Λοιπόν η μόνη δουλεία της Λυκογυναίκας είναι να μαζεύει κόκαλα. Μαζεύει κυρίως αυτά των ζωικών ειδών που βρίσκονται υπό απειλή εξαφάνισης ανά τον κόσμο.
Η σπηλιά της είναι γεμάτη από κόκαλα όλων των ειδών των πλασμάτων της ερήμου, όπως κροταλιών, ελαφιών, κορακιών, αλλά η αδυναμία της είναι οι Λύκοι!

Κρύβεται παραμονεύοντας στις σκιές και σέρνοντας εμφανίζεται μέσα από τα βουνά και τους ξεροπόταμους, ψάχνοντας για κόκαλα Λύκων και όταν έχει συγκεντρώσει ένα ολόκληρο σκελετό, όταν και το τελευταίο κόκκαλο συναρμολογηθεί και μπει στη θέση του, καθώς το χλωμό γλυπτό του πλάσματος είναι απλωμένο ολόκληρο μπροστά της, τότε αυτή καθισμένη κοντά στη φωτιά σκέφτεται τι θα τραγουδήσει!
Όταν είναι πια αποφασισμένη σηκώνεται όρθια πάνω από το πλάσμα κι αρχίζει να τραγουδά με τη δυνατή φωνή της.

Και τότε σιγά-σιγά φυτρώνει σάρκα γύρω από τα οστά και τα τυλίγει!
Η Λυκογυναίκα τραγουδά όλο και πιο δυνατά, ενώ το πλάσμα ζωντανεύει όλο και περισσότερο, μέχρι που η ουρά του σηκώνεται όρθια και στέκεται τεντωμένη.
Και καθώς η Λυκογυναίκα συνεχίζει να τραγουδά, ο Λύκος αρχίζει να αναπνέει. Όμως καθώς το τραγούδι βροντά ασταμάτητα, όλο το έδαφος της ερήμου σείεται και το πλάσμα ανοίγει τα μάτια του, στέκεται στα τέσσερα πόδια του και αρχίζει να τρέχει μέσα στο φαράγγι.
Κάποια στιγμή στο τρεχαλητό του πέφτει και χτυπά στο ένα του πλευρό, ξαφνικά ο Λύκος μεταμορφώνεται σε γυναίκα που γελάει δυνατά και τρέχει ανάλαφρα, όπου και τελικά χάνεται.
Κι έτσι να θυμάστε, πως αν βρεθείτε κοντά σε κάποια έρημο και κοντεύει το ηλιοβασίλεμα και τυχαίνει να έχετε χαθεί, μπορεί κάποια Λυκογυναίκα να σας δει και να σας συμπαθήσει.
Αν γίνει κάτι τέτοιο θα είσαστε σίγουρα τυχεροί γιατί ίσως να σας δείξει κάτι από τα βάθη της ψυχής……!

άγνωστης προέλευσης