Παρακμή
Είναι από τις λίγες φορές, που θέλω να γράψω κάτι συγκεκριμένο αλλά δυσκολεύομαι να βρω τις λέξεις. Προσπαθώ να καταλάβω πόσο έχει αλλάξει ο καταναλωτισμός τους ανθρώπους των πόλεων. Μεταφύτευα μερικούς κατιφέδες από μια μεγάλη ζαρτινιέρα σε μια μικρότερη για να κάνω χώρο για τα άλλα φυτά μου που μεγαλώνουν περισσότερο, όταν πέρασε ένας γείτονας και με κοίταξε πάλι παράξενα.
Δε βαρέθηκες να ασχολείσαι με τα φυτά; με ρώτησε με ύφος απαξιωτικό.
Γιατί να βαρεθώ; του απάντησα;
Χρμφ…. ζαρζαβατικά είπε κοροιδεύοντας την ώρα που με προσπερνούσε ο πρωτευουσιάνος, που όλη του τη ζωή την πέρασε πουλώντας λαχεία στους δρόμους στο βαρδάρη.
Η αλήθεια είναι πως δεν έχω ζαρζαβατικά ούτε εδώ, αλλά ούτε στο μεγάλο μπαλκόνι της μητέρας μου. Πάντοτε είχαμε λουλούδια και διακοσμητικά φυτά. Τον τελευταίο μήνα όμως, φυτεύω σπόρους λαχανικών που όταν φυτρώνουν τα μεταφέρω στο κτήμα της Χαλκιδικής.
Όσο περνάει ο καιρός όμως, και καταλαβαίνω πως κρυφοκοιτάνε τα σπορεία μου όταν δεν είμαι μπροστά για να μου πετάξουν μπηχτές με την πρώτη ευκαιρία που θα με δουν, τόσο περισσότερο πεισμώνω και σκέφτομαι σοβαρά να τους σπάσω τα νεύρα μεγαλώνοντας διάφορα λαχανικά στην πόλη.
Αυτό που με εκνευρίζει περισσότερο, είναι πως την απαξίωση αυτή, τη βλέπω στα μάτια των μεγαλύτερων ανθρώπων που κάποτε ζούσαν σε χωριά και γνωρίζουν πως μοιάζουν τα μικρά φυτά των λαχανικών. Οι νεώτεροι δεν προσέχουν, αλλά και να πρόσεχαν δεν θα μπορούσαν να αναγνωρίσουν τι ακριβώς έχω φυτέψει γιατί έχουν γεννηθεί και μεγαλώσει στην πόλη.
Ίσως είμαι εγώ η παράξενη τελικά, δε ξέρω. Μου φαίνεται αδιανότητο όμως, το ότι φτάσαμε σε σημεία που μοιάζει πιο λογικό το να αγοράσεις ντομάτες Βελγίου από το σούπερ μάρκετ από ότι να φυτέψεις μια ντοματιά κι έναν βασιλικό σε μια γλάστρα στο σπίτι σου.
Δημοσιεύτηκε από τη magica | Κατηγορία: Γενικά
8 σχόλια στο “Παρακμή”
passer by
Απόλυτα λογικό.
Ο μέσος όρος ζωής των γλαστρών με βασιλικό κλπ που μου κουβαλάνε από το χωριό, είναι δέκα μέρες.
linguafranca
Απορώ…
deninho
Εγώ πάντως θαυμάζω τις βεράντες που έχουν πράσινο, κι ας είναι από σπανάκι (μπλιάχ).
Ο πατέρας μου έκανε πειράματα προσπαθώντας να βγάλει καρυδιές και αμυγδαλιές, και ξαφνικά έχουμε σε γλάστρες 4 καρυδιές, και 2 ή 3 αμυγδαλιές (μεταξύ των άλλων φυτών), οι οποίες θα μεταφερθούν στην Κεφαλονιά όταν έρθει η εποχή για μεταφύτευση
Τέλος, για τους ανθρώπους που σε σχολιάζουν: Πιθανότατα να προσπαθούν να πείσουν τον εαυτό τους ότι είναι προτιμότερο να αγοράζεις τα ζαρζαβατικά από το σούπερ μάρκετ, παρά αυτό που κάνεις εσύ. Άστους να λένε, και να πιστεύουν ότι θέλουν
Red Garland
Συνέχισε αήττητη! Μην τους ακούς, εμείς έχουμε στην ταράτσα μεγάλες ζαρντινιέρες με λαχανικά (μαρούλια,ντομάτες,σταφύλια) και όλοι μας δούλευαν στην αρχή, αλλά μόλις τους δώσουμε κανένα λαχανικό χωρίς φάρμακο κάνουν σαν τρελοί από τη χαρά τους! Λες και τρώνε κάτι που έχουν χρόνια να φάνε.
Βέβαια τραβάμε και μάχες στο σπίτι διότι η μάνα μου θέλει στο μπαλκόνι λουλούδια, και ο πατέρας μου καρότα και μαϊντανό! Χρηστικότητα ή ομορφιά άραγε?
Υ.Γ
Πάντως είναι γεγονός ότι οι κάτοικοι των πόλεων έχουμε απομακρυνθεί πάρα πολύ από τη φύση και αργά η γρήγορα θα το πληρώσουμε, the bad way.
ξέχασα να πάρω τα χάπια μου
απορώ…
τι άλλο μπορείς να φυτέψεις ?
ξέχασα να πάρω τα χάπια μου
ξέχασα να πάρω τα χάπια μου
Συνέχισε αήττητη!
ξέχασα να πάρω τα χάπια μου
http://www.youtube.com/watch?v=_1CjbcqhGyU&feature=user
giannis kafatos
σφιγμός νεκρού, τι να περιμένεις από τέτοιους τύπους? Αν δεν τους αγγίζει ούτε η αισθητική, τι να πεις για παραμέσα: το πώς τα φυτά μας ηρεμούν, πώς το να ανακατεύεις τα χώματα δημιουργεί μια χαλάρωση? Ψιλά γράμματα. Εγώ πάντως όταν είμαι στις κλειστές μου ή πολύ αγχωμένος στις γλάστρες μου πάω και τις … κανακεύω και κουλάρω. άσε που για έναν άνθρωπο της πόλης θεωρώ υπέρτατη ικανοποίηση να βάζει ρίγανη στη σαλάτα του που την έχει μαζέψει από το μπαλκόνι του - τι ίδιο τον άνιθο (δύσκολος όμως βρε παιδί μου), το μαϊντανό ακόμη και τη ρόκα!!!
Μη μασάς! αυτοί χάνουν!!!
Trackbacks
Link for trackback: