Κατερίνα Γώγου
Έχω μείνει στη θέση που με άφησες για να με ξαναβρείς. Όμως πρέπει να έχει περάσει πολύς καιρός γιατί τα νύχια μου μακρύνανε και οι φίλοι μου με φοβούνται.
Κάθε μέρα μαγειρεύω πατάτες έχω χάσει την φαντασία μου και κάθε φορά που ακούω “Κατερίνα” τρομάζω. Νομίζω ότι πρέπει να καταδώσω κάποιον.
Έχω φυλάξει κάτι αποκόμματα με κάποιον που λέγανε πως είσαι εσύ. Ξέρω πως λένε ψέματα οι εφημερίδες, γιατί γράψανε ότι σου ρίξανε στα πόδια.
Ξέρω πως ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια.
Στο μυαλό είναι ο Στόχος
το νου σου ε;
————————————
Και δεν είναι που δεν θέλω να ζήσω
Είναι το γαμώτο που δεν έζησα
Κι ούτε που θα σε ξαναδώ.
————————————-
Η Κατερίνα αυτοκτόνησε στις 3-10-1993
———–
Αντί υστερόγραφου: Να θυμηθώ να γράψω για την Κατερίνα Γώγου σχολίασα χθες στο blog Epsilon. Και το είχα στο μυαλό μου για αρκετές ώρες. Μα βρήκα τυχαία τα κείμενα του GGL και μετά βρήκα και άλλα κείμενα σε άλλα blog. Και χαμογέλασα που τη θυμούνται. Έκλεψα και κάτι φωτογραφίες από τα blog τους κι έφτιαξα μια σύνθεση την ώρα που χάραζε. Για κείνην και για μένα.
Κείμενα για την Κατερίνα θα βρείτε στους συνδέσμους που ακολουθούν:
- a WIND OF SUCH VIOLENCE(KATERINA GOGOU 1) – ιστολόγιο Greek Gay Lolita
- in THE END IT’S ALL NICE(KATERINA GOGOU 2) – ιστολόγιο Greek Gay Lolita
- the NIGHT OF THE HUNTER(KATERINA GOGOU 3) – ιστολόγιο Greek Gay Lolita
- As thine, all thine, and nought of me – ιστολόγιο ΜΟΥΤΡΑ
- Κατερίνα Γώγου (1940-1993) – ιστολόγιο Truth only in Mind
Αν θέλετε την εικόνα σε μεγάλο μέγεθος πατήστε στην μικρογραφία.
Δημοσιεύτηκε από τη magica στις 6.09.2006 | Κατηγορία: Εκ του προχείρου, Συνθέσεις 30 Comments »
30 σχόλια στο “Κατερίνα Γώγου”
Mantalena Parianos
Ένας φίλος μου είχε σε δίσκο βινυλίου ένα δίσκο της Γώγου όπου απήγγειλε αυτό ακριβώς το ποίημα της – συν κάποια άλλα, σε μουσική Κυριάκου Σφέτσα…
Τι κλάμα είχα ρίξει, όταν το άκουσα…
Το έχεις υπόψη σου;
“Η ζωή είναι σουγιαδιές σε βρώμικα αδιέξοδα”
magica
Όσα ήξερα τα είχα γράψει στη Βικιπαίδεια παλιά.
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%BD%CE%B1_%CE%93%CF%8E%CE%B3%CE%BF%CF%85
Στο τελευταίο Blog που αναφέρω, έχει ηχητικό δωράκι
Μαρκησία του Ο.
Μανταλενίτσα, τα έχω σε κασέτα αυτά. Άστα να πάνε….
Magica, πολύ όμορφη η φωτογραφία σου…
ελένη
Έχω όλα της τα βιβλία.
Σ’ευχαριστώ που μου την θύμισες.
country girl
παλια διπλα απο το σπιτι μου υπηρχε μετεωρολογικος σταθμος. καθε χρονο εστελναν κι απο εναν φανταρο.
τη χρονια που γεννηθηκα το ‘83, ο αδερφος της ηταν στην Αλιαρτο. Κωστας Γωγος, ειχαν διαφορετικη μανα.
πριν 4 χρονια ο Κωστας ηρθε να επισκεφτει τη γειτονια ξανα. ηταν Πασχα και ελειπα..την Κατερινα Γωγου την γνωρισα απο τις ταινιες και επειτα απο τα ποιηματα της.
ηταν καποτε και το ταιρι του Παυλου Σιδηροπουλου, που αυτο την κανει ακομα πιο αγαπητη. το κομματι “Στην Κ” ειναι για εκεινη. για μια ακομη φορα αναρωτιεμαι γιατι ολοι οι καλοι φευγουν νωρις? χαιρομαι που βλεπω ακομα ανφορες για αυτους τους ανθρωπους για να μαθαινουν οι νεοτεροι και να μην ξεχνουν οι παλιοι. αν και τη γενια της βαφτιστηρας μου την βλεπω να μεγαλωνει με βισση και βανδη.καλο απογευμα!
magica
Ξέρεις κάτι;
Από εμάς εξαρτάται η εκπαίδευση της νέας γενιάς. Χρέος μας είναι να κρατάμε ζωντανά κάποια πράγματα για να μπορέσουν να τα βρουν όταν τα αναζητήσουν. Θα έρθει η ώρα λοιπόν, αν είναι να έρθει.
Έτσι πρέπει να κρατήσουμε αρχεία και για την τριάδα “Σιδηρόπουλος – Γώγου – Άσιμος”.
Είχα πάθει ένα μικρό πολιτισμικό σοκ όταν ανακάλυψα τα ποιήματα της πολλά χρόνια πριν. Ήταν σε μια ιστοσελίδα του geocities μαζί με άλλους θησαυρούς. Δεν υπάρχει πια, δεν υπάρχει από καιρό, και είναι κρίμα. Μακάρι να είχα σώσει τότε περισσότερα πράγματα στον υπολογιστή μου.
Δεν μπορούσα να φανταστώ το χέρι αυτού του χαρούμενου κοριτσιού που γνώριζα απο τον κλασσικό ελληνικό κινηματογράφο να έχει τέτοια γραφή.
Και ξέρεις, έχω και εγώ μια ανηψιά. Δυο χρονών είναι και τα πρώτα της λογάκια περιέχουν στίχους του Ρουβά και της Βίσση. Μα έτσι πρέπει, δε με στεναχωρεί αυτό. Για όλα τα πράγματα έρχεται ο σωστός χρόνος. Αν είναι να έρθει…
Motorcycle boy
Συγνώμη που θα σας τη χαλάσω παιδιά, αλλά σαν γεροντότερος θα πρέπει να επισημάνω κάποια πραγματάκια:
Magica παιδί μου, έχεις κάποια λαθάκια στη Wikipedia. Η Γώγου δεν είχε καμιά σχέση με τον Άσιμο. Δεν ήταν δυνατό να έχει δηλαδή -μιάς και ήταν από διαφορετικά περιβάλλοντα, τα οποία χωρίζονταν από στεγανά. Η Κατερίνα ζούσε, τα τελευταία χρόνια της ζωής της με τον Στέφανο (επώνυμο μου διαφεύγει)τον τραγουδιστή των Next to Nothing. Γι’ αυτό και δεν έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής της στην απομόνωση. Τους τελευταίους μήνες ίσως -γιατί ακουγόταν πως είχαν χωρίσει με τον Στέφανο. Αλλά και πάλι είχε την κόρη της. Δεν έπαιρνε ναρκωτικά, αλλά αντικαταθλιπτικά. Ακουγόταν πως υπέφερε από κατάθλιψη και μάλλον είναι αλήθεια.
Αγαπητή country, το “στην Κ” του Σιδηρόπουλου δεν ήταν αφιερωμένο στη Γώγου. Για την ακρίβεια ο μακαρίτης είχε πολύ κακή άποψη για τη Γώγου (είπαμε -διαφορετικά στεγανά). Στο βιβλίο του Νταλούκα για το Ελληνικό Ροκ θα βρεις την κοπέλα για την οποία γράφτηκε το “Στην Κ”.
Και τέλος, παρακαλώ -μην ηρωοποιείτε τον Άσιμο. Ήταν αισχρός και καταδυνάστευε τους γύρω του. Ήταν και υπεύθυνος για τον βιασμό μιας κοπέλας και κρεμούσε γάτες στην αυλή του. Κι αυτά μπορείτε να τα βρείτε στο βιβλίο του Νταλούκα.
Υ.Γ.: Magica, σχετικά με την εκπαίδευση της νέας γενιάς -θα είχα να σου προτείνω κάποια ονοματάκια όπως Στίνας, Παναγούλης, Τσιρώνης, Μαρίνος κ.λ.π. Όλοι μακαρίτες και όλοι σημαντικοί. Αν και η “εκπαίδευση της νέας γενιάς” σαν όρος μου φέρνει αλλεργία, λόγω παιδικών ψυχολογικών.
magica
Πολύ μου αρέσει η τροπή που πήρε η συζήτηση. Κάπως έτσι μαθαίνουμε όλοι πραγματάκια.
Motorcycle boy στη Βίκιπαίδεια είμαι “υπεύθυνη” για τις πληροφορίες σχετικά με τη Φιλμογραφία, τα Βιβλία και τη Δισκογραφία της Κατερίνας Γώγου. Κοινώς για το έργο της. Τα υπόλοιπα στοιχεία ( οι δυό προτάσεις που μου αναφέρεις και διαμαρτύρεσαι) που αφορούν τη ζωή της προστέθηκαν αργότερα από άλλους χρήστες. Ελπίζω κάποιος που γνωρίζει περισσότερα για τη ζωή της να τα διορθώσει.
Έγραψα πριν ότι από εμάς εξαρτάται η εκπαίδευση της νέας γενιάς. Κι αυτό που εννοούσα είναι να διατηρήσουμε διάφορα πράγματα ώστε να τα βρει η νέα γενιά όταν (και αν) θελήσει να ψάξει.
Δεν έχω διαβάσει το βιβλίο του Νταλούκα, ελπίζω να μου δοθεί η ευκαιρία κάποια στιγμή. Θεωρώ όμως πως κατά κάποιο τρόπο το τρίο που ανέφερα δηλαδή Σιδηρόπουλος – Γώγου – Άσιμος χαρακτηρίζουν ένα μεγάλο κομμάτι της εποχής που έζησαν, χωρίς να υποννοώ δεσμούς ανάμεσα τους.
Υ.Γ. Δε μας χαλάς τίποτα, να μας διορθώνεις πάντα
country girl
αυτο με τις γατες και τον Ασιμο δεν μου αρεσε καθολου.(εχω γατο)
motorcycle boy: για το βιβλιο που αναφερεις δεν γνωριζω τιποτα. please θελω εκδοσεις.
εχω διαβασει απο Ακη Λαδικο, Δωρα Στυλιανιδου και Ντινου Δηματατη για τη ζωη του Σιδηροπουλου. το ενα ομολογω ειναι πολυ κακογραμμενο. δεν θυμαμαι σε ποιο απο τα τρια αναφερει για την Κατερινα Γωγου και για το τραγουδι. παραπληροφορηση! Thanks!
Motorcycle boy
Χαίρομαι που δεν είδες τις διορθώσεις μου αρνητικά -γιατί δεν ήταν αυτός ο σκοπός μου. Εάν μπορείς να αλλάξεις εκείνες τις ανακρίβειες -θα ήταν χρήσιμο. Αλλά δεν έχω πολύ επαφή με το σύστημα της Βικιπαιδεία για να ξέρω αν γίνεται, εφόσον δεν τις έγραψες εσύ. Μιλάω με καλή πρόθεση μόνο για όσα ξέρω (και πάλι ευχαριστώ που το αντιμετώπισες με καλή διάθεση) και έχω την απαίτηση, οι φίλοι μου να διορθώνουν και τις δικές μου ανακρίβειες. Γιατί έτσι είναι οι παρέες και έτσι πρέπει να λειτουργούν. Για την επίδραση του τριπτύχου που αναφέρεις, είναι μεγάλη κουβέντα -κάποτε ίσως κάνω σχετικό ποστ. Πάντως, δεν διαφωνώ με την άποψή σου -οι συγκεκριμένοι έχουν επιρροή στις νεότερες γενιές.
Άσχετο, με τα παραπάνω -αλλά σου έχω φορτώσει, χωρίς να σε ρωτήσω, τον συντονισμό των φίλων μας από Θεσσαλονίκη. Ελπίζω να τα πάτε καλύτερα από εμάς και να σας ζηλεύουμε σύντομα -γιου νόου γουάτ άι μιν.
country girl είναι η Ιστορία του Ελληνικού Ροκ από τον Μανώλη Νταλούκα. Εκδόσεις δεν θυμάμαι -μου το έκανε δώρο ο DCD στα γενέθλιά μου και αμέσως το δανείστηκαν κανα-δυο φίλοι μου. Δεν είναι κανένα τρομερό βιβλίο, είναι πολύ υποκειμενική η οπτική του σε κάποια θέματα, αλλά περιέχει πληροφορίες από πρώτο χέρι που είναι χρήσιμες. Κοντά στην Αθήνα είσαστε (νομίζω). Δεν πέρνεις το boy σου να έρθετε προς τα εδώ; Ευχαρίστως σου το δανείζω (άντε να δούμε πότε θα το τελειώσω κι εγώ). Ο Λαδικός κυκλοφορούσε αρκετά στην τότε μουσική σκηνή και ο Δηματάτης επίσης. Την άλλη κυρία δεν την ξέρω.
Από προσωπικές εμπειρίες λέω πως ο Άσιμος ήταν αισχρός. Φρικτό άτομο που γούσταρε να έχει αυλή και υποτακτικούς.
Ο Παυλάκης ήταν απλά κωλόπαιδο και ντίβα -σαν κάθε μεγάλο καλλιτέχνη υποθέτω. Τα καλύτερα παιδιά της “αρχαίας ελληνικής ροκ σκηνής” ήταν οι Socrates γι’ αυτό και ποτέ δεν πρόκοψαν.
Η Γώγου ήταν γεμάτη ψυχολογικά, ανασφάλειες και μέσα στην κατάθλιψη. Δύσκολο άτομο -αλλά μεγάλη ποιήτρια. Είχε και αντιστασιακή δράση στη χούντα, αν δεν ήταν ο Φίνος θα την είχαν καθαρίσει στα κρυφά. Για μένα, ένα μεγάλο μέρος των προβλημάτων της πήγαζε από τις ξεφτιλισμένες τακτικές του ΚΚΕ, από το οποίο την είχαν διαγράψει.
Αυτά με λίγα λόγια. Για περισσότερα -από κοντά, σε καμιά ταβέρνα.
Mantalena Parianos
MOTORCYCLE>>
Έχεις δίκιο για το ότι ο Σιδηρόπουλος είχε πολύ κακή άποψη για τη Γώγου. ΚΙ ΕΓΩ ΕΧΩ (πάντα είχα) – δεν θέλω να το αναλύσω εδώ γιατί θα μου την πέσετε.
Αυτό όμως δεν παίζει ΚΑΝΕΝΑ ΡΟΛΟ γιατί ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ το καλλιτεχνικό της έργο.
Έναν καλλιτέχνη δεν τον *κρίνω* από το αν έτρωγε με τα χέρια όπως ο Presley ή πήδαγε την ξαδέλφη του όπως ο Jerry Lee, αλλά από το τι μου *λέει* η τέχνη του. Και η Γώγου, ό,τι κι αν ήταν, έγραφε.
Αυτό “πάει” και στον Άσιμο.
Για τον οποίο, επιπλέον, μου λένε φίλοι μου ότι είχε υποστεί τόσα δεινά από την αστυνομία, ώστε παραφρόνησε – ίσως αυτό να δικαιολογεί τις γάτες και πολλά άλλα, γιατί όσοι τον πρόλαβαν έχουν να λένε και ότι τάϊζε τα ποντίκια στη Σόλωνος, μέσα σε κλουβιά…
country girl
για ταβερνα δεν ξερω. αμα θες σε κερναμε καμια μακαροναδα στη pasteria στο 66ο χλμ Ε.Ο. Αθηνων-Λαμιας.εκει δουλευει ο boy. μοιραζουμε και τα χιλιομετρα ετσι!
Motorcycle boy
Μωρέ Μανταλένα, ακουγόταν από κάτι αυτονομιστές της εποχής του Πολυτεχνείου πως ο Άσιμος ήταν χαφιές των μπάτσων στη χούντα. Δεν ήμουν εκεί και δεν ξέρω από πρώτο χέρι -πάντως, όσο τον έβλεπα εγώ, φασαρίες με τους μπάτσους δεν είχε. Πάντως, το γεγονός είναι αυτό ακριβώς. Άλλο η καλλιτεχνική προσφορά και άλλο η συμπεριφορά του ατόμου. Άλλωστε οι μεγαλύτεροι καλλιτέχνες διαχρονικά ήταν και τα μεγαλύτερα αρχίδια στην προσωπική τους ζωή (πάρντον μάι ίγκλις).
country καταγράφεται η πρόταση -θα το παλέψουμε να σας συναντήσουμε.
@
Μάγκες όλη η μουσική του Άσιμου και της Γώγου υπάρχει για κατεβασμα εδώ στις αντίστοιχες κατηγορίες: http://www.radio98fm.gr/download.html
Plateiakos
Μη γράφετε ότι σας κατέβει ρε παιδιά, όχι και χαφιές ο Ασιμος. Εφαγε τόσο ξύλο στη χούντα που οι γιατροί τον υποχρέωσαν να κυκλοφορεί με κράνοςμην τυχόν χτυπήσει τυχαία στο κεφάλι όσο “εδεναν” τα κατάγματα στο κρανίο του.
Ούτε γάτες κρέμαγε ούτε αίμα έπινε ο άνθρωπος. Ηταν ένας διαφορετικός τύπος αναρχικού. Σε αντίθεση με τους ανάρχες της εποχής μετά το πολυτεχνείο δεν συσπειρώθηκε γύρω από το γνωστό και ιστορικό βιβλιοπωλείο του Κωνσταντινίδη, έκανε τα δικά του.
Σε μιά φάση, μετά από τη σύλληψη κάτι γνωστών ατόμων, ο Ασιμος θεώρησε υπεύθυνο το μακαρίτη τον Κωσταντινίδη. Κατέβηκε βρίζοντας στην πλατεία, έλεγε “πίνεις το καφεδάκι σου ρε καριόλη και στέλνεις τα παιδιά στη στενή;”, έσπασε το ποδάρι μιας καρέκλας και πλάκωσε τον Κωσταντινίδη και το φίλο του.
Σε αυτό το περιστατικό ήμουν μπροστά. Μετά από μέρες κάποιοι λεβέντες του Κωσταντινίδη έπιασαν τον Ασιμο και τον σάπισαν στο ξύλο.
Για καιρό ο Νικόλας συκοφαντήθηκε από τους συντρόφους του, ίσως αυτό να τον πίκρανε πιό πολύ απ’όλα.
Οταν μιλάμε βέβαια για τον Κωνσταντινίδη, μιλάμε για έναν συνεπή αναρχικό αγωνιστή με σημαντική δράση ενάντια στη χούντα και την εξέγερση του Πολυτεχνείου.
Μετά την αυτοκτονία του η λάσπη σταμάτησε. Μην την τροφοδοτούμε ξανά, εκτός αν ξέρουμε κάτι έγκυρο.
@narch
Έχεις μάλλον λάθος για τη σχέση της Κατερίνας με τον Νικόλα. Την Κατερίνα τη γνώρισα δυστυχώς τα τελευταία χρόνια της ζωής της στο Rue de Marseille στη Μασσαλίας (‘91 λίγο αφότου είχε κλείσει το Μποχώρι κι ο “χώρος” είχε αρχίσει να μεταφέρεται στο συγκεκριμένο, στο Σέλας και το Δίλημμα που μόλις είχαν ανοίξει-εφόσον βλέπω ότι είμαστε της ίδιας γενιάς). Η ίδια λοιπόν μέσα στα ατελείωτα χασίματα της μου μίλαγε για το πρόσφατο τότε μαχαίρωμα, με αφορμή εκείνη, των δυο παιδιών στη Θεσσαλονίκη αλλά και κάτι που ποτέ δεν τη ρώτησα προκειμένου να μου το ξεκαθαρίσει. “Γυναίκα του Ασιμου, γκόμενα του Σιδηρόπουλου”. Το θυμάμαι με σιγουριά να ειπώθηκε ακριβώς έτσι από εκείνη γιατί μου είχε κάνει εντύπωση.
Στεναχωριέμαι τώρα που τα θυμάμαι. Μου έλεγε πως δεν της είχε μείνει κάτι που να της θυμίζει τον παλιό της ευατό και μια μέρα που επισκέφθηκε μια παλιά της φίλη βρήκε ένα βιβλίο με ποιήματα της και τον πήρε κρυφά για να θυμάται, να θυμάται πως ήταν και να μην ξεχάσει. Σ’ένα μικρό μπορντό βελούδινο τσαντάκι κουβαλούσε μαζί της το πιο όμορφο αντικείμενο που έχω δει. Ένα κράμα λάβας και κρυστάλλων με απιστευτα χρώματα καθώς έπαιζες μαζί του στο φως. Χανόταν σε αυτό κοιτώντας το ώρες ολόκηρες.
@narch
Επίσης δες και αυτό για Γώγου-Άσιμο
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=344586#344802
GEORGE 2112
BRAVO GIA TIN KALI DOULIA POU EHETE KANI,GIA NA MATHAINOUN I NEOTEROI GIA TIN KATERINA.AVRIO SIBLIRONONTE 13 HRONIA APO TO THANATO TIS.GIA OLOUS EMAS AFISE KLIRONOMIA TA GRAPTA TIS KAI TON DISKO ME TON KIRIAKO SFETSA.
SIMASIA EHI NA PARAMENIS ANTHROPOS……………
dream1
ΕΙΜΟΥΝ ΦΙΛΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑ. ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΥΛΟ.ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΝΙΚΟΛΑ. ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ. ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΜΑΣ ΧΩΡΙΣΤΗΚΑΝ ΚΑΠΟΤΕ. ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΚΟΝΤΑ. ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ. ΚΑΤΙ ΛΕΠΤΑ ΜΑΣ ΧΩΡΙΖΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ. ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΠΙΑ.ΕΧΩ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ,ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΕΙ ΜΑΖΙ ΑΤΕΛΕΙΩΤΕΣ ΩΡΕΣ ΝΑ ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ. ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΚΑΒΑΛΑΡΗΣ Η ΚΑΤΕΡΙΝΑ,ΠΕΡΙΦΑΝΟΣ. ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑ ΟΠΩΣ ΕΛΕΓΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΚΑΙ Η ΨΥΧΗ ΤΗΣ.
ΠΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ. ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΤΗΝ ΞΕΧΑΣΑ.
ΠΑΝΕ ΧΡΟΝΙΑ. ΔΕΝ ΛΥΠΗΘΗΚΑ ΠΟΥ ΄΄ΕΦΥΓΕ΄΄. ΑΥΤΟ ΖΗΤΟΥΣΕ ΠΑΝΤΑ. ΝΑ ΦΥΓΕΙ. ΚΑΙ ΕΦΥΓΕ ΟΠΩΣ ΑΥΤΗ ΗΘΕΛΕ, ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ, ΣΤΟ ΑΠΟΓΕΙΟ ΤΗΣ ΚΟΡΥΦΩΣΗΣ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΤΗΣ.
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΜΟΥ ΤΗΝ ΘΥΜΙΣΑΤΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ. ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΟ ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΙΜΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΑΝΟΙΞΑΝ ΑΛΛΑ ΠΕΔΙΑ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ.
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΞΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΣΕΣ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ ΠΟΥ ΑΦΟΥΓΚΡΑΣΤΗΚΑΜΕ ΜΑΖΙ.
Αίολος
Μπορεί κάποιος να μου πει πού μπορώ να βρω σκηνές ή ολόκληρη την ταινία “στο δρόμο”…;
Αν έχει κάποιος κατι να στείλει στο mail παρακαλώ…
deceiver
Παιδια που μπορω να βρω πληροφοριες για Σιδηροπουλο, Ασιμο και Γωγου? Καποιο βιβλιο ή σελιδα για παράδειγμα. Αν γινεται να ειναι και σωστες οχι του στυλ “Ο Ασιμος ηταν χαφιες”
θοδωρης
Γνωριζει καποιος αν η Γωγου την ειχαν συλλαβει ποτε η αστυνομια και γενικα περιστατικα απο τη ζωη της αν γνωριζει καποιος;
magica
Προσωπικά δε γνωρίζω, αν κάποιοι άλλοι γνωρίζουν περισσότερες λεπτομέρειες και βρεθούν σε αυτή τη σελίδα, μπορούν να τις μοιραστούν μαζί μας.
jason
Για τον “deceiver” (5.11.2006) και όποιους άλλους ενδιαφέρονται:
Γιώργου Ι. Αλλαμανή
“Βίος και Πολιτεία του Νικόλα Άσιμου ΔΙΧΩΣ ΚΑΒΑΤΖΑ ΚΑΜΙΑ”
(Εκδόσεις “ΝΕΑ ΣΥΝΟΡΑ”-Α.Α.ΛΙΒΑΝΗ, 2000)
Αγάπης-Βιργινίας Σπυράτου
“Κατερίνα Γώγου: ΕΡΩΤΑΣ ΘΑΝΑΤΟΥ”
(Εκδόσεις “ΒΙΒΛΙΟΠΕΛΑΓΟΣ”, 2007)
Για τον Π. Σιδηρόπουλο κυκλοφορούν διάφορα βιβλία, δυστυχώς όχι πολύ σπουδαία.
jason
Για τον “Αίολο” (9.10.2006):
Δεν υπάρχει ταινία με τίτλο “ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ”. Αυτός ήταν ο τίτλος του δίσκου που κυκλοφόρησε το 1981 από την ΕΜΙ, με τη μουσική του Κυριάκου Σφέτσα, που επένδυσε τα ποιήματα της Κατερίνας Γώγου (που απαγγέλει η ίδια) για τις ανάγκες της ταινίας του Παύλου Τάσιου “ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ” (1980). Κάτι σαν soundtrack της ταινίας.
Η ταινία κυκλοφορεί σε DVD, και ο δίσκος επανεκδόθηκε σε CD, σε περιορισμένα αντίτυπα από τα “Metropolis”.
Επίσης υπάρχουν σε DVD οι ταινίες “Βαρύ Πεπόνι” (του Π. Τάσιου) και “Όστρια-Το τέλος του παιχνιδιού” (του Ανδρέα Θωμόπουλου), στις οποίες επίσης πρωταγωνιστεί η Κατερίνα Γώγου.
magica
ευχαριστούμε για τις πληροφορίες jason
avakas
@Motorcycle Boy… νομίζω πως δεν γνωρίζεις πολλά ή γνωρίζεις κομμάτια και μονο της ζωης της… ολοι μας…
αυτα που λες για στεγανα και δεν ξερω εγω τι, δεν ισχύουν… στα ίδια σπίτια συχνάζανε με τον άσιμο…
και εγω δεν γνωρίζω πολλά, αλλα μην αναφέρουμε εικασίες και φαντασιώσεις…
την τελευταία της μέρα, δεν ξύπνησε μόνη. βγήκε έξω για να βρει μια φίλη της… και την βρήκε.
the_black_planet
Ρε Motorcycle Boy άσε τις παπαριές μωρή κουφάλα που το παίζεις και γνώστης.Κάθεσαι και πιστεύεις ό,τι διαβάζεις και μάλιστα από ρουφιάνους!Χτυπάτε τη μνήμη του Νικόλα γιατί όσο ήταν ζωντανός κλάνατε μαλί.Ουστ κουφάλες σας έφαγα!!!!!!!!
frangoulis
giasas onomazomai frangoulis zo stin ameriki prosopika tin katerina den tin ixera alla xero oti itan mia talantouxos ithopoios.ixera omos ta dio alla aderfia tis ton kosta pedikos mou filos kai tin argiro kai ton patera tis. kosta an diavaseis to minima tha xaro poli na matho gia sena, 40 xronia piso digeliotika aigiou me polles pedikes anamnisis.
Τατιάνα
Τα χρόνια της εφηβείας μου τα πέρασα στα Εξάρχεια των αρχών της δεκαετίας του ‘90. Οι εμπνευστικές φυσιογνωμίες της Γώγου,του Άσιμου και του Σιδηρόπουλου είχαν αποχωρήσει,είτε απ’ τη ζωή είτε απ’την “πλατεία”.Υπήρχε ωστόσο ένας ποιητικός απόηχος που επηρέαζε την πολιτική μας αντίληψη,τα διαβάσματά μας,τον τρόπο που ερωτεύομασταν. Μ’ άρεσε όλο αυτό αν και μελαγχολούσα που δεν έζησα στις ίδιες εποχές μαζί τους… Συμφωνείτε πως η δεκαετία του ‘90 ήταν η αρχή των “καιρών χωρίς όνομα και πρόσωπο”;σ’ ένα ποιημα της Κατερίνας που κουβαλούσα πάντα μαζί μου τότε γραμμένο σ’ ένα χαρτί βρίσκω το στίγμα των τωρινών καιρων:
“Αυτός εκεί
ο συγκεκριμένος άνθρωπος
είχε μια συγκεκριμένη ζωή
με συγκεκριμένες πράξεις.
Γι’ αυτό και
η συγκεκριμένη κοινωνία
για το συγκεκριμένο σκοπό
τον καταδίκασε
σ’ έναν αόριστο θάνατο.”
από την πρώτη της ποιητική συλλογή,το “τρία κλικ αριστερά”
Trackbacks
Link for trackback: