Τα εφτά πέπλα
Θα πέρασαν θαρρώ, πολλά χρόνια από τότε. Σε εκείνον τον μακρινό τόπο όμως, ο χρόνος έχει τους δικούς του ρυθμούς. Δεν μοιάζει με το δικό μας. Σαν περνάς ανάμεσα από τα εφτά πέπλα που αποτελούν επισήμως τα σύνορα ανάμεσα στο δικό μας τόπο και σε εκείνον, ο χρόνος παύει να έχει σημασία.
Κάθε πέπλο έχει το δικό του χρώμα και όνομα, μα είναι ονόματα κρυφά, ξεχασμένα από το χρόνο. Μονάχα μερικά ξωτικά θυμούνται ακόμα τα αρχέγονα ονόματα τους, μα δε συνηθίζουν να μιλούν γι’ αυτά.
Ο τόπος αυτός, είναι πλημμυρισμένος με ήχους και μελωδίες. Στα δάση του κατοικούν όλα τα πλάσματα που έχουν εξαφανιστεί από το δικό μας τόπο. Μερικές φορές, μαζεύονται σε παρέες γύρω από μια φωτιά και αναπολούν τις ημέρες εκείνες που ζούσαν αναμεσά στους ανθρώπους. Μα όλοι, χωρίς καμία εξαίρεση, συμφωνούν πως είναι καλύτερα που πέρασαν τα σύνορα των εφτά πέπλων. Η φυγή ήταν η μόνη λύση για την επιβίωση και τη διαιώνιση των φυλών.
Οι άνθρωποι, είχαν ξεχάσει πια τις Πρώτες Ημέρες και έπαψαν να σέβονται τους Ιερούς Νόμους. Η ματαιοδοξία και η αχαριστία των ανθρώπων, οδηγούσε τα υπόλοιπα πλάσματα στην εξαφάνιση. Κάθε φορά, όταν άναβε η μεγάλη εστία στο κέντρο του Κόσμου, αναγγέλoντας έτσι την έναρξη της Μεγάλης Συνεδρίασης, οι φυλές που συμμετείχαν παρατηρούσαν απουσίες. Με θλίψη στα μάτια, διέγραφαν από τη Βίβλο της Ζωής τα ονόματα των φυλών που μέχρι πριν λίγο καιρό ζούσαν ανέμελα ανάμεσα τους.
Tags: ιστορίες, ξωτικά
Δημοσιεύτηκε από τη magica | Κατηγορία: Εκ του προχείρου, Μύθοι - Θρύλοι - Ιστορίες
9 σχόλια στο “Τα εφτά πέπλα”
kapnosa
τι ωραια ιδέα!!!Μπράβο μαγισούλα!
kapnosa
α ….και το γραφικό υπέροχο!
Mantalena Parianos
Tα πέπλα σε μάραναν. Γιατί έσβησες τα posts όπου με έβριζες και κοινοποιούσες προσωπικά μου στοιχεία;Μπορώ να στα στείλω αν τα έχασες (αν και θα πρέπει να τα ζητήσω πρώτα απ’ τον δικηγόρο μου)
isisveiled
αμάν πια βρε γκρινιάρη!
πως κάνεις έτσι για μερικά πέπλα?
χρόνια πολλά για τη γιορτή σου πάντως
Γείτων
A ναι ρε! Χρόνια πολλά στην πολυαγαπημένη μας Μιχαλιώ. Αντε και με μια καλη κοπέλα! (που να μην τον παρατήσει για κάποιον άλλον αυτη τη φορα(
magica
Κάθε blog έχει τελικά το troll του.
Αφιερωμένο εξαιρετικά λοιπόν
melomenos
πολύ ωραία τα περιέγραψες magica και μακάρι να μπορούσαμε
να περάσουμε αυτήν την πύλη με τα 7 πέπλα όλοι οι “φευγάτοι”.
Μιά απορία μου γεννήθηκε όμως!!!
Γιατί κάποια ξωτικά αναπολούν και γυρίζουν πίσω
αφού εκεί μακριά μας είναι όλα υπέροχα!
Γιατί δεν μας αφήμουν στην τύχη μας;
μιά όμορφη μέρα ξεκίνησε, καλημέρα…
Νίκος
Ωραίο το τραγούδι… Και ένα ακόμα δωράκι για τους μουσικόφιλους.
magica
melomene αυτό μπορείς να το ρωτήσεις στο επόμενο ξωτικό που θα συναντήσεις
Νίκο το δωράκι σου θα το εκτιμήσουν οι μουσικόφιλοι και η συντροφιά τους μάλλον
Trackbacks
Link for trackback: