Μεταξύ δυο τηγανητών αυγών πασπαλισμένων με ολίγη από μπούκοβο, ικανών να με αποσπάσουν από την οθόνη του υπολογιστή μου για ολίγα λεπτά σκεφτόμουν πόσο εφήμερη είναι η επικαιρότητα. Πλεονασμός θα μου πείτε αλλά και τι πειράζει;

Παρένθεση. “Δε γαμείς” ήθελα να γράψω αλλά το μετέτρεψα τελευταία στιγμή στο “και τι πειράζει”.  Πιπέρι θα μου έλεγε ένας παλιός γνωστός, αλλά τα αυγά μου είχαν ήδη μπούκοβο οπότε θαρρώ πως πλήρωσα το αντίτιμο ήδη. Τέλος παρένθεσης.

Η παρακολούθηση της επικαιρότητας μας μετατρέπει σαν εκείνα τα χαζομηχανήματα που είχε ένα καιρό έξω από διάφορα μπαρ που τα ακουμπούσες και σου έλεγαν αν και πόσο ερωτευμένος είσαι. Άσχετο θα μου πείτε αλλά με μια δεύτερη ματιά μπορείτε να δείτε πόσο γρήγορα αλλάζουν τα συναισθήματα και η διάθεση μας  χαρά, λύπη, οργή, αδιαφορία και τούμπαλιν ανάλογα με το μήνυμα που θα δεχτούμε.

Και το σκαμπανέβασμα μοιάζει με καρδιογράφημα ένα πράμα. Όσο περισσότερο παρακολουθείς την επικαιρότητα τόσο ανεβοκατεβαίνει η βελόνα για να καταγράψει τα συναισθήματα μας. Νομίζω πως πλέον δε νιώθουμε καν τη συχνότητα μετατροπής των έντονων συναισθημάτων.

Λες και είναι μια εφήμερη γκόμενα/ος (ότι προτιμάτε) που διαρκεί μια μέρα, μια ώρα ή ακόμα και μερικά δευτερόλεπτα μέχρι να διαβάσουμε/μάθουμε/ακούσουμε την επόμενη είδηση που ως νέα είναι και πιο ωραία οπότε σαφώς πρέπει να ασχοληθούμε μαζί της.

Και στην τελική τι κερδίζουμε; Γιατί αυτό που χάνουμε είναι σίγουρα ο χρόνος μας πάνω σε αυτή την έρμη Γη. Και καλά αν πιστεύετε στη μεταμψύχωση, εκεί πάω πάσο. Αν θεωρείτε όμως πως έχουμε μόνο μια ζωή  να ζήσουμε, το 1/3 της οποίας θυσιάζετε φυσικά εις τον ύπνο, έχετε υπολογίσει το κλάσμα της ζωής σας το οποίο διαθέτετε για την εφήμερη επικαιρότητα;

Αν αφιερώναμε τον ίδιο χρόνο στην ενασχόληση ή στην μελέτη μη εφήμερων πραγμάτων θα είμασταν λιγούτσικο πιο σοφοί κάθε φορά. Γύρω μας υπάρχουν απίστευτα πολλά πράγματα που δε γνωρίζουμε και πιθανόν δε θα βρούμε ποτέ το χρόνο να μάθουμε. Κι όμως εμείς εκεί, σπαταλούμε τις ώρες μας εις τον βωμό της αιμοδιψούς εφήμερης επικαιρότητας.

Κι ίσως η επικαιρότητα και όσοι την παρακολουθούν να “διψούν” για “αίμα και σπέρμα” όπως συνηθίζεται να λέγεται, στην τελική όμως ρουφάει το δικό τους αίμα, τη δική τους ζωή, το δικό τους χρόνο πάνω σε αυτή τη Γη.

photographer: gadl

Μπορεί τελικά να μη γίνεται χωρίς λόγο όλο αυτό. Εξωτερικά μας πασάρουν ότι θέλουν δια την ενημέρωση μας. Εσωτερικά τους αρκεί που καταναλώνουν το πολυτιμότερο αγαθό μας, το χρόνο μας.