Το Μεγάλο Πνεύμα σκεφτόταν, “Θα δημιουργήσω ανθρώπους όμως πρώτα θα φτιάξω ένα σπίτι για να ζουν. Θα είναι λαμπερό και όμορφο. Θα έχει βουνά πεδιάδες και δάση, και γύρω τους θα απλώνονται τα γαλανά νερά της θάλασσας.”

Κι έτσι έπραξε το Μεγάλο Πνέυμα. Χάρισε στη γη ένα καταπράσινο πανοφώρι, έφτιαξε πεδιάδες πλημμυρισμένες από λουλούδια. Έφτιαξε δάση που ακτινοβολούσαν με πουλιά διαφόρων χρωμάτων αλλά και τη θάλασσα που φιλοξενούσε υπέροχα πλάσματα. “Τα παιδιά μου θα λατρέψουν τις πεδιάδες, τα δάση και τη θάλασσα”, σκέφτηκε, “όμως τα βουνά μοιάζουν σκοτεινά και κρύα. Είναι πολύ αγαπητά σε εμένα, όμως πως θα πείσω τα παιδιά μου να πάνε ως εκεί για να μάθουν να τα αγαπούν;”

Για αρκετό καιρό το Μεγάλο Πνεύμα σκεφτόταν τι να κάνει με τα βουνά. Στο τέλος, έφτιαξε πολλούς μικρούς λαμπερούς λίθους. Κάποιοι είχαν το χρώμα της πορφύρας, κάποιοι άλλοι ήταν μπλέ, μερικοί ήταν πράσινοι και άλλοι είχαν το χρώμα του ήλιου. Έφτιαξε ακόμα και λίθους που δημιουργούσαν όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου μαζί. “Τα παιδιά μου θα λατρέψουν τους λίθους”, σκέφτηκε, “και αν τους κρύψω στις άκρες των βράχων θα λάμπουν κι έτσι οι άνθρωποι θα έρθουν απο κοντά να τους δουν και σιγά σιγά θα μάθουν να αγαπούν τα βουνά.”

Όταν όλοι οι λίθοι ήταν έτοιμοι το Μεγάλο Πνεύμα θαυμαζοντας την ομορφιά τους είπε, “Δε θα σας κρύψω όλους στα βράχια. Μερικοί από εσάς θα μείνετε στη λιακάδα των πεδιάδων έτσι ώστε τα μικρά παιδιά που δεν μπορούν να πάνε στα βουνά να βλέπουν τα χρώματά σας.” Τότε ήρθε ο νοτιάς, και όπως περνούσε τραγούδισε απαλά στα δάση χαρίζοντας τους φως και σκιά, τραγούδισε στα πουλιά και στις φωλιές τους που ήταν στις φυλλωσιές των δέντρων. Τραγουδούσε τις μεγάλες ημέρες του καλοκαιριού και η μουσική των νερών χάριζε ρυθμό στις ακτές. Τραγούδισε στο φεγγαρόφωτο και στην αστροφεγγιά. Όλα τα θαύματα της νύχτας και όλη η ομορφιά της ημέρας υπήρχαν το τραγούδι του.

“Αγαπημένε νοτιά” είπε το Μεγάλο Πνεύμα, πάρε μαζί σου στο καλοκαιρινό σου σπίτι αυτούς τους πανέμορφους λίθους. Θα τους λατρέψεις και τα μικρά παιδιά θα τους αγαπήσουν επίσης” Και με τα λόγια του Μεγάλου Πνεύματος, όλοι οι λίθοι πίσω του απόκτησαν ζωή και πέταξαν στον ουρανό με πανέμορφα χρωματιστά φτερά. Φτερούρισαν στην λιακάδα και ο νοτιάς τους τραγούδισε όπως πετούσαν.

Έτσι λοιπόν, δημιουργήθηκαν οι πρώτες πεταλούδες και στα φτερά τους υπάρχουν όλα τα χρώματα των λαμπερών λίθων που δεν ήθελε να κρύψει στα βράχια το Μεγάλο Πνεύμα.

Μετάφραση από το βιβλίο της Florence Holbrook ” The Book of Nature Myths”, 1904