έρχεται με τη μορφή της σαλμονέλας.
Σε περισσότερες από 12 πολιτείες της Αμερικής ο κόσμος φοβάται να φάει ντομάτες και το YouTube έχει αρχίσει να γεμίζει σχετικά video.
Αγελάδες, κοτόπουλα, ντομάτες περνούν στην αντεπίθεση με το πέρασμα του χρόνου…
Όποιος ελέγχει την τροφή, ελέγχει τους ανθρώπους
Είναι από τις λίγες φορές, που θέλω να γράψω κάτι συγκεκριμένο αλλά δυσκολεύομαι να βρω τις λέξεις. Προσπαθώ να καταλάβω πόσο έχει αλλάξει ο καταναλωτισμός τους ανθρώπους των πόλεων. Μεταφύτευα μερικούς κατιφέδες από μια μεγάλη ζαρτινιέρα σε μια μικρότερη για να κάνω χώρο για τα άλλα φυτά μου που μεγαλώνουν περισσότερο, όταν πέρασε ένας γείτονας και με κοίταξε πάλι παράξενα.
Δε βαρέθηκες να ασχολείσαι με τα φυτά; με ρώτησε με ύφος απαξιωτικό.
Γιατί να βαρεθώ; του απάντησα;
Χρμφ…. ζαρζαβατικά είπε κοροιδεύοντας την ώρα που με προσπερνούσε ο πρωτευουσιάνος, που όλη του τη ζωή την πέρασε πουλώντας λαχεία στους δρόμους στο βαρδάρη.
Η αλήθεια είναι πως δεν έχω ζαρζαβατικά ούτε εδώ, αλλά ούτε στο μεγάλο μπαλκόνι της μητέρας μου. Πάντοτε είχαμε λουλούδια και διακοσμητικά φυτά. Τον τελευταίο μήνα όμως, φυτεύω σπόρους λαχανικών που όταν φυτρώνουν τα μεταφέρω στο κτήμα της Χαλκιδικής.
Όσο περνάει ο καιρός όμως, και καταλαβαίνω πως κρυφοκοιτάνε τα σπορεία μου όταν δεν είμαι μπροστά για να μου πετάξουν μπηχτές με την πρώτη ευκαιρία που θα με δουν, τόσο περισσότερο πεισμώνω και σκέφτομαι σοβαρά να τους σπάσω τα νεύρα μεγαλώνοντας διάφορα λαχανικά στην πόλη.
Αυτό που με εκνευρίζει περισσότερο, είναι πως την απαξίωση αυτή, τη βλέπω στα μάτια των μεγαλύτερων ανθρώπων που κάποτε ζούσαν σε χωριά και γνωρίζουν πως μοιάζουν τα μικρά φυτά των λαχανικών. Οι νεώτεροι δεν προσέχουν, αλλά και να πρόσεχαν δεν θα μπορούσαν να αναγνωρίσουν τι ακριβώς έχω φυτέψει γιατί έχουν γεννηθεί και μεγαλώσει στην πόλη.
Ίσως είμαι εγώ η παράξενη τελικά, δε ξέρω. Μου φαίνεται αδιανότητο όμως, το ότι φτάσαμε σε σημεία που μοιάζει πιο λογικό το να αγοράσεις ντομάτες Βελγίου από το σούπερ μάρκετ από ότι να φυτέψεις μια ντοματιά κι έναν βασιλικό σε μια γλάστρα στο σπίτι σου.
Οι μέρες πέρασαν και χθες το βραδάκι επέστρεψα στη Θεσσαλονίκη. Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν επέστρεψα ίδια. Τουλάχιστον ως προς το χρώμα μια και δεν είμαι απλά κόκκινη αλλά τσουρουφλισμένη τελείως. Προς το παρόν κάνω παρέα με ένα σωληνάριο Bepanthol μήπως και ηρεμήσει το δέρμα λίγο από το κάψιμο.
Χθες κατάφερα να κάνω την πρώτη μου βουτιά σε μια υπέροχη θάλασσα. Πρώτη φορά στη ζωή μου έκανα το πρώτο μπάνιο του καλοκαιριού ήδη καμμένη από τον ήλιο. Συνήθως πηγαίνω άσπρη και φεύγω στο πιο κόκκινο μου. Πλέον μπορώ να εγγυηθώ σίγουρα πως το ίδιο αποτέλεσμα δημιουργείται και με το σκάψιμο - τσάπισμα - ξεχορτάριασμα.
