Dirty car art
Ποιός μπορεί να καθορίσει τι είναι τέχνη και τι όχι; Με ποια κριτήρια μπορεί κάποιος να δει μια δημιουργία ως πραγματική μορφή τέχνης;
Πριν πολλά χρόνια, κατά τη διάρκεια μαθημάτων ιστορίας της τέχνης, μου λέγανε πως κάποιος έβαλε ανάποδα ένα ουρητήριο για άντρες και αυτό το αποκάλεσε τέχνη. Ποτέ φυσικά δε κατάλαβα τι ήθελε να πει ο καλλιτέχνης.
Η τέχνη έχει άπειρες μορφές έκφρασης και αυτό είναι το σωστό. Μπορεί να μην εκτιμήσω ποτέ το ανάποδο ουρητήριο, από τη στιγμή όμως που κάποιοι άλλοι το αποδέχονται ως τέχνη, η άποψη μου πιθανότατα δε μετράει.
Ο Scott Wade ανακάλυψε το δικό τους τρόπο έφρασης και ομολογώ πως είναι ιδιαίτερος. Ζωγραφίζει με βοηθό τη σκόνη.
Κατοικεί σε μια περιοχή με χωματόδρομο από όσο κατάλαβα, αυτό στάθηκε αφορμή για να ξεκινήσει να δημιουργεί υπέροχες εικόνες στο αυτοκίνητο του και στο αυτοκίνητο της γυναίκας του. Μπορεί στα μάτια όλου του κόσμου να ήταν απλά σκόνη σε τζάμια αυτοκινήτου, για τον Scott Wade όμως, ήταν πηγή έμπνευσης.
Εφήμερες εικόνες θα μου πείτε, μια και η σκόνη στα τζάμια ενός αυτοκινήτου δε μπορεί να παραμείνει αιωνίως. Όμως ευτυχώς, με τη βοήθεια της φωτογραφίας, μπορούμε να διατηρήσουμε τα έργα του.
Προσωπικά ενθουσιάστηκα με τις δημιουργίες του. Δεν είναι και απλό πράγμα να μετατρέψεις την σκόνη σε έργο τέχνης. Σκεφτόμουν επίσης, ότι ζωγράφοι μπορεί να υπάρχουν πολλοί, οι πραγματικά δημιουργικοί άνθρωποι όμως, μπορούν να ξεχωρίσουν με κάθε τρόπο. Ακόμη και με απλή σκόνη…
Δημοσιεύτηκε από τη magica | Κατηγορία: Art&Design
6 σχόλια στο “Dirty car art”
ο δείμος του πολίτη
Μιλάμε ο άνθρωπος αφιερώνει. Αν τον είχα ούτε εγώ τθα το έπλενα το ρημάδι.
magica
αν είδες την ιστοσελίδα του, φαντάζομαι καταλαβαίνεις πόσο καλός είναι σε αυτό που κάνει
γενικότερα μου αρέσει να ανακαλύπτω άτομα που δημιουργούν με περίεργες τεχνικές
Νικολέττα
άρα μάλλον θα σου αρέσει το βίντεο αυτό
http://www.youtube.com/watch?v=4akNUE_lyfc
coolplatanos
Αυτό που ανακάλυψες είναι όντως ενδιαφέρον και μπράβο του του ανθρώπου για την εφήμερη δημιουργικότητα και χαρά στο κουράγιο. Πραγματικά εντυπωσιακά τα έργα του. Οσο για το ανδρικό ουρητήριο δεν είναι ακριβώς ότι το είχαν παρουσιάσει σαν έργο τέχνης, αλλά σαν αντίδραση των ντανταϊστών σε ό,τι χαρακτηριζόταν ως τέχνη.
Σου αντιγράφω (ελπίζω ότι δεν θα εισπράξετε ότι κάνω τη “δασκάλα”…, να πληροφορήσω θέλω και να μοιραστώ τη γνώση, όπως κάνουμε όλοι στα blog) από μία εργασία μου σχετική: Στον ντανταϊσμό διακρίνουμε απογοήτευση, κούραση, πικρία, αλλά και ειρωνεία και αναζήτηση της σοφίας του μικρού παιδιού που ανακαλύπτει για πρώτη φορά τον κόσμο και μπορεί να τον βλέπει με φρέσκια ματιά και όχι με το βάρος της εμπειρίας και της γνώσης που φορτώνει ήδη την ευρωπαϊκή κοινωνία (εξού και το νταντά σαν όνομα που είναι από τα πρώτα νηπιακά ψελλίσματα). Το Νταντά ξεκίνησε με ένα μανιφέστο που διάβασε ο Τριστάν Τζαρά, ρουμανικής καταγωγής και ποιητής, ένα βράδυ στο καμπαρέ Βολταίρ της Ζυρίχης το 1916. Στο χώρο αυτό, όπως και σε άλλους που συγκεντρώνονταν οι ντανταϊστές για τις εκδηλώσεις τους, συνηθιζόταν οι ταυτόχρονες δραστηριότητες μέσα σε ένα πανδαιμόνιο θορύβων, κάτι που ήταν κοινό με τον Φουτουρισμό.
Οι εκπρόσωποι του Νταντά είχαν επηρεαστεί από τις διακηρύξεις των φουτουριστών και επιδιώκουν εξίσου να σοκάρουν με τις ακραίες θέσεις τους. Η τάση αυτή εκφράζεται με το Δώρο του Μαν Ρέυ, ένα συνηθισμένο σίδερο (σιδερώματος) που έχει μεταλλικά καρφιά στη βάση του και την ιδέα του Μαρσέλ Ντυσάν «να χρησιμοποιηθεί ένας πίνακας του Ρέμπραντ για σανίδα σιδερώματος», καθώς και το αντρικό ουρητήριο, με τον τίτλο Κρήνη, που έστειλε σε έκθεση τέχνης στη Νέα Υόρκη το 1917.
Το Νταντά θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί μηδενιστικό, ανατρεπτικό κίνημα αντιτέχνης. Τα έργα καταστρέφονται κατά κανόνα μετά τις εκθέσεις και κάποια από αυτά σώθηκαν μόνο σε φωτογραφίες. Η μη ανωτερότητα του καλλιτέχνη ως δημιουργού ήταν βασική αρχή του Νταντά. Χαρακτηριστικά οι ντανταϊστές διακηρύσσουν για την Τέχνη: «Τέχνη – μία παπαγαλίστικη λέξη- που έχει αντικατασταθεί από το νταντά, τον πλεισιοσαύρο ή το μαντήλι
Μουσικοί σπάστε τα όργανά σας
Τυφλοί ανεβείτε στη σκηνή
Η τέχνη είναι μία έπαρση που ενθαρρύνεται από την ατολμία του καμπινέ, την υστερία που γεννιέται στο ατελιέ»
magica
Καλά έκανες και τα έγραψες coolplatanos, είχαν σχέση με την αναφορά που έκανα στο “ουρητήριο” άλλωστε
magica
Νικολέττα ακόμη δε πρόλαβα να δω το video ολόκληρο, μόνο την αρχή του, αλλά μοιάζει ενδιαφέρον
Trackbacks
Link for trackback: