Όχι ότι δε το έχω πει καμιά χιλιάδα φορές, αλλά θέλω να πιστεύω πως αν το πω άλλες 396.495.654.345 φορές θα μπορέσετε να καταλάβετε πως έχω και ΕΓΩ μουσική στον υπολογιστή μου για να ΑΚΟΥΩ όποτε ΘΕΛΩ και ότι ΕΠΙΛΕΓΩ.

Γιατί μου τσακίζετε τα νεύρα μου; τι σας φταίω; τι αμαρτιές πληρώνω; γιατί πρέπει να ψάχνω σα μανιακό να κλείνω μουσικές από δέκα πλευρές;

Έχετε σκεφτεί πως μπορεί να ακούω ήδη μουσική;

Πως μπορεί να μη θέλω να ακούσω τη μουσική σας;

Πως μπορεί να θέλω να έχω το μαμημένο το blog σας ανοιχτό σε κάποιο tab του browser μου χωρίς να με ενοχλεί η ηλίθια μουσική σας;

Έχετε σκεφτεί τι πανικός γίνετε όταν ανοίγω το μαμημένο το Blog σας και:

• ακούω ήδη μουσική στο pc μου
• ξεκινάει η δική σας μουσική από έναν Player που έχετε καταχωνιασμένο σε οποιοδήποτε ηλίθιο σημείο και πρέπει να τον ψάξω για να βγάλει το σκασμό
• έχετε δημοσιεύσει κάτι που περιέχει YouTube video το οποίο ΘΕΛΩ να δώ

Θέλετε μουσική στο blog σας;

ΔΕΚΤΟΝ

Βρείτε έναν τρόπο να ΜΗΝ ξεκινάει όποτε γουστάρει. Βάλτε τη μουσική με ένα κουμπάκι που να μπορώ να το πατήσω ΟΠΟΤΕ κι ΑΝ θέλω για να ακούσω τη μουσική που επιλέξατε να ακούσω.

Σεβαστείτε τους αναγνώστες σας και σταματήστε την ηλίθια δικτυακή ηχορύπανση.

Να στριφογυρίσω το χρόνο, τη μνήμη. Σαν ραδιόφωνο παλιό. Χωρίς cd και mp3. Θέλω ν’ ακούσω τα σκρατς του χρόνου πάνω σε μαύρους δίσκους βυνιλίου, μπλεγμένα με νότες και φωνές . Θέλω ν’ αφήσω το βλέμμα μου να σταθεί στη βελόνα που ερωτοτροπεί με κάποιο σκουπιδάκι. Θέλω να σταθώ στην ατέλεια του πολύτιμου ήχου.

Λέω να κρατήσω την παράδοση και να γράψω σχετικά με τα river party του 2007. Αυτό φυσικά είναι κάτι που το ζητήσατε εσείς ουσιαστικά. Με το που έσκασε μύτη ο Ιούνιος άρχισαν να αυξάνονται οι επισκέψεις στο περσινό κείμενο που είχα γράψει για τα river party. Φέτος δε θα εκφράσω την άποψη μου για τα river party, αυτήν μπορείτε να τη διαβάσετε στο κείμενο του 2006 μαζί με διάφορες χρήσιμες συμβουλές.

Για να δούμε τι έχουμε για φέτος.

• Διαβάστε τη συνέχεια »

Με μερικά τραγούδια έχω μια παράξενη σχέση. Μερικά τραγούδια τα ακούω μονίμως με την ένταση στο τέρμα. Όπως αυτό

Με μερικά τραγούδια με δένει μια ιστορία. Με το συγκεκριμένο με δένει μάλλον ένα “μάθημα” και μια “συγνώμη”.

Κάποτε, πριν πολλά χρόνια, πιτσιρίκα ακόμα, δούλευα σε ραδιοφωνικό σταθμό της πόλης. Εκείνη την εποχή, τα πράγματα στην ελληνική σκηνή ήταν πολύ περίεργα. Ας πούμε ότι ως έντεχνο εννοούσαν την Αλέκα Κανελλίδου και ως ροκ τον Βασίλη Παπακωσταντίνου. Εκείνη την εποχή κυκλοφορούσαν πολύ άθλια ελληνικά τραγούδια. Μα πάρα πολύ άθλια. Από τη δισκοθήκη του σταθμού είχα διαλέξει με πολύ κόπο τη μουσική που μπορούσα να “ακούσω”. Τα υπόλοιπα δε τα άγγιζα.

Εκτός κι αν αργούσε ο επόμενος συνάδελφος και έπρεπε αναγκαστικά να παίξω σκυλάδικα μέχρι να έρθει. Στην περίπτωση αυτή, έπιανα μερικούς δίσκους στην τύχη και έπαιζα κομμάτια επίσης στην τύχη. Οι ακροατές ποτέ δεν είχαν πρόβλημα με τις επιλογές μου στα σκυλάδικα. Πράγμα παράξενο, αν σκεφτεί κανείς, πως εγώ δεν άκουγα τι έπαιζα. Στα ακουστικά μου έβαζα άλλο σταθμό να ακούσω. Είπαμε να κάνουμε θυσία για να καλύψουμε το συνάδελφο, όχι να διαταράξουμε την ψυχική μας υγεία.

Εκείνη την εποχή κυκλοφορούσε κι ένα πολύ ηλίθιο είδος χορευτικής μουσικής που το έβαζαν συνέχεια στα club. Τους δίσκους αυτούς δεν τους άγγιζα.

Παράλληλα έψαχνα σαν παλαβή την ελληνική διασκευή του “the Devil went down to Georgia” και δε μπορούσα να τη βρω με τίποτα. Κανείς δε τη γνώριζε, κανείς δε μπορούσε να με βοηθήσει.

Το κομμάτι το βρήκα μετά από πολύ καιρό. Σε έναν δίσκο που ποτέ δεν άγγιζα γιατί μου έσπαγε τα νεύρα. Σε έναν δίσκο που όλα τα υπόλοιπα κομμάτια του είχαν γίνει τόσο σούπα που σιχαινόσουν να τα ακούς.

Μodern Fears - Η Αναμέτρηση

respect

Πάει κι αυτή η μέρα. Δια την ενημέρωση σας ας κάνουμε μια γρήγορη περασιά από τη Eurovision. Φυσικά το bonus της υπόθεσης απ’ ότι έμαθα, διότι δεν παρακολούθησα και όχι δε ντρέπομαι γι’ αυτό, ήταν η πατάτα της παρουσιάστριας μας η οποία αποκάλεσε τα Σκόπια ως Μακεδονία. Προσπάθησε να τα μπαλώσει μετά, αλλά όπως λένε και στο χωριό μου, περσινά ξυνά σταφύλια. Το μήνυμα πέρασε είτε το θέλουμε, είτε όχι.

Τι άλλο; Α, ναι η Κύπρος έμεινε από έξω. Φωνάρα η Ευριδίκη και τη γουστάρω αλλά το συγκεκριμένο τραγουδάκι πέρασε κι ούτε που με ακούμπησε.

Προσωπικά όπως έχω δηλώσει και σε παλαιότερο Post είμαι fun της Βουλγαρίας για φέτος.

Και μη με ρωτήσει κανείς γιατί δεν υποστηρίζω το Ελληνικό τραγούδι. Την ηλικία των 11 την έχω ξεπεράσει πριν πολλά πολλά χρόνια.

Enchantress came to me and said:
Meet me at the lake tonight

I hunmed this song to the white
Through the shroud of snow I saw
Paradise
Peace
No more lies

Crestfallen soul
Rest for this night
Love is here
Right here under my wings

I dream of wolves with them I run
For me she lengthened the night
I am home
I am in peace

Crestfallen soul
Rest for this night
Love is here
Right here under my wings