αλλά εγώ σκέφτομαι να την κάνω με ελαφρά πηδηματάκια εντός ολίγων ωρών
Με το που βγει ο ήλιος θα διακτινιστώ εκτός πολιτισμού. Το πρόγραμμα περιέχει σκάψιμο, κόψιμο χόρτων, τσάπισμα, φύτεμα και όλα τα σχετικά. Ελπίζω να έβρεξε αυτές τις ημέρες και να γέμισε περισσότερο νεράκι η μεγάλη βαρέλα. Επίσης ελπίζω να μη μου κλέψανε όλα τα καΐσια. Σκέφτομαι να βάλω μια ταμπέλα που να γράφει “Κλέβεις που κλέβεις, δεν αφήνεις και μερικά φρούτα για μας;” Μάλλον θα είναι αρκετα χρήσιμη όταν ωριμάσουν και τα σύκα.
Αν ο καιρός μου κάνει τη χάρη, θα κατεβώ και μερικές βόλτες μέχρι τη θάλασσα για να τρομάξω τα ψάρια.
Έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια από την τελευταία αλλαγή που πραγματοποιήθηκε με το Νόμο 851/21-12-1978 (ΦΕΚ 233 τ. Α΄) «Περί εθνικής Σημαίας, των Πολεμικών Σημαιών καί του Διακριτικού Σήματος τού Προέδρου τής Δημοκρατίας» όπου καθόριζε την επίσημη εθνική σημαία που χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα, καθώς και τις τεχνικές και τυπικές προδιαγραφές της.
Το Project είχε ξεκινήσει στις 15 Μαρτίου 1822 με υπογραφή του Μαυροκορδάτου. Από όποια πλευρά και να το δούμε, είναι πλέον ντεμοντέ. Άσε που εκείνος εκεί ο σταυρός καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα. Εδώ έγινε τόσος χαμός για να βγάλουν το θρήσκευμα από τις ταυτότητες του κόσμου. Είναι ντροπή να συνεχίζει να υπάρχει στη σημαία μας. Πρέπει να την αλλάξουμε.
Φυσικά κάποιοι Έλληνες θα αρχίσουν να ουρλιάζουν και θα τρίζουν τα κόκκαλα κάποιων προγόνων αλλά εχεσθήκαμε δι’ αυτό. Λες και τις άλλες φορές ακούμε την άποψη των Ελλήνων πολιτών για να κάνουμε ότι γουστάρουμε.
Μπορούμε να αναθέσουμε το έργο σε αλλοδαπούς καλλιτέχνες οι οποίοι είναι οι πλέον κατάλληλοι για να αποτυπώσουν το σφυγμό του ελληνικού λαού. Κοστίζουν κατιτίς παραπάνω αλλά δε πειράζει, χαλάλι τους. Ο Ελληνικός λαός θα πληρώσει.
Ως συνήθως…
Υ.Γ. Ναι λέμε, έχω νεύρα ακόμα
Σκέφτομαι να γράψω. Και μετά σκέφτομαι να μη γράψω. Μια ημέρα μόνο δε φτάνει για το περιβάλλον. Χρειάζονται όλες οι υπόλοιπες για να κινηθεί ο τροχός.
Κάτσε μαλάκα να μετράς τα φραγκοδίφραγκα για να τα βγάλεις πέρα. Ναι σε εσένα μιλάω μαλάκα. Πάρε δανεικά στη μέση του μήνα για να μη πεινάσουν τα παιδιά σου. Μαλάκα ε μαλάκα! Ζορίσου για να πληρώσεις τους λογαριασμούς και τα ενοίκια και τις δόσεις και τους τόκους και τα φάρμακα.
Μαλάκα ε μαλάκα!
Και πλήρωσε και 1,2 εκατομμύρια ευρώ γιατί ωρίμασε λέει το λογότυπο της ΕΡΤ και θέλανε καινούργιο.
Κι αν παρεξηγήθηκες που σε λέω μαλάκα ενώ δε νιώθεις μαλάκας κάνε μου μήνυση
μαλάκα…
Πριν από λίγες ημέρες είχα βγει βόλτα στο σουπερ μάρκετ με το τεφτέρι μου, για να καταγράψω τις τιμές διαφόρων προϊόντων. Το ίδιο ακριβώς έκαναν και κάποια άλλα άτομα, ώστε να συγκεντρώσουμε τις τιμές των προϊόντων από διάφορες πόλεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η πρώτη αυτή ερασιτεχνική έρευνα, έγινε πραγματικότητα χάρη στον αυθορμητισμό μας κυρίως και θέλω να πιστεύω πως είναι μόνο η αρχή. Άλλωστε ήταν ένας καλός τρόπος για να βρούμε τις διάφορες αδυναμίες και δυσκολίες που έχει μια τέτοια έρευνα, ώστε την επόμενη φορά να συγχρονιστούμε καλύτερα.
Στα περισσότερα προϊόντα, με εξαίρεση τα φρούτα και τα λαχανικά βρήκαμε την Ελλάδα ακριβότερη. Σε αρκετά προϊόντα όμως, είδαμε τρομακτικές διαφορές ακόμα και ανάμεσα σε σούπερ μάρκετ της Ελλάδας. Την ώρα που περνούσα τις δικές μου τιμές στο Googledocs, μέσω του οποίου συνεργαστήκαμε, ένιωθα πως κάποιος είχε βάλει το χέρι του στην τσέπη μου και με έκλεβε.
Περισσότερα για τα αποτελέσματα της έρευνας μας, μπορείτε να βρείτε στο αναλυτικό post του Γκρινιάρη, αλλά και στην ανάλυση που έκανε ο Jim_hellas μέσω γραφημάτων.
Και οι δύο ανέφεραν πως δεν είναι κάποια επιστημονική έρευνα αλλά μια μπακαλίστικη κατά κάποιο τρόπο έρευνα. Προσωπικά θα διαφωνίσω λίγο και δε θα την υποβιβάσω για έναν και μόνο λόγο. Όταν πηγαίνω να ψωνίσω, δε με απασχολούν ιδιαίτερα οι επιστημονικές έρευνες, οι οποίες δε γνωρίζω τι πιέσεις δέχτηκαν και από ποιούς, με ενδιαφέρουν μόνο τα χρήματα μου που τελειώνουν χωρίς να το καταλάβω.
Έτσι, όσο πρόχειρα κι αν δημιουργήθηκε η συγκεκριμένη έρευνα, ξέρω πως είναι αληθινή γιατί έγινε από εμάς για εμάς. Κι αυτό νομίζω πως κάνει τη μεγάλη διαφορά.
Ευχαριστώ τους Γκρινιάρη, ~~Α~~, Jaywalker, internetakias, Anilikos, Jim Hellas, και Constantinos για τη συνεργασία.
Εναλλακτικός τίτλος: “Περί σεμνότητας και ταπεινότητας το κεφάλαιον, ελέησον”.
Κι εκεί που κάθομαι ήρεμα και καλά, βλέπω στο Google Reader μια δημοσίευση που αναφερόταν στο γάμο των gay. Πατάω το link της δημοσίευσης και μεταφέρομαι ξαφνικά στο blog toy Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγειαλίας (το οποίο οκ εγώ γνώριζα πως υπήρχε).
Θα δανειστώ λοιπόν μια φράση του Μητροπολίτη “Εμείς δεν κρίνουμε πρόσωπα, αλλά ΠΡΑΞΕΙΣ, τρόπους συμπεριφοράς“. Θα συμφωνήσω φυσικά μαζί του και θα του αναφέρω πόσο γελοίο μου φάνηκε το ότι σε ένα και μόνο post του, φρόντισε να γράψει όχι μία, ούτε δύο αλλά τέσσερις φορές τα στατιστικά επισκεψιμότητας του. Ούτε οι πιο μανιακοί bloggers που γνωρίζω δεν πέφτουν τόσο χαμηλά. Τι ξεφτίλα και ρεζιλίκια είναι αυτά; Αυτά μαθαίνατε τόσα χρόνια; Αυτά τα παραδείγματα θέλετε να ακολουθεί ο κόσμος;
Μητροπολίτη… εγώ την έχω μεγαλύτερη (την επισκεψιμότητα)
πάμε μια κόντρα;
(Δεν αφήνουμε τους gay στην ησυχία τους λέω εγώ και να κοιτάξουμε λίγο τη δική μας καμπούρα;)
(την alexa σας την κοιτάξατε τελευταία; ή μήπως θεωρείτε σημαντικότερο το google page rank;)
η στραβός είν’ ο γυαλός ή στραβά αρμενίζουμε…
