(e)αυτοδιαγραφή
Για λόγους που δεν αφορούν και δεν ενδιαφέρουν κανέναν
το blog αυτό πιθανότατα θα πάψει να υπάρχει στην παρούσα μορφή
Ακόμα δεν έχω αποφασίσει τον τρόπο με τον οποίο
θα διαγράψω χαρές, λύπες, αγάπες, όνειρα και ευχές
κομμάτια δικά μου
κι ούτε έχω τη διάθεση και την αντοχή να το κάνω αυτή τη στιγμή
Το blog αυτό δε θέλησα ποτέ να γίνει γνωστό
ήταν το δικό μου προσωπικό νησί
το νησί που μπορούσαν να κολυμπάνε ελεύθερες
οι σκέψεις, οι επιθυμίες και οι… νυχτερινές ευχές μου
για εκείνον…
Ήταν η διέξοδος του μυαλού μου σε δύσκολες στιγμές
Μόνο που…
τα ρόδα… έπεσαν στις λάσπες μια νύχτα
και η βροχή δε μπόρεσε να ξεπλύνει τα πέταλα τους
Κι όσο νιώθω την ανάγκη να γράψω τούτες τις μέρες
τόσο δε μπορώ…
έπαψε να είναι ελεύθερη η γραφή και οι σκέψεις μου
ο τόπος αυτός…
Κι αν δεν μπορείς
να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική.
Καβάφης
μα έχει πολλά έρημα ξερονήσια…
κάπου αλλού, ίσως νιώσει και πάλι ελεύθερη η γραφή μου
ίσως νιώξω ξανά ελεύθερη κι εγώ
τελικά…
ίσως κάπως έτσι να γεννιούνται οι πολλαπλές περσόνες…
κάποιος σκοτώνει το ένα…
για να νικήσει ο εγωισμός του…
Δημοσιεύτηκε από τη magica στις 29.03.2007 | Κατηγορία: Εκ του προχείρου 32 Comments »
32 σχόλια στο “(e)αυτοδιαγραφή”
JustAnotherGoneOff
????????????????????????????????????????????????
prince of dakar
Σε βλεπω εδω και πολυ καιρο να μη μπορεις να γραψεις ελευθερα. Γιαυτο και δεν προσπαθησα να σε μεταπεισω οταν μου το ειπες. Καταλαβαινω απολυτα την αναγκη σου αυτη
pascal
Αν έφτασες στο σημείο να αυτολογοκρίνεσαι, καλά κάνεις.
Καλή συνέχεια (κάπου αλλού ίσως;)
passer-by
Το καταλαβαίνω και το σέβομαι και αν δεν αξίζει τον κόπο να υπάρχει έτσι όπως υπάρχει το μπλογκ αυτό, καλύτερα να ακολουθήσει το δρόμο του.
Αλλά και δε μ’αρέσει να σταματάνε ο ένας μετά τον άλλον όσοι διαβάζω γμτ…
Sadmanivo's Ghost
Ποιός είμαι εγώ να εκφέρω άποψη…
Και πώς να ξέρω την αλήθεια σου…
Μα να ξέρεις, θα μείνει ένα κενό…
Καλά να είσαι (όπου κι αν πας)
Ghost
coolplatanos
Θα μου λείψεις, αλλά νομίζω πως κατανοώ… Καθένας μας λειτουργεί τη σελίδα του για τους δικούς του λόγους. Οταν δεν τον καλύπτουν έχει το δικαίωμα αλλαγής
το τσαλίμι
Μόνο εσύ ξέρεις πώς να διαχειριστείς τη διάθεσή σου και τον τρόπο «έκθεσής» της.
Όμως, επειδή έχουν παραγίνει τα δήθεν και οι εξυπναδίτσες στα blogs, καλό είναι οι φωνές που έχουν να πράγματα να πουν, να τα λένε και να μην σιωπούν. Ο τρόπος που θα ειπωθούν είναι το ζητούμενο κι αυτό δεν συμβαίνει μόνο στα blogs. Και στην τέχνη το ίδιο γίνεται. Τη ζωή του «εξέθεσε» στην τέχνη του και ο Καβάφης που επικαλείσαι, αλλά με τρόπο που η «συνάφεια» με τον κόσμο που πέτυχε με την ποίησή του να μην «ευτέλισε» ούτε την τέχνη του, ούτε τον ίδιο.
Είμαι σίγουρος πως θα βρεις τον τρόπο σου.
Σε κάθε περίπτωση, να είσαι καλά και εντάξει με τον εαυτό σου.
Αυτό μετράει.
magica
έχω αρχίσει να μεταφέρω ένα μεγάλο κομμάτι του blog αυτού αλλού, μακρυά από το όνομα magica και την αναγνωρισημότητα του magicasland. Προσπάθησα να διαγράψω τελείως το κομμάτι αυτό, όμως στάθηκε πολύ δύσκολο, είναι άλλωστε το πιο δικό μου κομμάτι. Μου είναι αδύνατον επίσης να επιτρέψω να παραμείνουν στις λάσπες οι σκέψεις μου για όσα κάποτε αγάπησα.
Οι λέξεις… πρέπει να είναι ελεύθερες, αλλιώς τίποτα δεν έχει σημασία. Οι δικές μου αναζητούν ξανά την ελευθερία της αλήθειας τους.
Ειλικρινά δε γνωρίζω τι θα απομείνει εδώ, ούτε με ποιο τρόπο ακριβώς θα συνεχίσει το magicasland, το μόνο σίγουρο είναι πως θα συνεχίσει με μια μεγάλη αφαίμαξη του κομματιού των σκέψεων μου, που κάποιοι, μια νύχτα… αποφάσισαν πως δε μου ανήκει…
και το έριξαν στις λάσπες…
Οι φίλοι… θα βρουν τα χνάρια που θα αφήσω…
kyriaz
Κι εμείς που δεν είμαστε ίσως τόσο “φίλοι” σου, μα θα μας λείψεις,πώς θα σε βρούμε;…
(Λυπήθηκα πολύ που “φεύγεις”…)
magica
υπήρξες πολλές φορές πυξίδα στο δρόμο μου για να μη χαθώ κι ας μη το ξέρεις καλέ μου kyriaz
θα δεις τα χνάρια μου εύκολα, είμαι σίγουρη
SykoFantiS_Bastoyni
δεν γνωρίζω κάποιον που να γράφει και να μη βασανίζεται, να μην υποφέρει.
ioannisxen
Τα θραύσματα ενός πολιτισμού των βιωμάτων, magica!
Σε χαιρετώ!
nosyparker
Θα μας αφήσεις ψιχουλάκια να τ΄ακολουθήσουμε όπως στο παραμύθι με τον Κοντορεβυθούλη;
Τάσος Ν. Καραμήτσος
Πάνω που σε ανακάλυψα, πέφτω στη μετακόμιση.
Είναι ωραία η σελίδα σου
Άφησε και σε μένα ένα σημάδι του νέου σου χώρου
Καλησπέρα
ο δείμος του πολίτη
Δεν κατάλαβα γιατί τόσο βαρύ κλίμα και γιατί πρέπει να αποχωρήσεις. Κι εσύ ήθελες αναγνωρισιμότητα (όχι ονομαστικά) αλλά όχι μία άλλοτε σκληρή στα λόγια της (πρώτη μας γνωριμία) και άλλοτε σαν μια γλυκιά μάγισσα (η συνέχεια). Θέλεις την αναγνωρισιμότητα εκτός αν οι γνωστοί άνδρες που γράφουν με γυναικεία ονόματα, αν δημοσιογράφοι που απλά αλώνουν το ιστοχωριό αναζητώντας ανέξοδη δόξα σε έχουν καταβάλει. Εγώ θέλω να μείνει έτσι ακριβώς.
sourfou
Να κάνεις καλή μου magica αυτό που νομίζεις οτι είναι καλύτερο για εσένα, αφού το σκεφτείς καλά και ψυχραιμα βεβαια!!!
magica
Συκοφαντη… you know…
ioanisxen την καλησπέρα μου
nosy ειδικά εσύ φοβάμαι μη τα χάσεις, θα χρησιμοποιήσω οπότε δραστικότερα μέσα για την περίπτωση σου.
Τάσο Καραμήτρο… από εδώ θα μετακομίσει ένα κομμάτι μου μόνο, οι προσωπικές σκέψεις μου, δε ξέρω αν θα προτιμήσεις αυτό που θα μείνει ή αυτό που θα φύγει, θα φανεί στην πορεία λοιπόν…
δείμο… τις μπλογκοσφαιρικές… κακίες τις έγραφα πάντοτε στα παλαιότερα των υποδημάτων μου.
Έχω ένα κιτρινισμένο από το χρόνο χαρτί πάνω στην πόρτα του ψυγείου μου, με γραφή από άλλο χέρι.
Σε κάποιο σημείο του, λέει… “ατσάλι και στο βάθος καρδιά από αγριοφράουλες και κρέμα”. Πίστεψε με… είναι προτιμότερο πια να αφήσω μόνο το ατσάλι εδώ… την καρδιά… την φοβήθηκαν κάποιοι και την έριξαν στη λάσπη, χωρίς να σκεφτούν το χτύπο της. Αντιμετώπισα με ατσάλι νομικές απειλές για τις αγριοφράουλες και αρνήθηκα να τις διαγράψω, μα δεν άντεξα όταν τις είδα στις λάσπες, γι’ αυτό τις μεταφέρω αλλου, συμμέτοχος κι εγώ σε ένα γελοίο παιχνίδι στρουθοκαμηλισμού που άλλοι επέλεξαν.
sourfou… το χαμένο αίμα είναι κερδισμένο, να το θυμάσαι αυτό (μου έλειψε ο antisourfou, που τον έχεις κλειδώσει;)
πράσινο ποδήλατο
Για να κατακτήσεις την επιστήμη του φωτός πρέπει να γνωρίζεις πως να υπολογίζεις την ένταση και την διεύθυνση της σκιάς. Οι εξαιρετικοί ζωγράφοι είναι εκείνοι που έχουν την διάνοια του σκιοφώς.
Το ιδεώδες του απόλυτου στην αγάπη, που κατά κάποιο τρόπο θεοποιεί τον άνθρωπο, απαιτεί την ενότητα της αγάπης.
Για μια καρδιά άξια της αγάπης , δεν υπάρχει στον κόσμο παρά μόνο μία … αυτή η θεότητα της γής, μερικές φορές αποκαλύπτεται σε πολλά πρόσωπα, όπως η θεότητα του ουρανού και οι ενσαρκώσεις της είναι συχνά πιο πολλές απο τους άβαταρ του Βισνού. Ευτυχισμένοι οι θνητοί που δεν αποθαρρύνονται ποτέ και που – μέσα στους χειμώνες της καρδιάς – περιμένουν την επιστροφή των χελιδωνιών.
Ο ήλιος που λάμπει μέσα σε μια σταγόνα νερό, είναι ένα διαμάντι, είναι ένας κόσμος. Ευτυχισμένος αύτός που, όταν η σταγόνα εξατμιστεί, δεν πιστεύει ότι έφυγε και ο ήλιος. Όλες οι ομορφιές που περνούν, δεν είναι παρά φευγαλέες ανταύγειες του αιώνιου κάλλους , μοναδικού αντικειμένου της αγάπης.
Θα ήθελα να είχα μάτια αετού και να πετάξω προς τον ήλιο, αν όμως ο ήλιος έλθει σε μένα μοιράζοντας τα θαύματα του μέσα στις σταγόνες της πρωινής δροσιάς , θα ευχαριστήσω την φύση χωρίς να στεναχωρηθώ πολύ όταν το διαμάντι εξαφανιστεί.
Αλλοίμονο , γι’ αυτό το άστατο πλάσμα που δεν με αγαπά πια , για τη δίψα του ιδεώδους της καρδιάς του,κι εγώ , επίσης , ήμουν μία σταγόνα νερό. Πρέπει να το κατηγορήσω και να το καταραστώ, επειδή στα μάτια του έγινα ένα κομματιασμένο δάκρυ, που μέσα του δεν βλέπει πια τον ήλιο ?
Μαγισσούλα μην ενδίδεις
Η Σατραπεία
Τι συμφορά, ενώ είσαι καμωμένος
για τα ωραία και μεγάλα έργα
η άδικη αυτή σου η τύχη πάντα
ενθάρρυνσι κ’ επιτυχία να σε αρνείται·
να σ’ εμποδίζουν ευτελείς συνήθειες,
και μικροπρέπειες, κι αδιαφορίες.
Και τι φρικτή η μέρα που ενδίδεις
(η μέρα που αφέθηκες κ’ ενδίδεις),
και φεύγεις οδοιπόρος για τα Σούσα,
και πιαίνεις στον μονάρχην Αρταξέρξη
που ευνοϊκά σε βάζει στην αυλή του,
και σε προσφέρει σατραπείες, και τέτοια.
Και συ τα δέχεσαι με απελπισία
αυτά τα πράγματα που δεν τα θέλεις.
Άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι’ άλλα κλαίει·
τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών,
τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα Εύγε·
την Αγορά, το Θέατρο, και τους Στεφάνους.
Αυτά πού θα στα δώσει ο Αρταξέρξης,
αυτά πού θα τα βρείς στη σατραπεία·
και τι ζωή χωρίς αυτά θα κάμεις.
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης
Να θυμάσαι…το αίσθημα της πραγματικότητας των μορφών του αόρατου είναι η πίστη στην αόριστη πιθανότητα … με την ανάσα , το χαμόγελο , τα δάκρυα …
άπειρη, ανέκφραστη και ακατάληπτη , αιώνια και μοναδική … φώς μέσα στο όνειρο…
ας απλώσουμε το χέρι και ας πάρουμε τους καρπούς αυτού του δέντρου και θα θεραπευτούμε απο τον τρόμο του θανάτου
Παράφωνος
Αγαπητή magica, ενημερώνω ότι από χθές ξεκίνησε μία προσπάθεια εναντίωσης των blogger στην βία.
Έχω ήδη βάλει ανακοίνωση στο φόρουμ και ελπίζω ότι και εσύ που δείχνεις πάντα ευαισθησία σε τέτοια θέματα να συμμετάσχεις.
Για περισσότερες πληροφορίες μπορείς να εμπιστευθείς το
http://parafoniades.wordpress.com/2007/03/30/no-more/
Σε ευχαριστώ για την φιλοξενία
(δεν ξέρω γιατί θέλεις να σβήσεις το μπλογκ σου, αλλά νομίζω ότι κανείς από τους αναγνώστες του δεν θα ήθελε κάτι τέτοιο. Εγώ στην θέση σου θα το ξανασκεφτόμουν)
lila
ο πόνος πάντα περνά και τον προσπερνάμε. δεν μηδενίζουμε τα πάντα. ίσως κάποια στιγμή μετανιώσουμε γιατί δεν κρατήσαμε κάτι από τα πάντα…
magica
i need time
Stathis - blogaki
Αγαπητή magica λυπάμαι που παίρνεις (κι εσύ) αυτή την απόφαση.Δεν μας αφορά ο λόγος,δική σου επιλογή.Μες τα γραπτά σου έβλεπα πολλές φορές και δικές μου σκέψεις.
Μπορεί Κάποιοι να έριξαν λάσπη πάνω σου , και στο πληκτρολόγιο σου που αποτύπωνες πάνω στα πλήκτρα τις σκέψεις σου.
Και εγώ νιώθω την ανάγκη να εξαφανιστώ πολλές φορές σε ένα άλλο μπλογκ , κρυφό απο τους άλλους και απο εμένα.Να γράφω ελεύθερα.
Τώρα magica , μετά ίσως κοινή θνητη , ελπίζω να βρω κανα ψίχουλο σου πριν τα φάνε όλα τα πουλια και χαθούν τα ίχνη σου..
shades in the dark
Magica με τίποτα δε θέλω να φαντάζομε ότι θα αφήσεις το μαγικό νησί σου.
Ίσως έπρεπε να είχα βάλει το Μένιο έξω από τη πόρτα σου…
sourfou
Ο anti-sourfou αποφάσισε οτι δεν επιθυμει να ξαναμιλησει σε σουρουκλεμέδες! Με το ζόρι μιλάει σε εμένα πια!
magica
μου ζήτησε ο Παράφωνος να βοηθήσω, μα δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή και εποχή. Χαίρομαι που έδειξε κατανόηση. Δεν τον αγνόησα μα δε μπορούσα…
Stathis η λάσπη δεν έπεσε στο πληκτρολόγιο μου, στην καρδιά μου έπεσε και σε όσα αγαπάει. Πληκρολόγιο μπορούσα να αγοράσω άλλο, καρδιά όμως; ‘Εχω μεταφέρει αρκετά από τα κείμενα μου αλλού, αν ξαναρχίσω να γράφω εκεί, θα το μάθεις.
Shades, φώναξε το Μένιο, του έχω ένα ηλιαστέρι για παρέα, αλλού. Εδώ, στο μαγικό νησί μου, θα τα λέμε εγώ και εσύ μονάχα.
sourfou τον Μένιο στον γνώρισα; ο anti-sourfou θα ήταν καλο δίδυμο με το Μένιο
Menios
Εγώ πάντως χάρηκα για τη γνωριμία!!!
Anonymous
Ποιός / Που / Ποτε?
Μετακομίζει??? Ή συνεχίζει με διαφορετικό τρόπο ?
magica
απλώς η magica τεμαχίζει τον εαυτό της σε πολλά κομμάτια και τα σκορπίζει μακριά από τη χώρα της…
σαν μια… συμμετοχή σε ένα ηλίθιο παιχνίδι στρουθοκαμηλισμού που δεν θέλησε ποτέ να παίξει
Αυτά
Anonymous
Η καρδιά σου είναι πολύ πολύτιμη για να την σκορπίζεις.Αν συμμετέχοντας σε κάτι τέτοιο σε κουράζει και δεν το κάνεις με όλη την αγάπη και καρδιά τότε… μείνε …
Νικολέττα
Δεν μπορώ να ξέρω τι έγινε, αν και θα ήθελα να μάθω πραγματικά με ενδιαφέρει αν το θελήσεις στείλε ένα μήνυμα στο εμαιλ που βλέπεις.
Σίγουρα θα πρόκειται για κάποια πολύ αρνητική κίνηση εναντίον σου, και μάλλον σε χτύπησαν εκεί που πόναγε και ύπουλα.
Το ότι γράφεις όμως ποιήματα φαίνεται από την γραφή σου. Αυτό δεν κρύβεται. Κι αυτό και πάλι θα βγει στην επιφάνεια.
magica
ακριβώς εκεί που πόναγε Νικολέττα
θα σου γράψω κάποια στιγμή
Trackbacks
Link for trackback: