Η μοναξιά στην παγανιστική γιορτή του έρωτα
Διαβάζω πως 8 εκατομμύρια άτομα στην Αμερική παραδέχονται πως στέλνουν δώρα στον εαυτό τους εκείνη την ημέρα. Είμαι σίγουρη πως το ίδιο κάνουν και αρκετά άτομα στην Ελλάδα για να κάνουν εφέ στον περίγυρο τους.
Τελικά τι είναι αυτή η γιορτή; Και τι δουλειά έχει αυτός ο Βαλεντίνος με τον Έρωτα; Δεν υπάρχει καμία σχέση, καμία διασύνδεση και καμία λογική.
Η μόνη σχετική με την ημέρα αυτή γιορτή, είναι μια παγανιστική γιορτή των Ρωμαίων γνωστή ως Λουπερκάλια. Μια ημέρα στην οποία γινόταν όργια και θυσίες προς τιμήν της γονιμότητας (η γιορτή αυτή έχει σχέση και με τις απόκριες).
Δε θα σταθώ στο γνωστό “γιορτή των ανθοπωλείων και των καταστηματαρχών”. Αυτοί μια χαρά κάνουν την δουλειά τους και καλά κάνουν.
Προσπαθώ όμως να καταλάβω πως γίνεται να γιορτάζουν κάποια άτομα τα Λουπερκάλια και όχι ας πούμε τον ιερό γάμο της Ήρας και του Δία. Έχει καμιά διαφορά; Η μία είναι παγανιστική γιορτή και η άλλη όχι; Και πως διάολο μπορεί κάποιος να συνδυάσει έναν μάρτυρα της Χριστιανικής εκκλησίας με τον Θεό του Έρωτα;
Προσπαθώ γενικότερα να καταλάβω ποια είναι η σπουδαιότητα της ημέρας αυτής. Όταν αγαπάμε και είμαστε ερωτευμένοι, είμαστε κάθε μέρα και όχι μια συγκεκριμένη ημέρα. Εκδηλώνουμε όσα νιώθουμε κάθε στιγμή με χιλιάδες τρόπους. Ο έρωτας δε χρειάζεται δώρα, είναι από μόνος του δώρο. Ο έρωτας δε χρειάζεται γιορτή. Είναι από μόνος του γιορτή. Ο έρωτας δε χρειάζεται Άγιους γιατί είναι από μόνος του ιερός.
Όταν νιώθουμε μοναξιά, τη νιώθουμε στο πετσί μας κάθε λεπτό. Είναι εκεί, στο ταβάνι και στους τέσσερις τοίχους, στο άδειο βλέμμα που κολλάει στο κενό, στα σιωπηλά ουρλιαχτά μας.
Πως γίνεται αλήθεια, μια άσχετη συνήθεια χωρίς λογική να λειτουργεί τόσο καταπιεστικά στο μυαλό των ανθρώπων ώστε να στέλνουν μόνοι τους δώρα στον εαυτό τους την ημέρα εκείνη;
Δε θα αλλάξει κάτι με ένα δώρο κι ένα λουλούδι.
photo via
Δημοσιεύτηκε από τη magica στις 10.02.2008 | Κατηγορία: Γενικά 4 Comments »
4 σχόλια στο “Η μοναξιά στην παγανιστική γιορτή του έρωτα”
mel
Προσωπικά δε λαβαίνω υπόψη τι κάνουν γενικότερα οι Αμερικάνοι. Λυπάμαι αν φαίνομαι κάθετη αλλά… λίγες οι φωτεινές εξαιρέσεις.
magica
ε καλά, δε μπορείς να πεις ότι και οι Έλληνες είναι φωτεινά παραδείγματα…
(εκτός κι αν αρχίσουμε να λέμε πάλι για Αρχαία Ελλάδα)
mel
Χαχα όχι, δεν είπα για τους Έλληνες τίποτα. Εξάλλου αναφερόμουν αποκλειστικά στα 8 εκατ. Αμερικάνων που κάνουν δώρο στον εαυτό τους. Την καλημέρα μου.
popelix
Μα τι εμπνευσμένο ποστίδιο είναι αυτό για τον Βαλεντάιν! Επιτρέπεται η μερική αναδημοσίευση (με αναφορά στην πηγή φυσικά); Πολύ θα το χαρώ να το μοστράρω και εγώ στις 14/2, έστω και ως αντίγραφο! Φίνο και το ιστολόγιο, μπήκε στα αγαπημένα.
Trackbacks
Link for trackback: