Τέστ ένα δύο τρία… Πέρασε η κρίση; Το γλιτώσαμε το πραξικόπημα; Τι έγινε ρε παιδιά;

Χθες ένιωθα σαν κάτοικος της Κίνας με περιορισμένη πρόσβαση στο διαδίκτυο. Και δε το ένιωσα μόνο εγώ, το ένιωσαν όλοι οι πελάτες της Οτενέτ από ότι κατάλαβα.

Στην αρχή βεβαίως βεβαίως, δε μου πέρασε από το μυαλό κάτι τέτοιο, μια και μπορούσα να συνδεθώ κανονικά στο ίντερνετ.

Μόνο που δε μου άνοιγαν οι σελίδες που δούλευα. Έβρισα από μέσα μου διακριτικά τους ιδιοκτήτες των εταιριών που φιλοξενούν τις ιστοσελίδες μου και πήρα ένα ticket όπως συνηθίζουν να τα λένε για να τους πω δυο κουβέντες αμερικάνικες. Μα κυρία μου οι σελίδες σας ανοίγουν κανονικότατα μου απάντησαν οι υπάλληλοι των εταιριών και με άφησαν σα χαζή να κοιτάω έναν κενό browser.

Μετά από σύσκεψη με το Χάρη, το γάτο μου, διαπίστωσα πως ούτε κι αυτός μπορούσε να δει τίποτα στην οθόνη μου. Χώνω δυο φίλους από το msn να ρίξουν μια ματιά. Ο ένας είχε ΤΕLLAS μπορούσε να τις ανοίξει κανονικά. Ο δεύτερος με Otenet μου είπε πως δε λειτουργούν.

Ουπς!

Τηλεφωνώ στην Otenet με όση υπομονή μπορούσα να έχω. Από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη. Απορώ δηλαδή, τι θα πει 24ωρη τεχνική εξυπηρέτηση όταν ακόμα και οι ίδιοι οι υπάλληλοι της Οτενέτ δεν γνωρίζουν πως η εταιρία αντιμετωπίζει τεχνικό πρόβλημα. Όχι τίποτα άλλο, τουλάχιστον να σε ενημερώσουν και να μη προσπαθούν να σε βγάλουν τρελό. Να σου πουν “οκ έχουμε πρόβλημα, θα διορθωθεί προσεχώς”. Να κλείσεις κι εσύ το pc σου και να πας για ύπνο αντί να ψάχνεις τι διάολο συμβαίνει.

Μετά από ένα πεντάωρο, εντόπισα κι άλλους κα(η)μένους. Ο πανικός ήταν μεγαλύτερος ομολογώ, ανάμεσα σε αυτούς που είχαν ιστοσελίδες ή ήταν διαχειριστές ιστοσελίδων. Οι υπόλοιποι απλώς αναρωτιόταν γιατί δεν ανοίγουν οι μισές ιστοσελίδες.

Πρώτη φορά ένιωσα πως είναι να έχεις μερική πρόσβαση στο ίντερνετ. Να μπορείς να δεις μόνο ότι σου επιτρέπουν να δεις. Και είναι άσχημο συναίσθημα. Πολύ άσχημο. Νιώθεις αποκομμένος, ενώ γνωρίζεις πως όλοι οι άλλοι μπορούν να έχουν πρόσβαση εκεί που εσύ δε μπορείς.

Χθες ένιωσα πραγματικά, πως είναι να είσαι κάτοικος της Κίνας. Κάτοικος μιας χώρας όπου ακόμα και το google (από όσο ξέρω) φιλτράρει τα αποτελέσματα του με βάση τη λογοκρισία που απαιτούν οι τοπικοί άρχοντες.

Σκεφτόμουν επίσης, πόσο ευαίσθητη είναι αυτή η ελευθερία που σου παρέχει το διαδίκτυο. Κι ευχήθηκα να μη βρεθώ ποτέ αντιμέτωπη με ένα πολιτικό καθεστώς, που θα μπορούσε να ελέγχει τις ιστοσελίδες που θα μπορούσα να επισκεφτώ.

Tags: Internet, Otenet
Δημοσιεύτηκε από τη magica | Κατηγορία: Γενικά, Ρακοσυλλέκτης