Ο διάδοχος του Blog σας και μια κακιά στιγμή
Παράλληλα εκείνες τις ημέρες σχεδίαζα τη νέα μορφή του BlogSpace και αφιέρωνα αρκετές ώρες για να την υλοποιήσω. Όμως οι συχνές ενοχλήσεις μου, χτυπούσαν μονίμως καμπανάκια.
Ξεκίνησα το blog μου και το blogspace με πολύ όρεξη και αγάπη. Είναι ένα κομμάτι δικό μου που αγαπάω ιδιαίτερα και το φροντίζω κάθε μέρα. Τι θα γινόταν άραγε αν πάθαινα κάτι;
Ο προβληματισμός μου αφορούσε περισσότερο το blogspace στο οποίο συμμετέχουν κι άλλα άτομα κάθε μέρα.
Σκεφτόμουν πως αν πάθω κάτι, τόσο το Blog μου όσο και το BlogSpace θα μείνουν online για ένα συγκεκριμένο διάστημα, το διάστημα δηλαδή για το οποίο έχω πληρωμένο το hosting. Μετά όμως; τι θα γινόταν μετά; θα ερχόταν η μέρα λήξης και οι σελίδες δε θα ήταν πια online. Έτσι θα χανόταν όλα όσα υπάρχουν στις βάσεις δεδομένων.
Δε ξέρω αν με τρόμαζε πιο πολύ ο σωματικός πόνος που ένιωθα ή αυτή η σκέψη. Έτσι αποφάσισα να ορίσω διάδοχο στον οποίο θα έδινα τα κλειδιά ουσιαστικά για να μπορεί να έχει πρόσβαση αν πάθω κάτι και να μπορέσει να τραβήξει τα αρχεία από την εταιρία που τα φιλοξενεί. Φυσικά αυτόν τον άνθρωπο θα έπρεπε να τον εμπιστεύομαι απόλυτα. Δυστυχώς στο πραγματικό μου περιβάλλον δεν υπάρχει κανένα άτομο που να έχει έστω και ελάχιστες γνώσεις από υπολογιστές και ίντερνετ. Έτσι επέλεξα έναν άλλο blogger που αφού του έκανα πρώτα μαύρη τη νύχτα εξηγώντας του, τους λόγους για τους οποίους το κάνω, του έδωσα όλα όσα χρειάζεται για να μπορέσει να τραβήξει τα αρχεία αν ποτέ χρειαστεί.
(Τώρα που το ξανασκέφτομαι, αν και δεν πονάω πλέον, έχω αλλάξει hosting στο blogspace οπότε πρέπει να του δώσω νέες οδηγίες και κωδικούς).
Προχθές αυτό το ίδιο άτομο μου ανέφερε πως ένιωσε κάποιες δικές του σωματικές ενοχλήσεις και σκεφτόταν την ώρα που πονούσε πως θα έπρεπε να με ενημερώσει αν χρειαστεί να επισκεφτεί νοσοκομείο για να μην ανησυχήσω. Την ίδια στιγμή μου ανέφερε πως στη φάση που πονούσε θυμόταν τη μέρα που του έδινα τους κωδικούς μου και σκεφτόταν πως μάλλον έπρεπε να κάνει το ίδιο και να μου δώσει και τους δικούς του.
Σήμερα το πρωί έπεσα τυχαία πάνω σε ένα αγγλικό κείμενο με τον τίτλο “Τι θα γίνει το Blog σας αν πεθάνετε;” Φυσικά στο εξωτερικό τα πράγματα είναι πιο ανεπτυγμένα και μιλούσε κυρίως για blog τα οποία βγάζουν αρκετά χρήματα μέσω διαφημίσεων και αποτελούν σταθερή πηγή εσόδων για κάποιες οικογένειες. Η αφορμή όμως των προβληματισμών ήταν η ίδια με τη δική μου και θεώρησα καλό να το διαβάσω.
Έτσι μεταφέρω ένα μέρος της λίστας που ετοίμασε ο συγκεκριμένος κύριος για τη γυναίκα του, ώστε να μπορέσει να αναλάβει το blog του στην περίπτωση που πάθει κάτι εκείνος
- Πληροφορίες για να μπορέσει να προσεγγίσει συνεργάτες του, που συμμετέχουν στα Blog του ώστε να μπορέσουν να τη βοηθήσουν να τα διαχειριστεί.
- Πληροφορίες για να μπορέσει να επικοινωνήσει με έμπιστους φίλους του blogger
- Τους κωδικους από τις διάφορες διαφημιστικές εταιρίες με τις οποίες συνεργάζεται.
- Πληροφορίες και κωδικούς για την εταιρία που φιλοξενεί τα blog του
- Πληροφορίες σχετικές με τα Backup της βάσης δεδομένων των blog και του υπολογιστή του
- Πληροφορίες και κωδικούς από τον Paypal λογαριασμό του
- Κωδικούς πρόσβασης στα blog του
- Γενικότερες οδηγίες για το τι να κάνει με τα blog του αν πάθει κάτι.
το κείμενο αυτό γράφτηκε αρχικά για το forum του BlogSpace.
Tags: Blogs
Δημοσιεύτηκε από τη magica | Κατηγορία: Blogs
11 σχόλια στο “Ο διάδοχος του Blog σας και μια κακιά στιγμή”
θεριό ανήμερο
Σιδεροκέφαλη!
ο δείμος του πολίτη
Πάντα γερή. Χρειαζόμαστε και κάποιο γραφίστα και ειδικό σε υπολογιστές για μας βγάζουν από τη μιζέρια της καθημερινότητάς μας. Πάντα γερή και υγιής. Καλά Χριστούγεννα.
Rodia
Το έχω σκεφτεί -και όχι μόνο! Εχω ετοιμάσει και ένα πλακατζίδικο επικήδειο! αμέ!
Ολα (κωδικοί + οδηγίες) υπάρχουν σε ένα μικρό βιβλιαράκι στη δικηγόρο μου, μαζί με διάφορα άλλα χαρτάκια. Νομίζω ότι είναι καλό να προνοεί κανείς, όσο είναι δυνατό, και όχι να μένει σε ευχολόγια “ξορκίζοντας το κακό” γιατί, όπως λέγαν’ οι πρόγονοι που τα έχουν πει όλα και τπτ δεν άφησαν ανείπωτο: Η μοίρα είναι κοινή για όλους τους ανθρώπους.
φιλάκια πολλά και κοίτα να κοιμάσαι και λίγο, ε
σμουτς!:-))) + αγκαλίτσα
JustAnotherGoneOff
Ρε τι έχετε πάθει με τα θανατομπλογκικά σας χρονιάρες μέρες!
Θετικότητα!
ΟΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜ
Rodia
Είναι κάτι τι θετικό η επίδειξη άγνοιας..?
..για να καταλάβω δλδ..
mayri_gata
magica? είσαι καλά τώρα?
σου εύχομαι περαστικά
magica
δε πονάω πια, αλλιώς δε θα το έγραφα
Μερικές εξηγήσεις τώρα. Υπάρχουν κάποιοι bloggers που δεν αντιμετωπίζουν τα blogs τους ως περσόνες. Είναι κομμάτια του εαυτού τους γραμμένα σε ένα προσωπικό ημερολόγιο που μοιράζονται με άλλους, αφού είναι online. Υπάρχουν και κάποιοι άλλοι Bloggers που όντως γράφουν κείμενα λογοτεχνικής αξίας. Επίσης αρκετοί από εμάς γράφουμε κείμενα τα οποία υπάρχουν στο blog χωρίς να φαίνονται δημόσια επειδή είναι περισσότερο προσωπικά κείμενα.
Είναι εύκολο για κάποιον να βγάλει τη γλώσσα και να κοροϊδέψει το κείμενο αυτό, κάποιοι το έχουν ήδη κάνει.
Γράφουμε ένα ημερολόγιο συνήθως από το οποίο πηγάζει η προσωπικότητα μας. Δεν έχει σημασία αν αυτά που γράφουμε είναι σπουδαία ή όχι. Σημασία έχει πως είναι κομμάτια του εαυτού μας στα οποία αφιερώνουμε αρκετό χρόνο από τις ζωές μας.
Δε βλέπω λοιπόν που είναι το κακό να θέλουμε να διασωθούν όλα αυτά τα κείμενα και να μπορέσουν να τα πάρουν οι δικοί μας ανθρωποι αν πάθουμε κάτι.
Όπως είπε και η Ροδιά, δεν ξορκίζεις το κακό με το να μην το σκέφτεσαι, ούτε έχει κάτι το αρνητικό η πράξη αυτή.
prince of dakar
εγω εχω ενα φακελο σφραγισμενο σε ενα συρταρι του γραφειου μου με ολες τις διευθυνσεις και τους κωδικους, οχι για να διασωθουν τα κειμενα μου, αλλα για να σβηστουν ή να υπαρξει συνεχεια απο καποιον αλλο αν θελησει.
Τωρα για το θεμα της κοροϊδιας… τιποτα ως συνηθως
Άβατον
Magica μου,
μακάρι όταν πεθάνω και αφήσω γύναικα, παιδιά, υποχρεώσεις κτλ, το μόνο πράγμα το οποίο δεν θα προλάβω να τακτοποιήσω να είναι το blog μου. Κι αυτό δεν είναι ειρωνία ή κοροιδία απέναντι σου.
Άσε που πριν πεθάνω θα έχω φροντίσει να του βάλω φωτιά και να το χαζέυω να καίγεται…αυτό πραγματικά δεν θα με χάλαγε καθόλου.
Κάθε πράγμα στον καιρό του όμως…κι εσύ μην βιάζεσαι να πεθάνεις.
magica
είδες πόσες υποχρεώσεις έχεις αν είσαι οικογενειάρχης?
(και δε βιάζομαι να πεθάνω καλεεεεεεεεεεεε)
Καλησπέρα
nosyparker
Θα μου άρεσε να μείνει το blog μου ανοιχτό, έστω κι αν δεν το συνεχίσει κάποιος. Έτσι απλά για τον διαβάζουν οι φίλοι και να με θυμούνται (κούφια η ώρα, χρονιάρες μέρες!)
Trackbacks
Link for trackback: