Μικρά ταξίδια του μυαλού
Περίεργο πράγμα οι συνειρμοί. Εμφανίζονται ξαφνικά, στο άσχετο και σε παρασέρνουν με τη γοητεία τους.
Ένα τραγούδι στο ραδιόφωνο άκουσα
Και ξεκίνησε το ταξίδι… έτσι χωρίς λόγο…
άρχισα να θαυμάζω το μαγικό βοτάνι με το υπέροχο όνομα, που τόσα έχουν γράψει για χάρη του. Από παλιά το ήξεραν ως Μοίρα Άτροπο και λένε πως ο Διοσκουρίδης το ξεχώριζε από τότε να στέκει ανάμεσα στις φαντασιώσεις και στο θάνατο.
Ίσως και να ήτανε αυτό, στο χέρι της Ιουλιέτας, είναι γνωστό πως έχει στείλει στον κάτω κόσμο αρκετούς στο πέρασμα των αιώνων. Σκληρό δηλητήριο σε μεγάλη ποσότητα, μα το όνομα του θυμίζει όμορφη κυρά.
Πάμε πίσω, στο 1976
Came from passion, and you gave it a name
The fingers of poison like needles in the drivin’ rain
So smile discreetly as you watch with such grace
Now I must slip away, but can you forget my face?
Όχι μαζί…
ο καθένας μόνος του…
Δημοσιεύτηκε από τη magica στις 17.01.2008 | Κατηγορία: Εκ του προχείρου 1 Comment »
Ένα σχόλιο στο “Μικρά ταξίδια του μυαλού”
criss
Maybe Ι’m crazy, maybe it’ll drive me insane
The open letter just carelessly placed
And your moving silence,
The tea so delicately laced
Τί μου θύμισες τώρα
Trackbacks
Link for trackback: