Και για όσους δε το κατάλαβαν, επέστρεψα. Ο πειρασμός να παραμείνω μόνιμα στη Σαντορίνη ήταν μεγάλος. Πολύ μεγάλος. Τόσο μεγάλος που παραλίγο θα με κρατούσε εκεί. Είναι όμορφο νησί, αν και δε ξέρω πως θα ήταν αν θα έμενα μόνιμα.

Για αρκετό καιρό ήμουν με το ένα πόδι Σαντορίνη και με το άλλο Θεσσαλονίκη. Η πλανεύτρα πόλη όμως, νίκησε και αυτή τη φορά. Άλλωστε αυτή την πόλη την αγαπάς περισσότερο όσο απουσιάζεις.

Επέστρεψα λοιπόν. Λίγο περισσότερο μαυρισμένη από ότι είμαι συνήθως τέτοιο καιρό. Αν σκεφτεί κανείς πως έκανα την τελευταία μου βουτιά Οκτώβρη, είναι φυσιολογικό.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Πόσους θέλεις; πες μου;

πόσα ακόμα παιδιά θα σκοτώσεις στο γαμημένο κτήριο που παράτησες γιαπί στη γειτονιά μου;

πόσες φωτογραφίες ακόμη θέλεις να δημοσιεύσω; πόσο ακόμη ρεζίλι να σε κάνω δημοσιεύοντας καθημερινά σύριγγες και σκατά από το κολυμβητήριο της Σταυρούπολης;

πόσο αντέχεις εσύ;

εμένα δεν μου είναι τίποτα να γεμίσω όλο το διαδίκτυο με τα σκατά σας

γιατί ξέρεις κάτι;

δικά σας είναι τα σκατά στο κολυμβητήριο της Σταυρούπολης

μόνο που τα μυρίζουμε εμείς

κάθε μέρα

συνέχεια

άλλο ένα παιδί πέθανε στο γαμημένο το γιαπί σας, που είναι ανάμεσα σε σχολεία

πόσα ακόμα χρειάζεσαι για να δώσεις τα καταραμένα χρήματα να το φτιάξεις ή για να το γκρεμίσεις να ησυχάσουμε;

Χρειάζομαι έναν καινούργιο υπολογιστή και επιτέλους μπορώ να πάρω. Το θέμα είναι… τι διάολο να πάρω;

Από τη μια πλευρά, είμαι μαθημένη με desktop. Τους έχω συνηθίσει, με βολεύουν, αναβαθμίζονται, είναι πιο ισχυροί με λιγότερα χρήματα κλπ κλπ κλπ

Από την άλλη το τελευταίο τρίμηνο ευχήθηκα πάρα πολλές φορές να είχα ένα laptop αντί για desktop ώστε να μπορούσα να το είχα μαζί μου. Και φυσικά, γενικότερα την τελευταία εποχή είμαι σε φάση “όπου φυσήξει ο άνεμος”, οπότε θα βόλευε.

Ουσιαστικά θέλω και desktop και laptop (και πολλά άλλα επίσης, όμως άλλο είναι το θέμα μας αυτή τη στιγμή). Ένα πολύ δυνατό desktop κι ένα μέτριο απλό laptop θα έλεγα πως θα ήταν μια χαρά συνδιασμός.

Όμως, αυτή τη στιγμή μπορώ να πάρω ένα από τα δύο. Και δεν έχω ιδέα τι θέλω περισσότερο.

Βοήθεια του κοινού στη blogoσφαιρα υπάρχει;

Και το κακό είναι πως πρέπει να αποφασίσω μέσα στις επόμενες 2-3 ημέρες.

της πρέπει το καράβι

να μην τολμήσεις να τη δεις

ποτέ απ’ τη στεριά

Τώρα θα μου πείτε, τι σχέση έχει ο στίχος με τη φωτογραφία του γνωστού ηλιοβασιλέματος της Οίας;

Καμία. Blog Μου είναι, ότι θέλω γράφω.

Για να πω την αμαρτία μου, μου λείπει η Θεσσαλονίκη.

Κάτι που έχω καταλάβει στο πέρασμα των χρόνων, είναι πως την αγαπάω περισσότερο όσο λείπω από αυτήν.

Η επιθυμία της επιστροφής, η νοσταλγία της πόλης αυτής, είναι το κέρδος. Με τα καλά και τα στραβά της.

Η αλήθεια είναι πως είμαι με το ένα πόδι Θεσσαλονίκη και με το άλλο Σαντορίνη.

Και η καρδία μου θέλει να είναι κάπου στη μέση.

Μακριά και κοντά ταυτόχρονα.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Είχα γράψει πριν λίγες ημέρες πόσο λανθασμένη ήταν η εποχή αυτή για εκλογές σε μια χώρα τουριστική σαν την Ελλάδα. Μπορεί για αρκετό κόσμο Αύγουστος να είναι ο τελευταίος μήνας των καλοκαιρινών διακοπών, όμως στην πραγματικότητα δεν είναι ακριβώς έτσι.

Τα νησιά εξακολουθούν να έχουν πάρα πολύ κόσμο. Κι όλος αυτός ο κόσμος χρειάζεται εργαζόμενους που θα μπορούν να τους εξυπηρετήσουν.

Φυσικά οι πολιτικοί μας θέλουν να το ξεχνάνε αυτό.

Διαβάστε τη συνέχεια »

μα κάτι μου λείπει…