Επιστροφή στην πόλη
Οι μέρες πέρασαν και χθες το βραδάκι επέστρεψα στη Θεσσαλονίκη. Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν επέστρεψα ίδια. Τουλάχιστον ως προς το χρώμα μια και δεν είμαι απλά κόκκινη αλλά τσουρουφλισμένη τελείως. Προς το παρόν κάνω παρέα με ένα σωληνάριο Bepanthol μήπως και ηρεμήσει το δέρμα λίγο από το κάψιμο.

Χθες κατάφερα να κάνω την πρώτη μου βουτιά σε μια υπέροχη θάλασσα. Πρώτη φορά στη ζωή μου έκανα το πρώτο μπάνιο του καλοκαιριού ήδη καμμένη από τον ήλιο. Συνήθως πηγαίνω άσπρη και φεύγω στο πιο κόκκινο μου. Πλέον μπορώ να εγγυηθώ σίγουρα πως το ίδιο αποτέλεσμα δημιουργείται και με το σκάψιμο - τσάπισμα - ξεχορτάριασμα.
Επι τρεις μέρες είχαμε έναν σχεδόν χειμωνιάτικο καιρό μια και έβρεχε καταρρακτωδώς και είχε αρκετό κρύο. Φυσικά αυτό καλό μας έκανε τελικά μια και η γη το χρειαζόταν.
Η απεξάρτηση από την τεχνολογία και τις ευκολίες έστω και για λίγες ημέρες, μας φέρνει πιο κοντά στις πραγματικές μας ανάγκες. Όσο έλειπα, άνοιξα για 5 λεπτά το ραδιόφωνο στο mp3player μου, άκουσα για το σεισμό στην Πελοπόνησσο τυχαία και το έκλεισα. Δεν το άνοιξα ξανά, δεν ήθελα να ακούσω, μπορούσε να περιμένει λίγες μέρες μέχρι να επιστρέψω.
Μέσα σε όλα, βρέθηκα να παρακολουθώ το γάτο μου να κυνηγάει ένα εχμμ μεγαλούτσικο φίδι. Είχα χρόνια να δω φίδι εκεί και ο γάτος μου δεν είχε ξαναδεί. Φοβήθηκα μην τον τυλίξει και τον τσιμπίσει και αναρωτιόμουν πως διάολο θα κατάφερνα να τα χωρίσω σε μια τέτοια περίπτωση. Ξέρω πως δεν είναι πολύ καλό αυτό που λέω, αλλά τα σιχαίνομαι τα φίδια. Ευτυχώς με λίγες άγριες φωνές κατάφερα να συγκρατήσω το γάτο και να δώσω την ευκαιρία στο φίδι να εξαφανιστεί. Τις υπόλοιπες μέρες, ο γάτος έγινε κυριολεκτικά σπιτόγατος και του έφυγε κάθε διάθεση για εξερευνήσεις στο κτήμα.
Λόγω βροχής, το χώμα είχε μαλακώσει αρκετά κι έτσι βρήκαμε ευκαιρία να σκάψουμε για να φυτέψουμε τα μικρά φυτά που μεγάλωσα από σπόρους τον προηγούμενο μήνα. Έχω πάνω στο γραφείο μου σε περίοπτη θέση, μια μικροσκοπική κόκκινη ντοματούλα. Ήταν η πρώτη που ωρίμασε και την έφερα μαζί μου για να μου θυμίζει τη γη. Ίσως είναι το μόνο προϊόν που υπάρχει σε μεγάλη ακτίνα γύρω από το σπίτι μου αυτή τη στιγμή, που μεγάλωσε χωρίς φάρμακα και πίεση.
Tags: Χαλκιδική
Δημοσιεύτηκε από τη magica | Κατηγορία: Γενικά



















6 σχόλια στο “Επιστροφή στην πόλη”
anisixos
Και τι μας νοιαζει;;
magica
@anisixos και τι με νοιάζει αν σε νοιάζει;
Δε σε υποχρεώνει κανείς να διαβάζεις όσα γράφω κι αν δεν με απατά η μνήμη μου αυτό είναι το προσωπικό μου blog στο οποίο γράφω ότι θέλω
~~A~~
Anisixos is back!Magica δεν το διαβάζεις το παιδί!Φτιάχνει μια λίστα με blogs που αξίζουν και blogs που δεν αξίζουν!…
Πάντως πολύ ωραία αυτό να απομακρύνεσαι από τεχνολογία και όλα και να ηρεμείς μερικές μέρες!
Ardalion
Είδα αυτό το χέρι με πόση τρυφερότητα φιλοξενεί τα βρέφη-ντοματάκια και συγκινήθηκα. Για πρώτη φορά στη βεράντα μου αναπτύσσεται ένα μποστάνι δύο μέτρα ύψος κατάφορτο με κίτρινα άνθη που δένουν κάθε μέρα σε πράσινα νεογνά ντομάτας. Και μου έδωσες μια πρόγευση του λαμπερού κόκκινου. Καλή σοδειά!!! Και στους δυο μας…
spyros1000
Το περασμένο Σάββατο 07 Ιουνίου 2008, βραδινή ώρα, γύρω στις 22:00, ένας ασυνείδητος οδηγός παρέσυρε, τραυμάτισε σοβαρότατα και εγκατέλειψε στο δρόμο την ξαδέλφη μου Κατερίνα Τσιγαρίδα, καθώς εκείνη διέσχιζε την διάβαση της στάσης Μετρό «Μεγάρου Μουσικής» επί της Βασιλίσσης Σοφίας, στο ρεύμα καθόδου με κατεύθυνση το «Hilton».
Παρακαλώ θερμά την προώθηση του μηνύματος προς πάσα δυνατή κατεύθυνση για τον εντοπισμού του οδηγού.
Αν οποιοσδήποτε γνωρίζει ο,τιδήποτε, παρακαλώ να επικοινωνήσει με την Δ/νση Τροχαίας Καισαριανής ή στα τηλέφωνα 6944 469 667 και 6949 076 887.
giannis kafatos
ax, τι ωραία, κι εγώ λέω να την κάνω, έστω μέχρι την κυριακή, αφού δευτέρα … διακονώ και πάλι το … λειτουργηγημά μου (τρομάρα μου). Προφανώς θα έχουμε μαζί μπεπανθόλ και αντιηλιακά (οι στυλοβάτες των θερινών αποδράσεων)Ελπιζω να το ‘φχαριστηθούν τα βλαστάρια μου!

Trackbacks
Link for trackback: