Λύκοι, σας παρακαλώ μην κλαίτε
Είναι ο τίτλος ενός βιβλίου του Φάρλεϋ Μόατ. Ενός βιβλίου που αν μπορούσα θα μοίραζα δωρεάν σε όλους αυτούς τους “ανθρώπους” της ηπειρωτικής Ελλάδας που θεωρούν τιμή τους να σκοτώνουν λύκους.
Αφορμή για αυτό το post στάθηκε ένα άλλο post από τα μαύρα φεγγάρια του έρωτα όπου αναδημοσιεύει ένα άρθρο της Ελευθεροτυπίας.
Ένας ακόμα λύκος σκοτώθηκε δίχως λόγο. Ένας ακόμα λύκος κρεμάστηκε για παραδειγματισμό σε ένα δέντρο. Για να τον βρούνε νέα παιδιά που ακολουθούσαν ίχνη ζωντανών λύκων.
«Η ενέργεια είναι από μόνη της προκλητική. Αλλά και ο τρόπος που μεταχειρίστηκαν οι δράστες το ζώο δείχνει ξεκάθαρα ότι ήθελαν να προκαλέσουν. Δυστυχώς υπάρχει μεγάλη έλλειψη θηροφυλάκων στη Δασική Υπηρεσία. Πανελλαδικά ο πληθυσμός των λύκων δεν ξεπερνά τα 500 με 700 ζώα. Ο φόνος και η έλλειψη τροφής είναι οι κυριότερες απειλές για το είδος» δήλωσε στην εφημερίδα ο αγαπητός μου φίλος Λάζαρος Γεωργιάδης. Και φυσικά έχει απόλυτο δίκιο.
Η περιοχή που σκοτώθηκε ο λύκος εντάσσεται στο δίκτυο Natura 2000 και είναι Καταφύγιο Αγριας Ζωής, όπου φυσικά απαγορεύεται το κυνήγι. Η περιοχή των λιμνών της Ζάζαρης και της Χειμαδίτιδας είναι ένα πανέμορφο μωσαϊκό χρωμάτων, μια εικόνα που όσες φορές κι αν την έχω δει από ψηλά δε μπόρεσα να τη χορτάσω.
Η εποχή που ήταν επικυρηγμένοι οι λύκοι έχει περάσει εδώ και πολλά χρόνια. Η ζημιά που έχει γίνει είναι τεράστια και πλέον ο λύκος κινδυνεύει με εξαφάνιση στη χώρα μας.
Ίσως ποτέ να μην καταλάβουν αυτοί οι “άνθρωποι” πόσο μεγάλη θα είναι η ζημιά αν εξοντώσουμε τα μεγάλα σαρκοφάγα που ελέγχουν τον πληθυσμό των φυτοφάγων. Ας μην έρθει ποτέ αυτή η τραγική ώρα που θα βλέπουν τον αυξημένο αριθμό των φυτοφάγων να διαλύει τις καλλιέργειές τους.
Ίσως τελικά η μόνη μας ελπίδα είναι να μπορέσουμε να ενημερώσουμε και να εκπαιδεύσουμε σωστά τη νέα γενιά. Θεωρώ υπερβολικά δύσκολο, για να μη πω αδύνατο, να μπορέσουν οι μεγαλύτεροι ανθρωποι των περιοχών αυτών να καταλάβουν. Τις περισσότερες φορές, είναι πραγματικά άδικος κόπος.
Tags: φύση, λύκος
Δημοσιεύτηκε από τη magica | Κατηγορία: Φύση - Περιβάλλον
8 σχόλια στο “Λύκοι, σας παρακαλώ μην κλαίτε”
Oneiros
Τέτοιες ειδήσεις δε με θλίβουν απλά, με εξοργίζουν. Δυστυχώς, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ίσως χρειάζονται ακραία μέτρα για να προστατευθούν οι τελευταίοι εναπομείναντες πληθυσμοί ειδών που απειλούνται με εξαφάνιση.
magica
Πιθανόν και να χρειάζονται όνειρε.
Η πλάκα είναι πως στην διάρκεια της εκπαίδευσης μου έκανα 3 εξάμηνα σκοποβολή ως μάθημα. Κάτι που φυσικά ήταν τελείως άχρηστο μια και δεν επιτρέπεται η κατοχή όπλου όταν δουλεύεις σε προστατευόμενους χώρους όπως οι Εθνικοί Δρυμοί.
Κι έτσι κάθεσαι στα αυγά σου όταν βλέπεις λαθροθήρες να σε κοροϊδεύουν με το όπλο στα χεράκια τους.
ioannisxen
Η φύση είναι αυτορυθμιζόμενη αλλά τα ανθρωπάρια κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να διαταράξουν αυτήν την θεμελιώδη αρχή!Πες μου ,magica, πόσο ευτυχισμένοι είναι όλοι αυτοί που έχουν τέτοια μανία καταστροφής;Φαίνεται πως τους είναι πολύ δύσκολο να αντιληφθούν την αξία ύπαρξης της χλωρίδας και της πανίδας έξω από τα στενά προσωπικά τους οφέλη!
Καλησπέρα!
magica
πίστεψε με δεν έχουν ιδέα πέρα από την στενοκεφαλιά τους
Μπορείς να φανταστείς πως ένιωθα όταν δούλευα σε προστατευόμενη περιοχή και τους έβλεπα να κυνηγάνε ακριβώς στο όριο της διαχωριστικής γραμμής με τα όπλα προς την προστατευόμενη; Δε μπορούσες να τους πεις τίποτα. Σε περιγελούσαν και σου λέγανε πως η προστατευόμενη ξεκινάει από το σημείο που τελειώνει η άκρη του παπουτσιού τους
magica
Στα όρια μιας άλλης αυτορύθμισης, ειλικρινά μπορώ να πω ότι χαίρομαι όταν γίνονται ατυχήματα μεταξύ κυνηγών.
Δεν έχουν ιδέα τι χτυπάνε οι περισσότεροι. Χτυπάνε ότι δουν να κουνιέτε ή να πετάει. Άσχετα με το αν είναι φαγώσιμο ή όχι.
Έχουν τα όπλα και νιώθουν άρχοντες
Την καλησπέρα μου
ioannisxen
Θυμάσαι την ταινία “Όλα είναι δρόμος” του Παντελή Βούλγαρη(συν-σεναριογράφος με τον Γιώργο Σκαμπαρδώνη)με τον Θανάση Βέγγο;Κάπως έτσι, αν και είναι σκληρό να το ομολογούμε!
magica
Για να πω την αμαρτία μου, την ταινία αν και την ξέρω, δεν την έχω δει. Υπόσχομαι να τη δώ όμως
Oneiros
Μην ξεχάσεις να δεις και το Ghost Dog, έχει μιά σκηνή που θα σ’ αρέσει προς το τέλος.
Trackbacks
Link for trackback: