Γιατί το σουβλατζίδικο της γωνίας είναι πιο σύγχρονο από τα νοσοκομεία της πόλης
Είναι αρκετό καιρό τώρα, που μου έχει κάνει εντύπωση η τηλεφωνική εξυπηρέτηση συγκεκριμένου σουβλατζίδικου της γειτονιάς μου. Δεν ανήκει σε καμιά μεγάλη αλυσίδα καταστημάτων, ένα απλό σουβλατζίδικο είναι. Με ηλεκτρονικό υπολογιστή.
Δε ξέρω τι σύστημα χρησιμοποιεί και μάλλον δε με νοιάζει κιόλας.
Το θέμα είναι πως όταν τηλεφωνώ, αναφέρω απλά την παραγγελία, μου λένε ευχαριστώ και το κλείνουν.
Την πρώτη φορά που συνέβη, έμεινα με το ακουστικό στο χέρι να αναρωτιέμαι πως διάολο θα μου φέρουν την παραγγελία εφόσον δε με ρώτησαν που μένω.
Η παραγγελία ήρθε κανονικότατα όμως, κι εγώ έμεινα σαν χαζή να αναρωτιέμαι τι έγινε.
Μετά από μερικές παραγγελίες που ακολούθησαν, συνήθισα αυτό το νέο σύστημα εξυπηρέτησης.
Χθες κοιτούσα την εκτυπωμένη απόδειξη, η οποία εκτός από την παραγγελία, περιέχει τη διεύθυνση, το τηλέφωνο μου καθώς και πρόσθετες πληροφορίες που θα βοηθήσουν τον πακετά να βρει το σπίτι. Υπάρχουν επίσης η ημερομηνία και η ώρα που έγινε η παραγγελία.
Αυτό που μπορώ να φανταστώ, είναι πως με κάποιο τρόπο συνδέουν την τηλεφωνική γραμμή με μια βάση δεδομένων η οποία περιέχει τα στοιχεία μου.
Δε ξέρω ποιος προγραμματιστής σκέφτηκε να δημιουργήσει κάτι τέτοιο κι αν χρησιμοποιούν κι άλλα σουβλατζίδικα το ίδιο σύστημα. Όποιος και να το σκέφτηκε όμως, είναι μεγάλη γάτα.
Κι όπως σκεφτόμουν όλα αυτά, ερχόταν συνεχώς στο μυαλό μου η κάκιστη εξυπηρέτηση των νοσοκομείων της πόλης που μπορεί να σε οδηγήσει στην παράνοια.
Πως γίνεται ρε γαμώτο το σουβλατζίδικο της γωνίας να διαθέτει καλύτερο τρόπο τηλεφωνικής εξυπηρέτησης μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή από ένα νοσοκομείο;
12 σχόλια στο “Γιατί το σουβλατζίδικο της γωνίας είναι πιο σύγχρονο από τα νοσοκομεία της πόλης”
prince
To συστημα αυτο υπαρχει εδω και αρκετα χρονια νομιζω. Τωρα η απαντηση γιατι το σουβλατζιδικο εχει καλυτερη εξυπηρετηση, ειναι εντελως απλη. Τα χρηματα που βγαζει ο σουβλατζης εξαρτωνται απο την υπηρεσια που παρεχει, και οσο πιο γρηγορα και ευκολα παραδωσει ο delivery την παραγγελια, τοσο περισσοτερες παραγγελιες θα παραδωσει στη βαρδια του. Τα νοσοκομεια δε νοιαζονται για κατι τετοιο. Ειναι δημοσιο, τα εχεις πληρωσει ετσι και αλλιως, ειτε σε εξυπηρετουν, ειτε οχι.
magica
prince πιθανότατα να υπήρχε και από παλιά, εγώ πρώτη φορά το συνάντησα εδώ και μου έκανε εντύπωση
Πάντως δεν είμαστε πολύ κρίμα να ταλαιπωρούμαστε με τόσο απαρχαιωμένα συστήματα στα νοσοκομεία, την ώρα που ένας σουβλατζής έχει λύσει το πρόβλημα;
attackta
Πολύ απλό είναι: Το σουβλατζίδικο είναι προσωπική ιδιωτική επιχείρηση, και αυτός που το έχει το πονάει, ενώ στο κάθε νοσοκομείο όλοι είναι υπάλληλοι ή προσωρινοί (στην αιρετή διοίκηση αναφέρομαι..).
Δυστυχώς αυτή είναι η Ελλάδα!
Καλό σου βράδυ, σε παρακολουθώ με ενδιαφέρον:)
criss
Για αρχή αν και δεν ξέρω πόσοι γιορτάζουν απο εδώ - ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!
Όσον αφορά το θέμα σου είναι απλό!
το σουβλατζίδικο είναι ιδιωτικη επιχείρηση ενω το νοσοκομείο είναι δημόσιο(που θα πει εξοπλιστικά προγράμματα, μίζες) και τα ρέστα δικά σας!
bizwriter
Why business succeeds on the web and government mostly fails
magica
@biz writer είναι άξιο μελέτης θα το διαβάσω καλύτερα αργότερα.
(πάλι καλά που το economist.com έβγαλε το κείμενο μια ημέρα μετά από εμένα και δε θα με κράζουν για απουσία reference - βλακ χιούμορ των ημερών)
sadmanivo
Πρόκειται για ένα απλό προγραμματάκι εμπορικής εφαρμογής το οποίο εφόσον διατίθεται γραμμή ISDN κάνει αναγνώριση κλήσης και ανοίγει αυτόματα την καρτέλα του πελάτη με όλα τα ήδη καταχωρημένα στοιχεία όπως διεύθυνση, όνομα, όροφο αλλά και σημειώσεις του τύπου “μακάκας” ή “προσοχή, συνήθως πληρώνει με 50ευρα” κλπ κλπ. Απλό. Κοστίζει από 1.200 μέχρι … πολλά, και σηκώνει ένα περιορισμένο πελατολόγιο (ας πούμε μέχρι 999 καταχωρήσεις), αλλά και μέχρι 2-3 ταυτόχρονες κλήσεις.
Το νοσοκομείο είναι άλλη ιστορία. Χιλιάδες “πελάτες”, δεκάδες ταυτόχρονες κλήσεις κι ένα κάρο υπηρεσίες. Πάντως το Παπαγεωργίου - αν το δοκίμασες - έχει έναν διαφορετικό αέρα … ακόμα. Αρχείο ασθενών με καταχωρημένα στοιχεία και ιστορικό, προεξέταση για την εκτίμηση του επείγοντος και κάτι άλλα ψιλά, το κάνουν να διαφέρει από τα υπόλοιπα στη Θεσ/νίκη.
Ξέρω, είπα πολλά και άχρηστα επί της ουσίας. Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω γι’ αυτή τη μπανανία που λέγεται Ελλάδα…
magica
μια χαρά τα είπες sadmanivo, μάθαμε και για την εφαρμογή του σουβλατζίδικου με την ευκαιρία
Στο Παπαγεωργίου όντως είναι κάπως διαφορετικά τα πράγματα όσον αφορά τη χρήση υπολογιστών. Δεν περνάς μέσα αν δε σε φακελώσουν πρώτα.
Trackbacks
Link for trackback: