αφήσαμε πίσω μια γνωστή φτωχομάνα να βογκάει με όλα όσα της συμβαίνουν αυτές τις μέρες λόγω ΔΕΘ. Μέσα σε όλα τα καλούδια λοιπόν, ανακάλυψα κατά την επιστροφή μου την πραγματικά αναγουλιαστική επιστολή που έδωσαν 9 δήμαρχοι της Θεσσαλονίκης στον πρωθυπουργό για το θέμα των στρατοπέδων της πόλης.

Δε ξέρω τι ακριβώς είχε στο μυαλό του ο πληρωμένος γραφιάς (βλέπε προηγ.ποστάκιον σχετικά με τους γραφιάδες) αλλά αδυνατώ να πιστέψω οτι αυτό το γλειώδες κείμενο αντικατοπτρίζει τα θέλω των κατοίκων της πόλης, κατοίκων που ΑΠΑΙΤΟΥΝ τα στρατόπεδα για χώρους πρασίνου. Θεωρώ απίστευτο το ότι έχουμε ψηφίσει δημάρχους που αντί να απαιτούν με πυγμή όλα όσα μας ανήκουν, παρακαλάνε σαν τα ζητιανάκια του δρόμου να πάρουμε τα χαρομάντηλα τους.

Νιώθω… νιώθω πραγματικά ηλίθια αυτή τη στιγμή. Νιώθω άρρωστη με την ποιότητα της πολιτικής αυτής της χώρας. Τι να πρωτοσχολιάσω από αυτό το κείμενο; Για ποια φράση να πρωτοβρίσω;

Έχει καταλάβει κανείς πως ΔΕΝ ΠΑΡΑΚΑΛΑΜΕ για τους χώρους των στρατοπέδων; Έχει καταλάβει κανείς πως ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ αυτούς τους χώρους;

Ακολουθεί το κείμενο για να σας φτιάξει η διάθεση. Αυτό το κείμενο ονομάζεται πολιτική Ελλάδας και δόθηκε στον πρωθυπουργό κατα τη διάρκεια της επίσκεψης του στη ΔΕΘ. Και ναι αυτή τη μαλακία επιστολή την υπέγραψαν 9 δήμαρχοι της Θεσσαλονίκης.

Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,

Η πόλη της Θεσσαλονίκης ευτύχησε να φιλοξενεί πολλά στρατόπεδα-προπύργια τότε εδραίωσης της Εθνικής Κυριαρχίας, πνεύμονες οξυγόνου στη συνέχεια μιας άναρχα-αυθαίρετα αναπτυσσόμενης πόλης που οι πολίτες της ασφυκτιούσαν από τη μόλυνση και συνθλίβονταν κάτω από τους όγκους του μπετόν.

Και όταν αργότερα ο στρατηγικός σχεδιασμός για την Άμυνα της χώρας προέβλεπε ότι τα στρατόπεδα έπρεπε να μεταφερθούν εκτός πόλεων, τα στρατόπεδα λειτούργησαν σαν πνεύμονες ζωής.

Από τότε άρχισαν να χτίζονται οικοδομήματα που κάλυπταν βασικές κοινωνικές ανάγκες. Παραχωρούνταν τμήματα αλλά και ολόκληρα στρατόπεδα για να χτιστούν σχολεία, εκκλησίες, γήπεδα, πλατείες, προκειμένου να περιοριστούν κάπως οι αρνητικές επιπτώσεις από την παντελή έλλειψη κοινωνικών υποδομών.

Αλήθεια ποιος θα τολμούσε σήμερα να πει, πως ήταν αντίθετος με εκείνη την οικοδόμηση;

Και πού θα χτιζόταν τα, 4^ο , 2^ο και 15^ο Δημοτικά Σχολεία της Καλαμαριάς;

Και πού θα πήγαιναν σχολείο τα παιδιά της Σταυρούπολης, της Πολίχνης, των Δυτικών Συνοικιών;

Και πόσο ανεκτή θα ήταν η ζωή στη Νεάπολη χωρίς την οικοδόμηση του στρατοπέδου «Στρεμπενιώτη»;

Και βέβαια συνεχίζουν να υπάρχουν ανάγκες για σχολεία, εκκλησίες, γήπεδα, δημαρχεία…

Όμως σήμερα το ζητούμενο δεν είναι η ζωή  στην πόλη. Σήμερα υπάρχει η αντίστροφη κίνηση. Οι πολίτες εγκαταλείπουν την πόλη που δεν μπορεί να διασφαλίσει μια ανεκτή ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ. Αύριο η ζωή στην πόλη θα είναι αφόρητη, αν συνεχίσουμε να αδιαφορούμε γι‘ αυτήν, αν δεν κάνουμε ΠΡΑΞΗ τα ωραία ΛΟΓΙΑ που εκφωνούμε κάθε χρόνο στις 5 Ιουνίου τότε που… γιορτάζουμε το φυσικό περιβάλλον, αν δεν αξιοποιήσουμε  τα εναπομείναντα στρατόπεδα σαν πνεύμονες ζωής, τόπους αναψυχής, οάσεις πνευματικής – καλλιτεχνικής δημιουργίας.

Σήμερα είναι επιτακτική η ανάγκη να παρθούν γενναίες αποφάσεις. Αν νοιαζόμαστε για το περιβάλλον, για την ποιότητα  ζωής των πολιτών της άλλοτε φτωχομάνας Θεσσαλονίκης – που την οραματιζόμαστε πρωτεύουσα των Βαλκανίων -, τα στρατόπεδα «Κόδρα», «Παύλου Μελά», «Καρατάσσιου», όλα τα στρατόπεδα της Θεσσαλονίκης να γίνουν ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΑ ΠΑΡΚΑ. Το επιτάσσει η ιστορία της πόλης. Το οφείλουμε στις γενιές που έρχονται.

Η επίκληση του ν.2745/99 για τη μερική οικοδόμηση των στρατοπέδων είναι θεμιτό να προβάλλεται από την ηγεσία του Στρατού που νοιάζεται να καλύψει τις οικιστικές ανάγκες των αξιωματικών. Πιστεύουμε όμως ότι εσείς, ο  ηγέτης της χώρας που ατενίζει το μέλλον με αυτοπεποίθηση, με όραμα,  θα δώσετε λύση στο θέμα της στέγασης των αξιωματικών και παράλληλα θα διατηρήσετε ζωντανό το όραμα για μια ανθρώπινη πόλη.

Αν ο νόμος στέκεται εμπόδιο σ‘ αυτήν την προοπτική, αν εξαιτίας του η πόλη είναι καταδικασμένη σε μαρασμό, να αλλάξει ο νόμος. Υπάρχουν εκτάσεις σε καλύτερες τοποθεσίες -χωρίς ιδιαίτερο κόστος-, που μπορούν να λύσουν το στεγαστικό πρόβλημα.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Ακούστε τα μηνύματα των καιρών, αφουγκραστείτε τις αγωνίες των πολιτών της Θεσσαλονίκης, χαρίστε ΕΛΠΙΔΑ σε αυτούς που αγωνιούν για την προοπτική αυτής της πόλης, χαρίστε ζωή, όραμα για αναβάθμιση της ποιότητας ζωής στη Δυτική, στην Ανατολική, σ’ ολόκληρη τη Θεσσαλονίκη.

Η βέλτιστη αξιοποίηση των στρατοπέδων είναι «εκ των ουκ άνευ».

Υπάρχουν σε όλα τα στρατόπεδα κτίρια ευρύχωρα, ικανά να φιλοξενήσουν πολυποίκιλες κοινωνικές δράσεις, δράσεις παιδείας, πολιτισμού – Αθλητισμού και να καλύψουν σε μεγάλο βαθμό τις ελλείψεις σε κοινωνικές υποδομές στην Καλαμαριά, στη Σταυρούπολη, στην Πολίχνη, στη Μενεμένη, στους Αμπελόκηπους, στον Εύοσμο, στο Ελευθέριο -  Κορδελιό, στη Θεσσαλονίκη.

Και τα υπόλοιπα τμήματα των στρατοπέδων να γίνουν πρότυπα μητροπολιτικά πάρκα – καύχημα για τη Θεσσαλονίκη που σήμερα στον τομέα αυτό υστερεί έναντι αρκετών βαλκανικών μεγαλουπόλεων. Τα στρατόπεδα μετεξελισσόμενα σε Μητροπολιτικά Πάρκα, θα είναι ένα διαχρονικό μνημείο προσφοράς του Ελληνικού Στρατού, της Ελληνικής Πολιτείας στο Έθνος, στους πολίτες της Θεσσαλονίκης.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Η παραχώρηση των στρατοπέδων στις τοπικές κοινωνίες είναι το αίτημα των καιρών, είναι διακηρυγμένη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας και δική σας. Είναι το όραμα της νεολαίας της Καλαμαριάς, της Σταυρούπολης, της Νεάπολης, της Πολίχνης, της Ευκαρπίας, των Αμπελοκήπων, της Μενεμένης, του Ευόσμου, του Ελευθερίου Κορδελιού, των πολιτών ολόκληρης της Θεσσαλονίκης, είναι απαίτηση σύσσωμης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όπως εκφράστηκε με ομόφωνη απόφαση της ΤΕΔΚ ν. Θεσσαλονίκης το 2003. Εκφράζει τη βούληση  των κοινωνικών φορέων και τον πολιτικό κόσμο όλης της Θεσσαλονίκης στην προοπτική ανύψωση της αίγλης της και ανάδειξής της σε ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ πόλη σε θέματα περιβάλλοντος.

Σ’ εσάς, Μακεδόνα Πρωθυπουργέ, έλαχε ο κλήρος να πάρετε τη μεγάλη απόφαση. Και με τη δημιουργία μνημείων της φύσης που θα είναι ζηλευτά στο διάβα των αιώνων θα δώσετε τη δυνατότητα στις γενιές που έρχονται να καυχιούνται ότι η Ελληνική Πολιτεία δεν τους κληροδότησε απλά ένα Λευκό Πύργο-φυλακή κάποτε των ανθρώπων, αλλά ο Έλληνας Πρωθυπουργός, ο Κώστας Καραμανλής, σαν άλλος Σόλων, άφησε ελεύθερη μια έκταση γης για να γίνει ΠΝΕΥΜΟΝΑΣ ΖΩΗΣ, μια ΟΑΣΗ ΠΡΑΣΙΝΟΥ.

ΟΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ

ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΗΣ:                          ΣΑΒΒΑΣ ΣΕΡΑΣΙΔΗΣ

ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ:                          ΛΑΖΑΡΟΣ ΚΥΡΙΖΟΓΛΟΥ

ΕΥΚΑΡΠΙΑΣ:                                 ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΑΝΤΑΖΟΓΛΟΥ

ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ:                              ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ – ΚΟΡΔΕΛΙΟΥ:         ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΛΑΦΑΖΑΝΙΔΗΣ

ΜΕΝΕΜΕΝΗΣ:                                ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΚΤΣΕΛΗΣ

ΝΕΑΠΟΛΗΣ:                                  ΝΑΘΑΝΑΗΛ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΥΟΣΜΟΥ:                                     ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΤΖΗΒΡΕΤΤΑΣ

ΠΟΛΙΧΝΗΣ:                                   ΚΩΣΤΑΣ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ

τόσο γλύψιμο δεν έχω ματαξαναδεί στη ζωή μου…
με τις υγείες σας και περαστικά μας