My flowers

Διάβαζα σήμερα τα σχόλια στο προηγούμενο post που είχα κάνει σχετικά με το περιβάλλον και ουσιαστικα δημιουργήθηκε το post αυτό στη σκέψη μου.
Στα χρόνια που ασχολήθηκα ενεργά με την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος υπήρξαν κάποιες ατάκες που ένιωθα πως αν τις ακούσω άλλη μια φορά θα αρχίσω να ουρλιάζω. Οι ατάκες αυτές έχουν ως εξής…
Πριν από λίγες ημέρες (2-5 Απριλίου), συγκεντρώθηκαν στις Βρυξέλλες κορυφαίοι ειδικοί επιστήμονες για να λάβουν μέρος στη διακυβερνητική επιτροπή για την αλλαγή κλίματος (Intergovernmental Panel on Climate Change).
Η διακυβερνητική επιτροπή για την αλλαγή κλίματος (IPCC) καθιερώθηκε από το περιβαλλοντικό πρόγραμμα Ηνωμένων Εθνών (UNEP) και την παγκόσμια μετεωρολογική οργάνωση (WMO) το 1988 για να αξιολογήσει τις επιστημονικές, τεχνικές και κοινωνικοοικονομικές πληροφορίες σχετικά με την κατανόηση της αλλαγής κλίματος.
“… αυτός είναι ο πλανήτης μας: o πλανητης Γη. Περιέχει μια καταπληκτική ποικιλία τοπίων και κλιμάτων. Η ζωή άρχισε πριν από περίπου 4.000 εκατομμύρια έτη, έχει βιώσει εξαιρετικές αλλαγές τόσο στο κλίμα της όσο και στα είδη που ζουν σε αυτήν. Αλλά τώρα φαίνεται ότι ο πλανήτης μας μετασχηματίζεται - όχι από τα φυσικά γεγονότα, αλλά από τις ενέργειες ενός είδους: του ανθρώπου …”
~ David Attenborough~
Κι εγώ με τα δικά μου…
Κάποιοι χαίρονται όταν βλέπουν νέα ιστολόγια πολιτικών, άλλοι όταν βλέπουν νέα ιστολόγια δημοσιογράφων, ηθοποιών, τραγουδιστών κλπ κλπ κλπ
Εγώ χαίρομαι και σκάω ένα μεγάλο χαμόγελο όταν βλέπω νέα blogs από άτομα που έχουν σχέση με το φυσικό περιβάλλον.
Ένα νέο blog έσκασε μύτη στο μπλοκοχωριό μας προσφάτως, το blog του γνωστού βιολόγου - ορνιθολόγου Γιώργου Κατσαδωράκη. Το όνομα που επέλεξε για το blog του είναι “Life at Faros” και μπορείτε να το βρείτε στη διεύθυνση http://lifeatfaros.blogspot.com
Είναι ο τίτλος ενός βιβλίου του Φάρλεϋ Μόατ. Ενός βιβλίου που αν μπορούσα θα μοίραζα δωρεάν σε όλους αυτούς τους “ανθρώπους” της ηπειρωτικής Ελλάδας που θεωρούν τιμή τους να σκοτώνουν λύκους.
Αφορμή για αυτό το post στάθηκε ένα άλλο post από τα μαύρα φεγγάρια του έρωτα όπου αναδημοσιεύει ένα άρθρο της Ελευθεροτυπίας.
Ένας ακόμα λύκος σκοτώθηκε δίχως λόγο. Ένας ακόμα λύκος κρεμάστηκε για παραδειγματισμό σε ένα δέντρο. Για να τον βρούνε νέα παιδιά που ακολουθούσαν ίχνη ζωντανών λύκων.
«Η ενέργεια είναι από μόνη της προκλητική. Αλλά και ο τρόπος που μεταχειρίστηκαν οι δράστες το ζώο δείχνει ξεκάθαρα ότι ήθελαν να προκαλέσουν. Δυστυχώς υπάρχει μεγάλη έλλειψη θηροφυλάκων στη Δασική Υπηρεσία. Πανελλαδικά ο πληθυσμός των λύκων δεν ξεπερνά τα 500 με 700 ζώα. Ο φόνος και η έλλειψη τροφής είναι οι κυριότερες απειλές για το είδος» δήλωσε στην εφημερίδα ο αγαπητός μου φίλος Λάζαρος Γεωργιάδης. Και φυσικά έχει απόλυτο δίκιο.
Η περιοχή που σκοτώθηκε ο λύκος εντάσσεται στο δίκτυο Natura 2000 και είναι Καταφύγιο Αγριας Ζωής, όπου φυσικά απαγορεύεται το κυνήγι. Η περιοχή των λιμνών της Ζάζαρης και της Χειμαδίτιδας είναι ένα πανέμορφο μωσαϊκό χρωμάτων, μια εικόνα που όσες φορές κι αν την έχω δει από ψηλά δε μπόρεσα να τη χορτάσω.
Η εποχή που ήταν επικυρηγμένοι οι λύκοι έχει περάσει εδώ και πολλά χρόνια. Η ζημιά που έχει γίνει είναι τεράστια και πλέον ο λύκος κινδυνεύει με εξαφάνιση στη χώρα μας.
Ίσως ποτέ να μην καταλάβουν αυτοί οι “άνθρωποι” πόσο μεγάλη θα είναι η ζημιά αν εξοντώσουμε τα μεγάλα σαρκοφάγα που ελέγχουν τον πληθυσμό των φυτοφάγων. Ας μην έρθει ποτέ αυτή η τραγική ώρα που θα βλέπουν τον αυξημένο αριθμό των φυτοφάγων να διαλύει τις καλλιέργειές τους.
Υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που για να προχωρήσουν στο μέλλον ψάχνουν την όπισθεν. Ξέρετε τώρα τι εννοώ, όπως μερικά γεροντάκια εδώ στην Ελλάδα που ακόμα σκέφτονται πόσο καλούς δρόμους είχε κάνει τότε ο Παπαδόπουλος και θα ήθελαν πολύ να γύριζαν σε εκείνη τη μαύρη εποχή της Ελλάδας.
Κάπως έτσι λοιπόν, όπως με πληροφόρησε ο N.Ago, έβαλαν λουκέτο στην Ακαδημία των Επιστημών της Αλβανίας θεωρόντας άχρηστο το έργο της και μου ζήτησε να γράψω για αυτό. Ο N.Ago είναι κάτοικος Ελλάδας από την Αλβανία και νοιάζεται για τη χώρα του. Είναι από τις αξιόλογες περιπτώσεις ανθρώπων που γνωρίζω (έστω και δυκτιακά) από τη συγκεκριμένη χώρα και θεωρώ αξιέπαινη την προσπάθεια του.

Είδα αυτό το banner στο blog Country Boy & Girl Plus Friends και δε μπόρεσα να αντισταθώ διαβάζοντας το τόσο αληθινό μήνυμα που είχε. Οι άνθρωποι λοιπόν που είναι βίαιοι με τα ζώα, σπάνια σταματάνε εκεί…
Μπορείτε να επισκεφτείτε τη σελίδα της οργάνωσης για να διαβάσετε περισσότερα. Με την πρώτη ευκαιρία νομίζω πως θα την ξεψαχνίσω ολόκληρη.
Είναι μερικές φορές που λατρεύω μερικά κείμενα που διαβάζω, ζηλεύω αφάνταστα (με την καλή έννοια) και θα ήθελα να τα έχω γράψει εγώ. Επειδή όμως δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο νιώθω την ανάγκη να τα φιλοξενήσω στο blog μου για να τα βλέπω όποτε θέλω.
Ένα τέτοιο κείμενο διάβασα μόλις τώρα και αποφάσισα να του κάνω ένα post εδώ μέσα
Ο μπεκατσοκυνηγός λοιπόν , απο το blog του Αραχτός και light .
Τελευταία ημέρα του Αυγούστου σήμερα, μα το βράδυ που πέρασε δεν είχε να ζηλέψει τίποτα από μια φθινοπωρινή νύχτα. Ο αέρας λυσσομανούσε και γέμιζε με σκόνη και φύλλα το πάτωμα μου από το ανοιχτό παράθυρο.
Τζάμπα καθάριζα δηλαδή χθες.Κι εκεί που άλλες νύχτες δεν αντέχαμε τη ζέστη, χθες το σεντόνι δε μου ήταν αρκετό για να σκεπαστώ κι έψαχνα να βρω μια λεπτή κουβερτούλα για να χουχουλιάσω.
Λατρεύω το φθινόπωρο σας το είπα; Μαζί του έρχεται και η φίλη μου η βροχή και μου κρατάει συντροφιά την ώρα που σιγοτραγουδά. Σε λίγο τα φύλλα θα αρχίσουν να κοκκινίζουν και μετά θα πέσουν από τα δέντρα σχηματίζοντας κόκκινα χαλιά στους δρόμους.