Καλώς όρισες στα όνειρα μας
Αν δε σας θυμίζει τίποτα ο γλυκός μας Παραμυθάς, τότε μάλλον χάσατε ένα πολύ τρυφερό κομμάτι της ελληνικής τηλεόρασης.
Τώρα εγώ… δε ξέρω τι άκριβώς θέλω να πω, είναι πολλά, είναι… ξέρει εκείνος όμως…
και τώρα… ήρθε ξανά κοντά μας, να μας θυμίσει, να μας γλυκάνει, να μας πει τα παραμύθια του κι εμείς να νιώσουμε ξανά μικρά παιδιά, όπως τότε…
Του έκλεψα και μια φωτογραφία από το νέο του blog, να την έχω εδώ να τη βλέπω
Δε ξέρω αν θέλω να ευχαριστήσω τον cpil που στάθηκε αφορμή να έρθει κοντά μας ο Παραμυθάς ή να του θυμώσω που δεν τον παρότρυνε να το κάνει νωρίτερα. Ίσως όμως να έπρεπε να γίνει έτσι, για να εκτιμήσουμε τους δυο τους χωριστά.
5 σχόλια στο “Καλώς όρισες στα όνειρα μας”
ο δείμος του πολίτη
Άντε ρε συμπατριώτισσα, επιτέλους, γύρισες. Σαν το παραμυθά με το μολύβι που πετά και ζωγραφίζοντας δίνει πνοή και κίνηση στο χαρτί και τις μορφές του. Εντάξει ο υπολογιστής ή πάλι από cafe;
magica
Καλημέρα δείμο, καλώς σας βρήκα. Διάβασε το προηγούμενο μου post για να μη τα ξαναγράφω
Oneiros
Πάνω στην ώρα επέστρεψες magica. Συγκινήθηκα κι εγώ όταν είδα το blog του Παραμυθά, ελπίζω να γεμίσει τη μπλογκόσφαιρα με παραμύθια όχι αυτά που μας πουλάνε οι πολιτικοί, αλλά αυτά που μεγαλώνουν ανθρώπους. Κάτι με τον Παραμυθά, τα πολλά αφιερώματα των retroblogs σε παλιές παιδικές εκπομπές και τα torrents από ελληνικές και ξένες σειρές της νιότης μας, θυμάμαι πως μεγαλώσαμε μπροστά στο κουτί όταν ακόμα η τηλεόραση δεν ήταν (μόνο) χειραγωγός και προσπαθώ να τη μισήσω λιγότερο.
ο δείμος του πολίτη
Κάπου είχα χαθεί και δεν είχα δει το προηγούμενο post. Πάντως κι εμένα μου θύμησες πολλά με τον Παραμυθά.
magica
Είναι μερικά κομμάτια όπως ο Παραμυθάς, η Θεία Λένα ακόμα και το θέατρο της Δευτέρας που θα μας μείνουν ως αχνές γλυκές αναμνήσεις μιας ασπρόμαυρης οθόνης Oneire που όμως γέμιζε με χρώματα τη φαντασία μας.
δείμο του πολίτη είναι τόσες πολλές οι διασταυρώσεις στα δρομάκια των blogs που όλοι μας χανόμαστε συχνά πυκνά. (άσχετο αλλά πρόσεξα πως φροντίσατε το blog της Ανθρώπινης Σταυρούπολης με το michalaki, εύγε και στους δυο σας)
Trackbacks
Link for trackback: