Ακουαρέλες σε sketchbook winsor&newton 15x21, 110gsm

Τρώγοντας έρχεται η όρεξη λένε και αυτό ισχύει και σε κάθε μορφή τέχνης. Είτε το έχεις είτε όχι… αν δε στρωθείς στη δουλειά απλά το ξέρεις μέσα σου και αφήνεις το χρόνο να περνάει. Δε σε αφήνει ποτέ όμως το άτιμο όσο κι αν το αφήσεις, εκεί… περιμένει σαν πεισματάρικο γαϊδούρι…

Αυτή τη χρονιά αποφάσισα να επενδύσω στη ζωγραφική. Κι όταν λέω επενδύσω το εννοώ μια και πρέπει να ξοδέψω ουκ ολίγα χρήματα για να ξανασυγκεντρώσω χρώματα, μολύβια, πινέλα, χαρτιά κλπ κλπ

Η Ζένια γεννήθηκε μέσα σε ένα sketchbook που δεν είναι ιδανικό για ακουαρέλες αλλά το έχω ερωτευτεί τον τελευταίο μήνα. Για να πω την αλήθεια το ερωτεύτηκα μέσα από φωτογραφίες πριν το αποκτήσω και έψαχνα σα μανιακή να αγοράσω ένα. Είναι άλλη φάση το sketchbook, μικρό σε μέγεθος με πολλές λευκές σελίδες και κυρίως πάντοτε πρόχειρο δίπλα σου.

Δε ξέρω πότε γίνανε μόδα τα sketchbook, το μόνο που ξέρω είναι πως δε γνώριζα την ύπαρξη τους ως τώρα. Επίσης δε γνωρίζω πόσο διαδεδομένα είναι στην Ελλάδα, το δικό μου το βρήκα εύκολα σε εξειδικευμένο κατάστημα με είδη ζωγραφικής.

Άλλο ένα blog, site, notebook, whatever… δεν έχω αποφασίσει ακόμα και μάλλον δεν έχει και σημασία τελικά.

Αποφάσισα να συγκεντρώνω σε ένα χώρο εικόνες που σχεδιάζω, αυτό είναι ουσιαστικά το marchari. Κάποια από τα σχέδια αυτά τα τροποποιώ σε εκτυπώσιμα αρχεία υψηλής ανάλυσης και τα διαθέτω μέσω του etsy. Κάποια άλλα, κυρίως  web icons θα προσφέρονται δωρεάν.

Γενικότερα όμως θα υπάρχουν κατά καιρούς και διάφορες σημειώσεις μου. Aργότερα ίσως να βγάλω και διάφορα wordpress themes όμως δεν είναι αυτός ο κύριος σκοπός μου.

Αυτή την εποχή θα σχεδιάζω περισσότερο χριστουγεννιάτικα θέματα καθώς και χριστουγεννιάτικες κάρτες μια και πλησιάζουν οι γιορτές. Στη συνέχεια βλέπουμε…

Το marchari δεν είναι στα ελληνικά (δηλαδή ούτε και στα άψογα αγγλικά είναι αλλά δε με πολυαπασχολεί το ζήτημα) γιατί προτιμώ να πέσω στα βαθιά νερά κατευθείαν και να προσπαθήσω να κολυμπήσω ανάμεσα στην παγκόσμια κοινότητα.

Στο marchari δεν έχω σκοπό να βάζω δουλειές για τις οποίες πληρώνομαι εξαρχής να κάνω. Θα λειτουργεί αντίθετα. Θα υπάρχουν εικόνες που σχεδιάζω αυθόρμητα, με δική μου αυτοδιάθεση. Ορισμένες εικόνες  θα μπορεί κάποιος να τις αγοράσει αν το επιθυμεί.

Αυτάαααααα!

Κάποιοι υποστηρίζουν πως το νόημα της ζωής μπορεί να βρεθεί στους αριθμούς. Κάποιοι άλλοι πως υπάρχει κρυμμένη μαγεία μέσα τους.

Πριν αρκετά χρόνια, βρήκα ένα μέρος της μαγείας τους στα fractal. Προσπάθησα να κλέψω λίγη από τη μαγεία αυτή με τέμπερες σε ξύλο.

Μα πριν προλάβω να το τελειώσω, ήρθε να μου κάνει παρέα η φίλη μου η βροχή. Δε τα πήγαινα τόσο καλά μαζί της τότε. Έμενα σε ένα δωματιάκι στην ταράτσα και η οροφή μου έμπαζε νερά κάποιες φορές.

Είδε το μαγικό fractal μισοτελειωμένο και το παρατηρούσε για αρκετή ώρα. Στο τέλος αποφάσισε να του χαρίσει μερικές δικές της πινελιές, για να μου δείξει με ποιο τρόπο πρέπει να το συνεχίσω. Κι άρχισε να σχηματίζει ένα νεφέλωμα με τις σταγόνες της…

Δεν αρνήθηκα, πως θα μπορούσα να αρνηθώ στη βροχή άλλωστε;

Καθάριζα κάποιες κατηγορίες του magicasland σήμερα και δεν έβρισκα το Adaption. Μάλλον το είχα βάλει στην πλευρική μπάρα παλαιότερου Theme του blog και χάθηκε με τις αλλαγές. Το Adaption είναι αποτέλεσμα Photomanipulation που έκανα τον Μάιο του 2007 για το deviantART.

Θα κολυμπάει ανάμεσα μας απο εδώ και πέρα. Το κακό είναι πως δεν έχει όνομα και αρνείται κατηγορηματικά να τον βαφτίσω Θρασύβουλα.

Προσπαθώ να τον πείσω ότι είναι πολύ ωραίο όνομα και πως του ταιριάζει αλλά μου γυρνάει την ουρά του θυμωμένος.

Η αποστολή του θα είναι να βοηθάει τους αρχάριους bloggers στο BlogSpace και να ξεναγεί τους ανθρώπους που δεν γνωρίζουν τι είναι τα blogs. Θα τον βαφτίσεις;

Ήθελα να φανταστώ το πρόσωπο της στο παρελθόν…

Η φωτογραφία τραβήχτηκε κάπου στο Θιβέτ από τον phitar.