ερεύνα” κάτι που αργότερα με οδήγησε στην απομυθοποίηση.
Αν είχα παιδια, μάλλον θα τα μεγάλωνα με το “πιστευε και μη, ερεύνα”. Σίγουρα όμως δε βρίσκομαι στη θέση σου.
Ίσως θα μπορούσαν να βοηθήσουν ο gazakas και ο δείμος για μια συζήτηση σχετικά με τη διαπαιδαγώγηση και τη θρησκεία.
magica
passeby αν δεν πηγαίνουν από υποχρέωση ή από φόβο διότι βρίσκονται στα τελευταία χρόνια της ζωής τους, τους βγάζω το καπέλο γιατί κάνουν αυτό που νιώθουν μέσα τους αληθινό.
Για την Αρλέτα,
υπάρχουν πολλοί ανάμεσα τους, που μασκαρεύουν τη βρώμικη ζωή και τις άθλιες πράξεις τους
Κάποιοι μάλιστα είναι τόσο βρώμικοι μέσα από τα ολοκαίνουργια αστραφτερά τους ρούχα, που δε θα ήθελες ούτε να τους αγγίξεις για να μη λερωθείς.
Mickey
Magica,
Παρότι άθρησκος εδώ και χρόνια, στην Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία πηγαίνω κάθε χρόνο και παραμένω μέχρι τέλους. Το ίδιο θα κάνω και φέτος (επιλέγω τον ναό την τελευταία στιγμή).
Για όσα γράφεις, σε παραπέμπω στα σχόλιά μου (μετά την Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία) σε αυτό το post.
Από αυτά που διάβασα στο κείμενό σου, είμαι βέβαιος πως θα καταλάβεις πολλά…
(αν μου πεις και σε ποιο ναό θα πας, μπορεί και να τα πούμε από κοντά ;))
Άβατον
Εγώ αναρωτιέμαι για το ότι αυτές τις μέρες το 1/3 της ανθρωπότητας θρηνεί κάποιον άνθρωπο ο οποίος πριν 2000 χρόνια μαρτύρησε και πέθανε σε μια άλλη χώρα για τα πιστεύω του. Δεν τον έχουμε γνωρίσει ποτέ, δεν ξέρουμε τίποτα για την ζωή του μα παρ’όλα αυτά λατρεύουμε κάτι που μας είπαν κάποιοι άλλοι να λατρεύουμε ως ορθό και απόλυτο.
Ρε κάτι περίεργα πράγματα…
magica
Mickey έχω πάψει από καιρό να κάνω πράγματα που δε νιώθω. Κατά ένα παράξενο τρόπο πάντως, σε προηγούμενα χρόνια, η μέρα που επέλεγα να βρεθώ σε εκκλησία ως το πρωί ήταν η Μεγάλη Πέμπτη και όχι το Μεγάλο Σάββατο.
Άβατον ο άνθρωπος έχει ανάγκη να πιστεύει κάπου. Άλλωστε… κι εδώ να είχε γεννηθεί… πάλι τίποτα δε θα ξέραμε. Έτσι δεν είναι;
gazakas
magica,
Δεν ήμουν σαφής στο πρώτο μου σχόλιο και λογικό ήταν να μην καταλάβεις τι εννοώ μιλώντας για τελετουργίες και εθιμοτυπικά. Δεν αναφερόμουν στα τελετουργικά του χριστιανισμού, αλλά σε αυτά ακριβώς τα βήματα που τόσο εύστοχα περιγράφεις στο ποστ σου. Ο άνθρωπος έχει μεγαλύτερη ανάγκη να κάνει κάποια πράγματα περιοδικά με έναν συγκεκριμένο, αναλλοίωτο τρόπο, περισσότερο και από το να πιστεύει σε κάτι. Το ζήτημα στις περιπτώσεις αυτές δεν είναι τόσο η ουσία, αλλά το γεγονός ότι συμμετέχεις σε κάτι κοινό για πολλούς που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο. Τεσπα, δεν έχω τόσες σπουδές στην ανθρωπολογία και την κοινωνιολογία για να γίνω πιο κατανοητός, αλλά ελπίζω να με πιάνεις καλύτερα τώρα…
magica
gazaka όντως μπερδευτήκαμε με τα τελετουργικα
ουσιαστικά αυτές τις περιοδικά επαναλαμβανόμενες κινήσεις όντως τις αποδοκιμάζω γιατί θεωρώ πως οδηγούν στη στασιμότητα του ανθρώπου
π.χ. ας δούμε μια άλλη χαζή επαναλαβανόμενη κίνηση
“Ένα χ ζευγάρι ατόμων πηγαίνει κάθε καλοκαίρι στην άδεια του στο εξοχικό του στο ψ μέρος.”
Το ζευγάρι αυτό μπορεί να συνεχίσει να πηγαίνει επί 30-50 χρόνια στο εξοχικό του χωρίς να γνωρίσει κανέναν άλλο τόπο.
Καταραμένη συνήθεια το λέω εγώ
gazakas
Η διαφωνία μου είναι ότι δεν θεωρώ πως υπάρχει θέμα επιδοκιμασίας ή αποδοκιμασίας: ο άνθρωπος πάντα θα έχει ανάγκη από τέτοια “τελετουργικά”. Βέβαια, ένα άλλο ζήτημα είναι σε τι βαθμό αυτά θα καθορίζουν τη ζωή του
passer by
Προσωπικά θα έσκαγα αν έκανα σταθερά τα ίδια πράγματα κάθε χρόνο, αλλά yπάρχει λόγος που οι άνθρωποι το κάνουν αυτό.
Είναι μια σταθερά στη ζωή αυτών που έπαθαν πολλά ή που ανατράπηκε η ζωή τους ξαφνικά και που αισθάνονται ασφαλείς κάνοντας τις ίδιες μικρές κινήσεις κάθε μέρα.
Οι υπόλοιποι το κάνουν απλά για να έχουν να το διηγούνται.
Trackbacks
Link for trackback: