Μητροπολιτικό Πάρκο Παύλου Μελά
Κάποιοι άνθρωποι μπορούν να ονειρεύονται και να οραματίζονται ανάμεσα στο γκρίζο της τσιμεντούπολης μας. Και ονειρεύονται ένα μητροπολιτικό πάρκο στο τελευταίο μη δομημένο τμήμα της περιοχής.
Αν το χάσουμε θα είναι αργά. Κανείς δε θα γκρεμίσει πολυκατοικίες για να μας προσφέρει λίγο πράσινο. Γι’ αυτό επιμένουμε και παλεύουμε ο καθένας με όποιον τρόπο μπορεί σε κάθε ευκαιρία που του δίνεται.
Στη συνάντηση που είχα τις προάλλες με τη Ντόρα Μπακογιάννη αναφέρθηκα στο θέμα του πρώην στρατοπέδου Παύλου Μελά. Τη ρώτησα τι θα κάνει αν βγει πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας σε περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ αποφασίσει να μας παραχωρήσει το πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά, αν θα συμφωνήσει.
Η απάντηση της ήταν πως πρέπει αρχικά να δούμε πως μπορούν να καλυφθούν διάφορες κοινωνικές ανάγκες της Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια να υπάρξει ένα σχέδιο μέσω του οποίου θα είναι βιώσιμο ένα πάρκο μια και εκτός από το κόστος δημιουργίας του θα υπάρχουν και έξοδα για τη συντήρηση του.
Όσον αφορά τις άλλες κοινωνικές ανάγκες, δηλαδή σχολεία, νοσοκομεία κλπ θεωρώ πως μπορούν να βρεθούν λύσεις έξω από το πρώην στρατόπεδο του Παύλου Μελά, κάτι που είδαμε να γίνεται με τις ανάγκες του ΙΚΑ προσφάτως. Για όλα υπάρχουν λύσεις αρκεί να το θέλουμε.
Όσο αφορά το βιώσιμο της υπόθεσης, υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη αυτή τη στιγμή η οποία αξιοποιεί τα κτήρια που ήδη υπάρχουν μέσα στο πρώην στρατόπεδο του Παύλου Μελά.
Το πιο αληθινό μας όνειρο μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Αρκεί κάποιος να ρίξει το βλέμμα του σε αυτό και να χαμογελάσει μαζί μας.
Κάποτε, ένα τσούρμο παιδιών γέμιζαν με ήχους και χρώματα ένα μισογκρεμισμένο παρατημένο κτήριο λίγα μέτρα μακριά από το πρώην στρατόπεδο του Παύλου Μελά. Ήταν τα παιδιά των πνευματικών κέντρων του Δήμου Σταυρούπολης. Μέσα σε αυτά τα παιδιά ήμουν κι εγώ. Το κτήριο αυτό μεταμορφώθηκε και έγινε αυτό που σήμερα αποκαλούμε Μονή Λαζαριστών.
Μεγαλώσαμε, μα συνεχίζουμε να έχουμε όνειρα για τις γειτονιές μας. Στο στρατόπεδο του Παύλου Μελά το χώμα συνεχίζει να μυρίζει όταν βρέχει, κι αυτή η μυρωδιά του βρεγμένου χώματος, η μυρωδιά των παιδικών μας χρόνων δε μπορεί να αντικατασταθεί με τίποτα άλλο…
Δημοσιεύτηκε από τη magica στις 3.11.2009 | Κατηγορία: Γενικά 5 Comments »
5 σχόλια στο “Μητροπολιτικό Πάρκο Παύλου Μελά”
ΧΑΡΗΣ ΑΡΒΑΝΙΤΙΔΗΣ
Επιβάλλεται να γίνει πάρκο…ΜΟΝΟ ΠΑΡΚΟ! Και όταν λέμε πάρκο εννοούμε Μητροπολιτικό Πάρκο, χωρίς τσιμεντοκατασκευές και υποτιθέμενους υποστηρικτικούς σιδερομπετοποιημένους χώρους αναψυχής! Επιτέλους κάποιοι ας το καταλάβουν, κι αν δεν ξέρουν τι σημαίνει αληθινό πάρκο σε μία μεγαλούπολη, ας “ξεστραβωθούν” με ένα ταξίδι σε κάποια ευρωπαϊκή χώρα, ακόμη και στα Σκόπια…κάτι θα μάθουν!
ο δείμος του πολίτη
Σχολεία δεν ακούστηκε ποτέ. Μόνο για ΙΚΑ, αξιωματικούς και δημαρχείο. Το ΙΚΑ και το δημαρχείο έφυγαν από τη συζήτηση. Δεν υπάρχουν κοινωνικές που θα πρέπει να καλυφθούν, αλλά μόνο συντεχνιακές (απόστρατων αξιωματικών κλπ). Η Ντόρα όμως -μεταφράζοντας τις “κοινωνικές ανάγκες”- είτε ήταν αδιάβαστη και άσχετη (κακώς κάκιον κάκιστα αφού είχε σχετική επικοινωνία προ ενός έτους με το Δήμαρχο) είτε προάγει άλλες ανάγκες από το πράσινο. Οι δε κουβέντες περι βιωσιμότητας είναι ξεκάθαρες προφάσεις εν αμαρτίαις.
magica
δείμο για να είμαι δίκαιη, την ερώτηση μου την ξεκίνησα αναφέροντας γενικά τα πρώην στρατόπεδα της πόλης (μια και δεν είναι μόνο του Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκη)
Τώρα όσο αφορά το “σχολεία” ακουγόταν και αυτό σίγουρα γύρω στο 1992 μια και το κτήριο των τότε ΤΕΛ (σήμερα δε ξέρω πως τα λένε) από απέναντι ήταν και είναι οικτρό.
aris
ευχαριστώ για την προώθηση του βίντεο:)μου αρέσει πως μπρορούμε να σκορπίσουμε μια ελπίδα που μπορεί ο καθενας να πιστέυψει τον ευατό του κάπως αλλιώς σε αυτήν την πόλη.
magica
@aris όλοι μαζί, ο καθένας από την πλευρά του, μπορούμε να κάνουμε πολλά αν πιστέψουμε σε αυτά
Trackbacks
Link for trackback: