Δε ξέρω με τι ρυθμούς αναπτύσσονται τα πράσινα μπαλκόνια στις πόλεις, προσωπικά δεν αντέχω τα μπαλκόνια χωρίς φυτά.

Γνωρίζω όμως πως υπάρχουν άτομα που δε συμπαθούν καθόλου τα φυτά στα μπαλκόνια και τα προτιμούν ολόαδεια. Ένας γείτονας μου για παράδειγμα τα θεωρεί γρουσούζικα (!) και η καλύτερη μου φίλη τα απεχθάνεται στο σπίτι της, παρόλο που της αρέσει να τα βλέπει στη φύση.

Εκτός από τα μπαλκόνια όμως, υπάρχουν και εκείνες οι μουντές, άσχημες και γκρίζες ταράτσες μας. Κι ίσως είναι αυτές που μπορούν να καταρρίψουν επιτέλους το μύθο τη γνωστή σχέση ανάμεσα στη μοναξιά και τις κεραίες των τηλεοράσεων.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Κατοικώ σε ημιυπόγειο συνοικίας της Θεσσαλονίκης και έχω ήδη ένα γάτο ως κατοικίδιο. Αλλά επειδή μου αρέσουν τα άγρια ζώα και πουλιά λέω να αγοράσω - και μάλιστα νόμιμα με σφραγίδα Δασαρχείου - μερικά αρπακτικά για να τα χαζεύω το πρωί που ξυπνάω. Φυσικά θα φροντίσω να περάσουν πρώτα από εκπαιδευση ώστε να μπορούν άνετα να τραβάνε τα φτερά τους και να παίζουν μαζί τους οι δυο ανιψιές μου όταν μεγαλώσουν λιγάκι ακόμα. Θα τα προσέχω πολύ και θα τους φτιάξω και ένα κλουβί σε μια γωνία του σπιτιού για να ζήσουν άνετα το υπόλοιπο της ζωής τους, αν δε τα ξεκάνω πρώτα από την κακομεταχείριση.

ΔΟΥΛΕΥΟΜΑΣΤΕ ΡΕ;

Διαβάστε τη συνέχεια »

Τα κρυμμένα Λαδάδικα βρίσκονται πίσω από βαριές κουρτίνες και πρόχειρες λαμαρίνες που κρύβουν το ενοχλητικό θέαμα από τους θαμώνες. Τραγουδήθηκαν μετά από χρόνια για χάρη της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας και αφέθηκαν και πάλι να ξεχαστούν μέσα στο μαρασμό.
Διαβάστε τη συνέχεια »

Το φοίνικα του Θεόφραστου τον βρίσκουμε στο Βάι. Μέχρι τώρα. Εκεί που διάλεξε να φυτρώνει το σπάνιο αυτό είδος φοίνικα, βρίσκεται και το γνωστό (για τα φιλέτα του) σε όλους μας παπαδαριό. Μεγάλοι έμποροι.

Το φοινικόδασος του Βάι θεωρείται αισθητικό δάσος της Ελλάδας. Μέχρι τώρα. Σε λίγο καιρό η περιοχή θα γίνει ένα τεράστιο γήπεδο γκολφ για τους ματσωμένους. Με την βοήθεια του παπαδαριού.

Το ότι είναι και χαρακτηρισμένη περιοχή Natura (GR4320006) δεν βλέπω να έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία. Τα φράγκα έχουν μεγαλύτερη σημασία για τους παπάδες.

Κι αν υπάρχει Θεός, του γυρνάω για άλλη μια φορά την πλάτη αν δεν ακούσει τις κατάρες μου για τον εμπορο-ηγούμενο της μονής Τοπλού και το υπόλοιπο παπαδαριό που καπηλεύεται τη φύση για το χρήμα.

Θα φτύσω στους τάφους τους και θα προτιμήσω να στραφώ στον παγανισμό για να μη συμμετέχω στα εγκλήματα τους. Δεν την δέχομαι αυτήν την εκκλησία των εμπόρων, δεν τη θέλω.

Και μη τολμήσει κανείς σας να μου μιλήσει για αμαρτία και άλλες παπαριές.

Μονή Τοπλού: Μετά φόβου Θεού επενδύωμεν. Το ανάγνωσμα

μαζί σου δεν τρέχω…

χρόνια μου πολλά

Όταν ρώτησα τους γονείς μου γιατί μετακομίσαμε δυτικά αφού το πρώτο μας σπίτι ήταν σε αρκετά κεντρική περιοχή της Θεσσαλονίκης, μου είπαν ότι έφταιγα εγώ. Είχα αρρωστήσει όταν ήμουν μωρό και κανείς δεν καταλάβαινε τι είχα, αλλά το μόνο σίγουρο ήταν πως μου έπεφταν τα μαλλιά. Στο τέλος με πήγαν σε έναν στρατιωτικό γιατρό που τους συμβούλεψε να με πάρουν μακριά από το κέντρο.

Βασικά αν θυμάμαι κάτι πολύ έντονα από τα παιδικά μου χρόνια, ήταν οι πολλές μετακομίσεις. Πολύ κούτα. Και ήρθαμε εδώ στο τέλος. Η μάνα μου έλεγε στον πατέρα μου πως θα μας φάνε οι λύκοι (δεν είχε λύκους ρε μάνα, είχαν ήδη φύγει) γιατί η περιοχή μόλις είχε αρχίσει να αναπτύσσεται.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Σήμερα μου έφερε ένα γράμμα από την Τουρκία ο ταχυδρόμος. Δηλαδή ένα δώρο ή κάτι ενδιάμεσα σε γράμμα και σε δώρο που έχω αγοράσει.

Ένα κομμάτι χαρτί που μετράει αρκετά χρόνια πια. Μια φωτογραφία της παλιάς Θεσσαλονίκης, της πόλης που αγαπάω.

Κι αν είχα χρονομηχανή, νομίζω πως σε αυτή την πόλη θα επέλεγα να επιστρέφω. Ξανά και ξανά, μέχρι να δω όλα τα χρώματα της στο πέρασμα των χρόνων .  Αυτό είναι η Θεσσαλονίκη για εμένα, αυτό ήταν πάντα, η πόλη που λαχταρούσα να επιστρέψω όπου και να βρισκόμουν. Ίσως γι’ αυτό να μη μπόρεσα να ριζώσω πουθενά αλλού.

Επειδή ξεχνάμε εύκολα, πριν 22 χρόνια ακριβώς, μάθαμε με πολύ άσχημο τρόπο τη λέξη Τσερνόμπιλ. Στις 26 Απριλίου το 1986 ζήσαμε το ατύχημα στον Πυρηνικό Σταθμό Παραγωγής Ενέργειας του Τσερνόμπιλ στη σημερινή Ουκρανία, που τότε ονομάζαμε απλά Σοβιετική Ένωση.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Έφτασε και το Σαββάτο της Πασχαλιάς μας. Όσοι δε φύγατε ακόμα, βιαστείτε για να μας αδειάσετε την πόλη. Να την δούμε κι εμείς λίγο ήρεμη. Για να πω την αλήθεια επειδή έχω ζήσει στην απέναντι πλευρά, αυτή του τουρισμού, δε ζηλεύω καθόλου εξόδους σαν αυτές (οι άλλες είναι καλύτερες). Οπότε θεωρώ σημαντικότερο να ευχηθώ καλό κουράγιο σε όλους αυτούς που θα υποδεχτούν τις ορδές των αστών. Μιλάμε για πολύ κούραση ε!

Σαββάτο πρωί και μας έσκασε και νέο upgrade στο Wordpress. Είπα να συγκεντρώσω όλες τις βαρετές διαδικασίες μαζί, φασίνα(σπιτιού) - backup - upgrade blogs. Να γλυτώσουμε και λίγο χρόνο. Χάθηκε ο κόσμος να βγάλουν το upgrade από βδομάδα; τς τς τς

Τι άλλο; Α ναι! προσοχή στους δρόμους για να γυρίσετε όλοι. Μη πάμε να αναστήσουμε έναν και χάσουμε χίλιους δίχως λόγο ε; Και προσοχή στη μανούλα φύση, δεν της αρέσουν καθόλου τα σκουπίδια που αφήνετε εκεί πίσω.

Τις ευχές μου και τη συμπαράσταση μου σε όσους χρειαστούν ιατρική βοήθεια αυτές τις ημέρες. Το κράτος υπολειτουργεί τέτοιες ημέρες γενικότερα και πολύς κόσμος θα τραβήξει μεγάλο ζόρι.

Καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση σε όλους σας. Να περάσετε όμορφα και να συμπεριφέρεστε ανθρώπινα.

Εγώ κάπου εδώ θα τριγυρνάω, αν και ετοιμάζω εξορμήσεις στην υπέροχα άδεια πόλη (τέτοιες ευκαιρίες δεν τις βρίσκεις συχνά)

Απίστευτο video που δε πρέπει να χάσετε, μου έφτιαξε τη μέρα…

(lol)

νομίζω πως έχω να δω τόσο πετυχημένο video σχετικό με το blogging από το θρυλικό video του cpil για το κλείσιμο της υπηρεσίας monitor του vrypan (αν και του cpil ήταν περισσότερο προσεγμένο φυσικά)