Οι κάλπες έκλεισαν, τα ψηφοδέλτια καταμετρήθηκαν και τα αποτελέσματα ανέδειξαν νικητή τον κύριο Μπουτάρη με ποσοστό 65.6%

Τι; δε με πιστεύετε; νομίζετε πως σας κάνω πλάκα και κοροϊδεύω με αυτόν τον τρόπο τον κύριο Μπουτάρη;

Μα καλά βρε κουτούτσικα, σας έχω πει ποτέ ψέμματα; Όχι αν σας έχω πει ψέμματα να μου καεί το video που δεν έχω. Τι λόγο έχω να σας πω ψέμματα; Νικητής των εκλογών είναι ο κύριος Μπουτάρης και μάλιστα με μεγάλη διαφορά.

Αν δε με πιστεύετε να μου κάνετε μήνυση, μόνο να μπείτε στη σειρά για να σας προλαβαίνω, μη συμπέσουν οι ημερομηνίες και δε σας προλάβω όλους μαζί.

Το αποτέλεσμα είναι ξεκάθαρο. Νικητής είναι ο κύριος Μπουτάρης και καλά θα κάνετε να το πιστέψετε. Τι Λωζάνη τι Κοζάνη όπως λέει και το γνωστό άσμα. Ταιριάζει κι όλας αφού η Κοζάνη ανήκει στη Δυτική Μακεδονία, όπως και το πανέμορφο Νυμφαίο Φλώρινας που είναι και η γενέτειρα του κύριου Μπουτάρη.

Τι σχέση έχει ο συγκεκριμένος κύριος Μπουτάρης με τον άλλο Μπουτάρη θα σας γελάσω γιατί δεν το γνωρίζω. Όμως μικρό χωριό είναι, οπότε πρόκειται για συγγένεια και όχι για συνωνυμία.

Τελικά σε αυτό το χωριό μόνο γνωστά επίθετα βρίσκονται στην εξουσία. Έφυγε ο Μέρτζος ήρθε ο Μπουτάρης. Αλλά έχω μια μεγάλη απορία τώρα.

Που είναι ο Μέρτζος; Δε μπορώ να σκεφτώ το Νυμφαίο χωρίς το γνωστό καουμπόυ στην εξουσία. Τον θυμάμαι να περπατάει στα πέτρινα δρομάκια με το βλέμμα του ψηλά. Αν δε του έλεγες πρώτος καλημέρα ούτε γύριζε να σε κοιτάξει. Μοναχά τις νύχτες, όταν επέστρεφε από το καφενείο που έπαιζε χαρτιά με τους υπόλοιπους επιφανείς συμπολίτες του, κρυφοκοίταζε μέσα από το άνοιγμα της κουρτίνας να δει τι κάνουμε. Με είχε κατατρομάξει πολλές φορές. Δε ξέρω γιατί, αλλά του είχε καρφωθεί η ιδέα πως κάναμε παρτούζες σε εκείνο το σπίτι με την ταμπέλα του παλιού παρθεναγωγείου. Τελικά με τον καιρό συνήθισε την παρουσία μου στο χωριό και έφτασε στο σημείο να μου προτείνει επίσημα να μεταφέρω εκεί τα χαρτιά μου.

Δε μπορώ να φανταστώ το Νυμφαίο χωρίς Μέρτζο στην εξουσία. Ήταν χαρακτηριστική φιγούρα στο χωριό. Όμως πάντοτε θα του κρατάω μια μικρή δόση κακίας που μας πήρε το παλιό παρθεναγωγείο. Το σπίτι αυτό, το αγάπησαν εκατοντάδες εθελοντές που γέμιζαν με τη δροσιά των νιάτων τους ένα χωριό γερόντων.

Το σπίτι αυτό, το αγάπησα κι εγώ, περισσότερο κι από το δικό μου σπίτι. Ήξερα την κάθε του χαραμάδα, όλες τις ιδιοτροπίες της ξυλόσομπας και τις νύχτες μου ψιθύριζαν ιστορίες οι πέτρινοι τοίχοι του…

Πόσα χρόνια πέρασαν από τότε;

Tags: Νυμφαίο
Δημοσιεύτηκε από τη magica | Κατηγορία: Εκ του προχείρου