Είχα ξεχάσει (για μερικά χρόνια) μια σακούλα με καμιά δεκαριά κιλά σκόνη ζεόλιθου που μου είχαν κάνει δώρο. Την βρήκα πρόσφατα στην αποθήκη κι αποφάσισα να χρησιμοποιήσω το ζεόλιθο για τα φυτά μου. Βασικά το ζεόλιθο μου τον χάρισε ένας άνθρωπος που ασχολείται επαγγελματικά με την επεξεργασία του, λίγο έξω από τη Θεσσαλονίκη. Δυστυχώς δε θυμάμαι το όνομα του πια.Είχαμε επισκεφτεί τις εγκαταστάσεις του κατά τη διάρκεια μιας εκπαιδευτικής επίσκεψης που αφορούσε στις βιολογικές καλλιέργειες.

Ήταν εντυπωσιακό να τον ακούς να μιλάει για το ζεόλιθο και τις χρήσεις του. Έλεγε πως εκείνη την εποχή συνεργαζόταν με κάποιους ερευνητές του ΑΠΘ σχετικά με το ζεόλιθο.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Χθες αναρωτιόμουν τι μύριζε, μέχρι που πρόσεξα πως άνθισαν οι φλαμουριές μας. Φυσικά δε το πρόσεξα μόνο εγώ αλλά και οι μέλισσες. Μιλάμε για πολλές μέλισσες, όποιο ανθισμένο κλαδί κι αν κοιτάζα έβλεπα μέλισσες.

Δε πίστευα ποτέ πως θα χαιρόμουν τόσο πολύ με τις μέλισσες, συνήθως με ενοχλούσαν. Μόνο που κάτι έχει αλλάξει από τότε μέχρι τώρα. Οι μέλισσες άρχισαν να εξαφανίζονται τα τελευταία χρόνια.

Έτσι από περιέργεια θα ήθελα να συμμετέχουν τα μεγάλα αστικά μας κέντρα, για να δω αν θα πάρουμε την πρώτη θέση. Από το τέλος εννοείται ε!

Πέραν της πλάκας, ο διαγωνισμός είναι πραγματικός και δικαίωμα συμμετοχής έχουν οι Ευρωπαϊκές πόλεις που έχουν περισσότερους από 200.000 κατοίκους.

Το βραβείο - μία ιδέα που προήλθε από τις ίδιες τις πόλεις - θα επιβραβεύει κυρίως μακροπρόθεσμες, καινοτόμους περιβαλλοντικές λύσεις. Θα βαθμολογούνται οι χώροι πρασίνου, οι καθαρές συγκοινωνίες και η δημιουργική αντιμετώπιση της διαχείρισης αποβλήτων και της ηχορρύπανσης. Η ομάδα εμπειρογνωμόνων και η κριτική επιτροπή θα αξιολογούν επίσης την περιβαλλοντική πρόοδο που έχουν να επιδείξουν οι υποψήφιοι καθώς και τα μελλοντικά τους σχέδια.

Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στην επίσημη ιστοσελίδα.

Η πόλη που θα βραβεύεται θα κερδίζει (λέει) παγκόσμια φήμη χάρη στην οποία θα προσελκύει αξιόλογους και ταλαντούχους κατοίκους, επισκέπτες και νέες επενδύσεις.  Αλλά οκ δε μασάμε εμείς, ακόμα κι αν δε κερδίζουμε τέτοια ποταπά βραβεία, έχουμε τον ήλιο και τη θάλασσα για να λιάζουν τα κορμιά τους οι τουρίστες.

Μου μοιάζει λίγο περίεργο να γράφω ως νέα είδηση, κάτι που θα έπρεπε να λειτουργεί εδώ και χρόνια. Τα φάρμακα έχουν ημερομηνία λήξης, αυτό φαντάζομαι πως είναι γνωστό. Εσείς κάθε πότε καθαρίζετε το φαρμακείο του σπιτιού σας; Κάθε πότε τσεκάρετε τις ημερομηνίες ώστε να πετάξετε τα επικίνδυνα για την υγεία σας ληγμένα φάρμακα; Και κυρίως που τα πετάτε;

Φυσικά η απάντηση ως προς το “που”, είναι γνωστή, όμως μάλλον ήρθε ο καιρός να αρχίσετε να αλλάζετε συνήθειες. Άλλωστε κάτι που είναι ληγμένο και επικίνδυνο για τη δική σας υγεία, είναι ακόμα πιο επικίνδυνο πεταμένο στα σκουπίδια που καταλήγουν στις χωματερές.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Η πρώτη Διεθνής Έκθεση για τις τεχνολογίες περιβάλλοντος καθώς και το πρώτο διεθνές Ecoforum θα πραγματοποιηθούν από τις 23 εώς και τις 26 Μαΐου στο Expo Athens που βρίσκεται στην Ανθούσα Αττικής.

Περισσότερες από 150 ελληνικές και ξένες εταιρίες καθώς και επιστήμονες θα παρουσιάσουν προϊόντα, εφαρμογές καθώς και ιδέες που σκοπεύουν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής στην Ελλάδα, μέσω της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος.

Στην έκθεση μπορούμε να δούμε και να μάθουμε για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας μέσα από συστήματα φωτοβολταϊκών, ανεμογεννήτριες κ.α., για την καλύτερη διαχείριση αποβλήτων, ανακύκλωση (χμ… θέλω έναν κάδο για κομπόστ), εξοικονόμηση ενέργειας, οικολογική δόμηση, αποκατάσταση περιβάλλοντος και εναλλακτικά καύσιμα.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Τον τελευταίο καιρό ψάχνω διάφορα σχετικά με τα φωτοβολταϊκά, επειδή με ενδιαφέρει η εφαρμογή τους σε δικό μου χώρο. Η ανακοίνωση της Greenpeace ήταν απλά το κερασάκι στην τούρτα και μου επιβεβαίωνε τα διάφορα που έχω διαβάσει ως τώρα.

Άλλωστε εμείς τον ήλιο τον χρησιμοποιούμε μόνο για να λιάζουν τα κορμιά τους οι τουρίστες. Θυμάμαι ακόμα πόσο πολύ γέλασα πριν 7-8 χρόνια, όταν με ρώτησε μια κυρία γιατί έχουν τόσο μεγάλο ηλιακό θερμοσίφωνα σε ένα χιονοδρομικό κέντρο.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Δε μπορώ να πω ότι γνωρίζω τις συνήθειες άλλων χωρών, όμως τράβηξε την προσοχή μου μια αναφορά που άκουσα σε τοπικό ραδιόφωνο την περίοδο του Πάσχα. Είχε τηλεφωνήσει κάποιος Έλληνας, μετανάστης σε πόλη της Γερμανίας (το ραδιόφωνο ακούγεται και δορυφορικά και μέσω internet) για να ευχηθεί στην οικογένεια του για το Πάσχα.

Τον ρώτησε θυμάμαι ο παρουσιαστής πως θα περάσουν το Πάσχα στη Γερμανία και που θα ψήσουν. Εκείνος τότε ανέφερε για ένα μικρό κομμάτι γης που τους νοικιάζει η πόλη περιγράφοντας ουσιαστικά μια κατάσταση που έμοιαζε με μικρό οικόπεδο-μπαξέ.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Σκεφτόμουν πριν από λίγο, πως η συγκεκριμένη απεργία είναι η καλύτερη ευκαιρία για την Κυβέρνηση να προωθήσει τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Έχει ηρεμήσει λίγο η πόλη από την κίνηση. Τι να σου κάνουν οι παγκόσμιες ημέρες ποδηλάτου, χωρίς αυτοκίνητο και μέσων μαζικής μεταφοράς, άχρηστες είναι σε σχέση με μια τέτοια απεργία.
Λέω να την καθιερώσουμε την απεργία και να την γιορτάζουμε μια εβδομάδα κάθε χρόνο. Καλό θα μας κάνει.

Για να πω την αλήθεια δε μου έλειψε καθόλου ο πολιτισμός όσες ημέρες έλειπα. Στο κτήμα μέτρησα να περνάνε συνολικά 3 αυτοκίνητα στο δρόμο, το ένα ήταν αγροτικό μηχάνημα. Μπορούσα να μετρήσω ακόμα και τα μακρινά φώτα που ήταν λιγότερα από δέκα, όμως σίγουρα δε μπορούσα να μετρήσω τα αστέρια που έβλεπα κάθε νύχτα.

Επέστρεψα με ένα κατακόκκινο από τον ήλιο πρόσωπο, παρόλο που έβρεχε συνεχόμενα 2 ημέρες και είχε χειμωνιάτικο ψοφόκρυο. Η μικρή ξυλόσομπα δε με γλύτωσε από ένα ελαφρύ κρυολόγημα αλλά ακόμα και με αυτό γελάω, είναι αχτύπητος συνδυασμός το κρυολόγημα με το ψιλοτσουρουφλισμένο πρόσωπο.
Διαβάστε τη συνέχεια »

Θα αφήσω πίσω για λίγες ημέρες το σπίτι και τον υπολογιστή μου, για να ξαναδώ το δάσος που γλύτωσε. Έτσι το λέω πια, μια και ήταν το τμήμα που κατάφερε να γλυτώσει από τη μεγάλη φωτιά της Χαλκιδικής.

Για να συνεχίσω να το χαίρομαι και να μη το φωτογραφίζω με το άγχος της φωτιάς στα λίγα μέτρα, πρέπει να βάλω κι εγώ το χεράκι μου. Κι αυτό σημαίνει ξεχορτάριασμα της δικής μου γης. Πέρασαν δυο χρόνια σχεδόν από τη μεγάλη φωτιά, μα η ανάμνηση είναι πολύ ζωντανή ακόμα.

Μου έχει λείψει το χώμα, ώρα να φύγω για λίγο από τον πολιτισμό…