Ειρηνικά και δημοκρατικά
Όπως της έπρεπε…

$%^$#^%$&%$&65 σιωπή λέμε μα θέλω να γράψω κι άλλα μη μιλάς μα αφού σουτ!

Για να σκάσει ο κάθε πικραμένος

πήξαμε στους “παραμορφωμένους” μου φαίνεται σ’ αυτή τη χώρα…

(όποιος έχει τη μύγα να τη φέρει πίσω)

Μια και μπήκε η άνοιξη, είπα να ανανεώσω το φωτογραφικό υλικό μου σχετικά με το υπέροχο αυτό γιαπί που εκπαιδεύει τα παιδιά των γύρω σχολείων στον κόσμο των ναρκωτικών και των διάφορων άλλων κινδύνων που υπάρχουν σε αφύλαχτους παρατημένους χώρους με την ευγενική χορηγεία του Υπουργείου Πολιτισμού (που είναι τα λεφτά οεο;) και τη βοήθεια της Γενικής Γραμματείας Ολυμπιακών Αγώνων καθώς και της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Είναι από τις λίγες φορές που έχω νιώσει τόσο άσχημα στο άκουσμα μιας είδησης.

Δυστυχώς τον Ιανουάριο του 2008, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις των εθελοντών για οικονομική βοήθεια, ο σταθμός πρώτων βοηθειών του ΕΚΠΑΖ στη Θεσσαλονίκη έκλεισε ύστερα από απόφαση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, λόγω κακών συνθηκών του χώρου λειτουργίας του.

Νιώθω οργή και θυμό αυτή τη στιγμή. Και αηδία. Τόση αηδία που αν άρχιζα να γράφω μέσω αυτομάτου γραφής, το κείμενο μου θα χαρακτηριζόταν ως ακατάλληλο για την κοινή θέα.

Έκλεισαν ένα χώρο που τόσο καιρό λειτουργούσε εξαιτίας της αγάπης, της προσφοράς και του εθελοντισμού των μελών του.

Έκλεισαν ένα χώρο, που έχει προσφέρει επί σειρά ετών, βοήθεια σε πάρα μα πάρα πολλά άγρια ζώα και πουλιά της χώρας μας, την ώρα που οι κρατικοί φορείς σφύριζαν αδιάφορα.

Έκλεισαν ένα χώρο που τόσα χρόνια λειτουργούσε ως κέντρο πρώτων βοηθειών και συλλογής τραυματισμένων ζώων και πουλιών της Βορείου Ελλάδος.

Έκλεισαν ένα χώρο που κάποιοι άνθρωποι είχαν δημιουργήσει με πολύ αγάπη, για να βοηθήσουν τα πλάσματα που η πολιτεία αφήνει ελεύθερα να πυροβολούν και να κακοποιούν.

Έχω νεύρα αυτή τη στιγμή, πολλά νεύρα. Τόσα νεύρα που δε ξέρω τι να πρωτογράψω.

Στη φωτογραφία είναι ο Σταύρος Καλπάκης από το ΕΚΠΑΖ Θεσσαλονίκης σε απελευθέρωση διπλοσάινου στον Αξιό.

Θα επικοινωνήσω με τα παιδιά του ΕΚΠΑΖ τις επόμενες ημέρες για να μάθω τι ακριβώς έχει γίνει, αλλά και για να μάθω τι μπορούμε να κάνουμε για να επαναλειτουργήσει το παράρτημα της Θεσσαλονίκης.

Ξέρω πως εκεί έξω, υπάρχουν πολλά άτομα που κατά καιρούς βρέθηκαν κοντά στην παρέα του ΕΚΠΑΖ, είναι καιρός να ξαναδηλώσουν την παρουσία και την στήριξη τους.

Υπάρχει περίπτωση να δούμε - διαβάσουμε τον πάπυρο που βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1962 ή θα το πάμε μέσω Τρικάλων για άλλον έναν αιώνα;

Αν μου έχει διαφύγει η ελληνο-ελληνική, ενημερώστε με για να μη το παιδεύω με την ελληνο-αγγλική. Είναι και ολίγον ξεφτίλα αν το καλοσκεφτείς…

Δε ξέρω αν υπάρχει κάτι πιο χαζό από το να απενεργοποιεί κάποιος το δεξί κλικ στις ιστοσελίδες του, για να μη του κλέψουν το περιεχόμενο.

Η πρακτική αυτή ανήκει δικαιωματικά στην προηγούμενη δεκαετία μαζί με τα αλαρμ που αναβόσβηναν σε στατικές σελίδες με Ηtml και γαλάζια ανθρωπάκια που κρατούσαν ταμπελίτσες under construction.

Τελείως ενημερωτικά, να πληροφορήσω τους ενδιαφερόμενους πως υπάρχουν δεκάδες τρόποι για να εκτοπίσει κάποιος αυτή τη χαζή javascript απαγόρευση και να πάρει αυτό που θέλει.

Διαβάστε τη συνέχεια »