Πιάσε τα χρώματα κι έλα να κάνουμε ένα ουράνιο τόξο, να αγγίξουμε τα χρώματα της ίριδας, των λουλουδιών, του ήλιου, της φύσης, της ζωής.

Με τα χέρια, με τα δάχτυλα ζωγράφισε, σαν παιδί. Να το νιώθεις το χρώμα, να κυλάει, να αφήνει στο χαρτί τα αποτυπώματα σου.

Ξέχνα τι είναι σωστό και λάθος. Εκτονώσου και ταξίδεψε ανάμεσα στις μαγικές αποχρώσεις.

Ξέρω κάτι παιδιά που βάφουν τον ήλιο πράσινο και γαλάζιο. Έτσι τον θέλει η φαντασία τους κι εγώ τα αφήνω να με διδάξουν στα κρυφά μονοπάτια της σκέψης τους.

Ανακάτεψε τα χρώματα, τα σχήματα, τη σκέψη. Βάλτα στο μπλέντερ του μυαλού σου και πάτα το κουμπί να ανακατευτούν.

Κι εγώ θα σου φέρω τη θάλασσα μετά, να ξεπλυθείς για να βγεις στο φως.

Τι μου είπες; Δεν είναι σωστό;

Ε και;