Δε μας έφτανε που κάηκε ο κώλος μας όλο το καλοκαίρι. Δε μας φτάνει που αφανίστηκαν τόσες χιλιάδες στρέμματα δασών.

Έχουμε και τον Ψωμιάδη που δε του φτάνει ο ρόλος του Νομάρχη εδω πάνω και αποφάσισε να το παίξει (λαθρο)υλοτόμος.

Όχι ένα, ούτε δύο, πεντακόσια πλατάνια ζήτησε να αφανίσουν ο αθεόφοβος. Και ξεκίνησαν οι παρατρεχάμενοι το θείο έργο τους. Τι κι αν φώναζαν κάποιοι. Σιγά μη ξέρουν οι δασικοί από δάση. Ο Ψωμιάδης ξέρει καλύτερα. Πάρτα κάτω τα πλατάνια.

Κατά τ’ άλλα όλοι είμαστε μια χαρά. Διοργανώνουμε και αναδασώσεις για να κλείνουμε τα μάτια. Και τα στόματα. Και να δεχόμαστε και το βραβείο της ανοιχτής παλάμης συχνά - πυκνά.

Τι διάολο πίνουν οι άνθρωποι σ’ αυτή την πόλη την ώρα που ψηφίζουν, ακόμα δε το κατάλαβα…

Tags: πενταδάχτυλος, Θεσσαλονίκη, Ψωμιάδης, δάσος
Δημοσιεύτηκε από τη magica | Κατηγορία: Ρακοσυλλέκτης, Φύση - Περιβάλλον