Ψάχνοντας τις ρίζες ενός προχριστιανικού εθίμου

Έχει καιρό που αναζητώ τις ρίζες μιας προχριστιανικής γιορτής, που πραγματοποιείται και στο χωριό του πατέρα μου στη Δράμα. Κύριο στοιχείο της, είναι η μεταμόρφωση και βασικά της γνωρίσματα τα κουδούνια και οι προβιές των ζώων που φοράνε.

Είχα γράψει μερικά πράγματα σχετικά με το έθιμο αυτό, που το βλέπουμε σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, στο sheblogs.eu πριν λίγο καιρό.

To αστείο με την υπόθεση αυτή, είναι πως έρχονται οι εικόνες μπροστά μου χωρίς να τις αναζητώ και οι συνδέσεις γίνονται εύκολα στο μυαλό μου πλέον.

Την εικόνα αυτή, τη βρήκα τυχαία την ώρα που αναζητούσα στοιχεία για ένα οικολογικό έγκλημα που σχεδιάζεται στην κοντινή μας Βουλγαρία και αφορά τον Εθνικό Δρυμό στο βουνό Ρίλα, από όπου πηγάζει ο Νέστος. Η φωτογραφία είναι από μια οικολογική διαμαρτυρία για το θέμα αυτό από τον kozzmen.

update1: ακολουθεί video από την ίδια διαμαρτυρία μάλλον όπου υπάρχουν και σκηνές από το συγκεκριμένο έθιμο.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Από το χθες στο σήμερα

Σε φάση διερεύνησης μέσω internet βρέθηκα μπροστά σε δυο εικόνες. Μια από το χθες και μια από το σήμερα.  Τις ενώνει η λέξη… Arcadia.

arcadiaac.PNG   logoarcadia.gif

Τα σύμβολα διαιωνίζονται…

Τα παραμύθια στο Ράδιο Θεσσαλονίκη

Δε ξέρω για εσάς

Εγώ αρνούμαι να μεγαλώσω

και μου αρέσουν ακόμα τα παραμύθια!

Το τελευταίο διάστημα, όσες φορές τα πετυχαίνω, ακούω τα παραμύθια του Ράδιο Θεσσαλονίκη μέσω internet.

Δηλαδή όχι ακριβώς του Ράδιο Θεσσαλονίκη. Είναι τα παραμύθια των ακροατών του ραδιοφώνου, παραμύθια που γράφτηκαν αυτούς τους μήνες από απλό κόσμο και διαβάζονται από τους εκφωνητές του σταθμού κάθε μέρα στις 6 και 7 το απόγευμα.

Και πολύ μου αρέσουν!

Και σε εκείνους μάλλον αρέσουν οι ιστορίες γενικότερα, είναι αρκετές φορές που τους ακούω να διαβάζουν τυχαία κείμενα από blogs.

Με ένα μπαούλο λίρες

Ήταν στενάχωρα μέσα στους θάμνους και τα αγκάθια τους τρυπούσαν το σώμα με κάθε κίνηση. Κάθε μέρα έβρισκε άλλη κρυψώνα για να κρυφτεί μαζί με τα μεγαλύτερα παιδιά του. Για τα μικρά δε φοβόταν τόσο, τα άφηνε μαζί με τη μάνα τους στο σπίτι. Τα μικρότερα βύζαιναν ακόμα άλλωστε.

“Έφυγαν” άρχισε να φωνάζει ο χωριανός του. “Έφυγαν!”.

Πόσο καιρό λαχταρούσε να ακούσει αυτή τη λέξη. Πόσο καιρό ήθελε να μπορεί να κυκλοφορεί ελεύθερος και να ζει μαζί με τη γυναίκα και τα εννιά παιδιά του. Μα σκέφτηκε πως ο χωριανός του ποτέ δε πείνασε, πάντα έβρισκε τον “τρόπο” να μένει χορτασμένη η οικογένεια του.

Έκανε νόημα στα παιδιά να μη κουνηθούν, να μη βγουν από τους θάμνους. Θα έβγαινε πρώτα εκείνος να δει αν πράγματι έφυγαν. Τα παιδιά κούρνιασαν ξανά στην αγκαθωτή φωλιά τους, έγιναν ένα με το χώμα να μη φαίνονται. Κι εκείνος βγήκε να μυρίσει την ελευθερία.

Το βλέμμα του πάγωσε όταν συναντήθηκε με το βλέμμα της γυναίκας του. Η φρίκη ήταν σχηματισμένη στο πρόσωπο της.

“Σύντροφε ήρθε η ώρα, φεύγουμε”, τους άκουσε να λένε. Και οι κάνες των όπλων τον σημάδευαν από δέκα μεριές.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Μικρά ταξίδια του μυαλού

Περίεργο πράγμα οι συνειρμοί. Εμφανίζονται ξαφνικά, στο άσχετο και σε παρασέρνουν με τη γοητεία τους.

Ένα τραγούδι στο ραδιόφωνο άκουσα

Και ξεκίνησε το ταξίδι… έτσι χωρίς λόγο…

Διαβάστε τη συνέχεια »

Επαναμυθεύσεις

Ένα παρατημένο blog με μύθους που βρήκα καθώς καθάριζα τη βάση των blog του BlogSpace aggregator. Το κρατάω ως σημείωση για να του ρίξω μια ματιά κάποια στιγμή.

Page 1 of 512345»